بایند

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بایند (به انگلیسی: BIND)‏ و یا NAMED پر استفاده‌ترین دی‌ان‌اس سرور در اینترنت است. در سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس به به عنوان استاندارد عملی و کاربردی استفاده می‌شود.
در اصل بوسیله چهار دانشجوی مقطع تحصیلات تکمیلی گروه پژوهش کامپیوتری دانشگاه کالیفرنیا، برکلی نوشته شده است. بایند مخفف کلمات Berkeley Internet Name Domain است و نشان دهنده استفاده از نرم‌افزار در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است.
نخستین انشار بایند با بی‌اس‌دی ۴.۳ بود و مانند بی‌اس‌دی یک نرم‌افزار آزاد و متن‌باز است. Paul Vixie در ۱۹۸۸ در حالی که برای شرکت Digital Equipment Corporation کار می‌کرد نگهداری بایند را آغاز کرد. از سال ۲۰۱۰ کنسرسیوم سیستم‌های اینترنتی (به انگلیسی: Internet Systems Consortium)‏ بایند را نگهداری می‌کند.

محتویات

تاریخچه [ویرایش]

بایند توسط دوگلاس تِری (به انگلیسی: Douglas Terry)‏ ، مارک پِینتر (به انگلیسی: Mark Painter)‏ ، دیوید ریگِل (به انگلیسی: David Riggle)‏ و سوگنیان ژو (به انگلیسی: Songnian Zhou)‏ در اوایل سال 1980 به عنوان حاصل یک امتیاز دارپا نوشته شد . بایند مخخفی برای نام دامین اینتزنتی برکلی ، از یک مقاله فنی منتشر شده در سال 1984 می باشد . نسخه های میانی بایند 4.8.3 توسط گروه تحقیقاتی سیستمهای رایانه ای یا CSRG مورد حمایت قرار گرفت . در اواسط سال 1980 کارمندان شرکت دِک ([[۱]]) بایند را توسعه دادند و نسخه های 4.9 و 4.9.1 را منتشر ساختند . پاول ویکسی (به انگلیسی: Paul Vixie)‏ یکی از این کارمندان بود که پس از تَرک دِک ، کار بر روی بایند را ادامه داد . بایند 4.9.2 توسط ویکسی اینترپرایز (به انگلیسی: Vixie Enterprises)‏ مورد پشتیبانی مالی قرار گرفت . سرانجام او به شروع ISC کمک کرد که نهادی مسئول برای نسخه های شروع شده با 4.9.3 بایند شد . بایند ۸ توسط ISC در مِی 1997 منتشر شد . یک نسخه جدید از بایند توسط شرکت نومینُم (به انگلیسی: Nominum )‏ تحت یک قرارداد بیرون منبعی ISC توسعه داده شد . آن در قسمتهایی از اول نوشته شد تا با رسیدگی به کدهای پایه ای اولیه بایند سختی های مربوط به معماری را درست کند و همچنین DNSSEC را پشتیبانی کند . ویژگیهای مهم دیگر بایند 9 شامل : TSIG ,آگاه ساز DNS , nsupdate , IPv6 , rndc flush ( برنامه کمکی کنترل نام از راه دور ) ، مشاهدات ، پشتیبانی چند پردازنده ای و یک معماری قابل حمل بهبود بخشیده شده . rnds از یک رمز به اشتراک گذاشته شده استفاده می کند تا رمزگذاری برای ترمینالهای محلی و دور در طی هر جلسه کاربری فراهم شود . توسعه بایند 9 تحت یک ترکیبی از قرارداهای بازرگانی و نظامی صورت گرفت . اکثر قابلیت های بایند ۹ توسط فروشندگان یونیکس که می خواستند بایند رقیبی برای ارائه های DNS مایکروسافت بماند سرمایه گذاری شد . قابلیت DNSSEC توسط ارتش آمریکا سرمایه گذاری شد که به امنیت DNS همانطور که مهم است توجه می کردند .بایند ۹ در سپتامبر 2000 منتشر گردید .

پشتیبانی از پایگاه داده [ویرایش]

در حالی که نسخه‌های قبلی بایند هیچ سازوکاری برای ذخیره و بازیابی داده‌های منطقه‌ای به جز ذخیره در فایل‌های متنی نداشت در سال ۲۰۰۷ بایند ۹.۴ DLZ امکان دخیره سازی مناطق در فرمتهای متفاوتی مانند LDAP، ‏Berkeley DB، پست‌گر اس‌کیوال، مای‌اس‌کیوال، ODBC را به عنوان یک گزینه در زمان کامپایل در دسترس قرار داد.

امنیت [ویرایش]

هر دو نسخه قدیمی و منسوخ بایند ۴ و بایند ۸ سالها تعداد قابل توجهی آسیب‌پذیری‌های امنیتی جدی داشتند و در حال حاضر استفاده نمی‌شوند. بایند ۹ بصورت کامل دوباره نویسی شد تا این مسائل امنیتی کاهش پیدا کند.

منابع [ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «BIND»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۳ ژولای ۲۰۱۲).

پیوند به بیرون [ویرایش]