بخش ویلکیج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بخش ویلکیج یکی از بخش‌های تابعه شهرستان نمین در استان استان اردبیل ایران است [۱].

تقسیمات کشوری[ویرایش]

  • بخش ویلکیج
    • دهستان ویلکیج جنوبی
    • دهستان ویلکیج مرکزی

شهر: آبی بیگلو

ویلکیج منطقه ای است که در شمال شرقی استان اردبیل واقع شده است و از توابع شهرستان نمین به حساب می آید.این منطقه که بسیار سرسبز و دارای آب و هوای کوهستانی است از نظر جغرافیای سیاسی یک منطقه مرزی محسوب می شود. بدلیل شرایط اقلیمی، دامداری عمدتاً و کشاورزی در این منطقه مهمترین وسیله معاش مردم می باشند.

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش ویلکیج شهرستان نمین در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۳۹۴۹ نفر بوده است.

این منطقه به سه بخش ویلکیج شمالی، مرکزی و جنوبی به مرکزیت های ننه کران، آبی بیگلو و حور تقسیم می گردد.

وجه تسمیه[ویرایش]

نکته قابل ذکر در مورد سرزمین ویلکیج آن است که معانی مختلفی از ویلکیج در کتب و اذهان مردم وجود دارد.

بخش اول کلمه یعنی ویل در متون اوستایی به معنای شهر آمده است کلمه ویل در اسامی بعضی از شهرها و روستاها و مناطق آذربایجان آمده است مانند: آرتاویل(اردبیل)، لوندویل، ویله دره(سرعین)، ویلکیج و غیره آمده است. در گیلان زمین به کسانی که در کنار دریا اتراق می کنند گیلیج و به مناطق کوهستانی کیج می گفتند کلمه کیج در زبان تاتی هنوز هم به این معنی بکار می رود. پس کلمه ویلکیج به معنی شهر کوهستانی می باشد، آثار باستانی باقی‌مانده در روستاهای ویلکیج مخصوصاً شیر شیر و حور تائیدکننده این مدعا است.

همچنین کلمه ویل در زبان فرانسه نیز به معنی شهر و منطقه نیز بکار می رود این امر بیانگر این است که در آذربایجان اسامی بعضی از مناطق و روستاها باقی‌مانده از زبان هند و اروپائی است. بطور مثال برای لوندویل می توان اینطور گفت که کلمه لوند در زبان فرانسه به معنی پیش و جلو و پیشقراول می باشد بدین معنا که لوندویل به معنی شهری که در جلوی دریا قرار دارد یا شهری که نسبت به شهرهای دیگر به دریا جلوتر است.

اما بر پایه بررسی های غیر تخصصی و اظهارات آگاهانه مردمی، بعضی از افراد کیج را به معنای پرنده می نامند که این گروه ویلکیج را به معنای شهر پرندگان در نظر می گیرند و اشاره می کنند که گویا در ماههایی از فصل بهار این منطقه مکان مناسبی برای تجمع پرندگان بوده است ولیکن هیچگونه اطلاعی از انواع پرندگان مورد نظر ندارند.

گروه دیگر معنای کیج را پادشاه تصور می کنند و آنرا شهر پادشاه یا پادشاهان در نظر می گیرند، اما در حال حاضر نشانه ای در مورد پادشاه یا پادشاهان این منطقه بصورت مکتوب موجود نمی‌باشد. علاوه بر این، معنای دیگری نیز برای این واژه در نظر گرفته شده است که در آن ویل را کلاف و کیج را ابریشم می دانند و کلاً به معنای کلاف ابریشم آورده شده است.*

در اواخر سده نوزدهم همه اهالی ویلکیج به زبان ترکی صحبت می کردند و به تالش ترک مشهور شده بودند.

ویلکیج اردبیل و نمین مانند لنکران عنبران مرکز زبان تالشی بوده است. **

جمعیت[ویرایش]

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش ویلکیج شهرستان نمین در سال ۱۳۸۵ برابر با ۲۳۹۴۹ نفر بوده است [۲].

منابع[ویرایش]

  • کتاب سیمای جامع شهرستان نمین[۳](منتشر نشده)-علی حقی [۴]
  • سیمای جامع شهرستان نمین-علی حقی[۳]
  • میراث به جا مانده گویش تالشی عنبران اردبیل (ویلکیج) – ربابه امیریان بودالالو
  • تالشان از دوره صفویه تا پایان جنگ دوم ایران و روس- حسین احمدی
  1. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  2. «سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵، جمعیت تا سطح آبادی‌ها بر حسب سواد»(فارسی)‎. مرکز آمار ایران، ۱۳۸۵. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۲. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ مهندس علی حقی نوجه ده – نویسنده و پژوهشگر | سلام نمین!
  4. ویلکیج | سلام نمین!

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]