باوردان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| اطلاعات کلی | |
|---|---|
| کشور | |
| استان | هرمزگان |
| شهرستان | بندر لنگه |
| بخش | بخش شیبکوه |
| دهستان | چارک |
| مردم | |
| جمعیت | ۱۵۰ |
| زبانهای گفتاری | عربی |
| مذهب | اسلام سنی |
| اطلاعات روستایی | |
| پیششمارهٔ تلفن | ۰۷۶ |
| وبگاه رسمی | جزیره لاوان |
باوردان روستای کوچکی از توابع بخش شیبکوه شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان واقع در جنوب ایران است. این روستا در هفت کیلومتری شمال شرقی بندر چارک واقع شدهاست.
محتویات |
[ویرایش] جمعیت
جمعیت آن در حدود ۱۵۰ نفر است. دارای مسجد، برق، آب انبار (برکه)، خانه بهداشت، و دبستان است.
[ویرایش] نژاد
مردم این روستا از نژاد عرب و اهل سنت از شاخه حنبلی هستند یعنی از پیروان امام احمد ابن حنبل هستند. ساکنان این روستا به زبان عربی و فارسی به گویش محلی تکلم میکنند.
[ویرایش] امرار معاش
اهالی روستا از طریق صید، ماهی گیری دربنادرهمجوار و کشاورزی امرار معاش میکنند. حدود ۵۰۰ اصله نخل دیم و ۶۰ من زمین زیر کشت دیم دارد و در زمینهای آن جو و گندم کشت میشود.
[ویرایش] منابع
- الوحیدی الخنجی، حسین بن علی بن احمد، «تاریخ لنجه» ، چاپ دوم، دبی: دار الأمة للنشر والتوزیع، ۱۹۸۸ میلادی.
- محمد صدیق، عبدالرزاق، «صهوة الفارس فی تاریخ عرب فارس» ، چاپ اول، شارجه: چاپ خانه المعارف، ۱۹۹۳ میلادی.
- العصیمی، محمد بن دخیل، عرب فارس ، چاپ اول، دمام (عربستان سعودی): انتشاراتی الشاطیء الحدیثة، ۱۴۱۸ هجری قمری.
- حاتم، محمد بن غریب، تاریخ عرب الهولة، چاپ اول، قاهره: دارالعرب للطباعة والنشر والتوزیع، ۱۹۹۷ میلادی.
- کامله، القاسمی، بنت شیخ عبدالله، (تاریخ لنجة) مکتبة دبی للتوزیع، الامارات:، چاب دوم، انتشار سال ۱۹۹۳ میلادی. (به عربی).
- بختیاری، سعید، ، «اتواطلس ایران» ، “ مؤسسه جغرافیایی وکارتگرافی گیتاشناسی، بهار ۱۳۸۴ خورشیدی
|
|
|
|---|---|
| ار میله | البهامنه | باوردان | بندر چارک | بوالعسکر | بو جبرائیل | باغوه | بوجراش | جادنی | جبریه | جزه | جفر طیور | چیرو | دهنو مراغ | دهنو میر | رستمی | دراویش| رستاق | سه کنار | سکروه | شیبکوه | طاحونه | طویری | عرمکی | علفدان | غدیر صابری | غدیر جبلی | کوغان | کلات (هرمزگان) | گرزه | گریشه | گلشن | لشتانی | لاور نادردون | مراغ | مقام (دهستان) | مرباغ | مکاحیل | نخل میر | نخیلوه | نخل خلفان | نخل جمال | |