بانک ملت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بانک ملت
BankMellat.png
نوع شرکت شرکت سهامی عام
نام تجاری بورس اوراق بهادار تهران: BMLT1
ISIN: IRO1BMLT0007
صنعت خدمات مالی
بنیان‌گذاری ۱۹۸۰
دفتر مرکزی تهران، ایران
افراد کلیدی محمدرضا ساروخانی (رییس هیئت مدیره)
درآمد ۹۹٫۵۹۷ میلیارد ریال (۲۰۱۲)
دارایی ۶۲ $ میلیارد دلار (۲۰۱۱)[۱]
شمار کارکنان ۲۴٫۷۵۷ (۲۰۰۹)
وب‌گاه en.bankmellat.ir

بانک ملّت، بانکی ایرانی است که پس از انقلاب ۵۷ و پس از ملّی شدن همهٔ بانک‌ها توسط شورای انقلاب در خرداد ۱۳۵۸ و مصوّبهٔ دیگر این شورا در ادغام همه بانک‌های تجاری در دو بانک تجارت و ملت تأسیس شد.[۲]

سرمایهٔ اولیه این بانک ۳۳٫۵ میلیارد ریال و سرمایهٔ آن در سال ۱۳۸۷ ۱۳۱۰۰ میلیارد ریال اعلام شده‌است. این بانک هم اکنون دارای شعبه‌هایی در درون و بیرون از ایران می‌باشد.

پس از تغییر اجرای سیاست‌های اصل ۴۴ قانون اساسی در سال ۱۳۸۴، این بانک بعنوان اولین بانک دولتی برای خصوصی سازی آماده شد ودر اسفند ۱۳۸۷ ۵٪ سهام این بانک در بورس تهران عرضه شد که از این میزان ۲٫۵٪ آن بفروش رسید. خریدار شرکت آتیهٔ کارکنان بانک ملت (شرکت بازنشستگی بانک ملت) بود که خود زیر نظر مدیران بانک ملت است.[۳]

دولت مدعی است که با ارائه ۳۰٪ سهام بانک بعنوان سهام عدالت، ۱۵٪ به شستا و و دو بلوک ۵ درصدی به صندوق بازنشستگی و سازمان تامین اجتماعی نیروهای مسلح برای رد دیون، ۵٪ به کارکنان بانک و عرضه ۵٪ در بورس این بانک دیگر دولتی نیست.[۴] گرچه برخی کارشناسان معتقدند که بیشتر سهام بانک میان نهادهای حکومتی دست بدست شده و این شیوه انتقال را نمی‌توان خصوصی سازی نامید.[۵]

بانک ملت با ادغام ده بانک از بانک‌های تجاریِ خصوصی پیش از انقلاب به شرح زیر، بنیانگذاری شد:

  • بانک پارس
  • بانک عمران
  • بانک فرهنگیان
  • بانک داریوش
  • بانک تهران
  • بانک تجارت خارجی
  • بانک بین‌الملل ایران
  • بانک ایران و عرب
  • بانک اعتبارات تعاونی و توزیع
  • بانک بیمه ایران

پانویس[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]