بامیه (شیرینی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
زولبیا و بامیه

بامیه یکی از شیرینی‌های اصیل ایرانی است. از مواد اولیه این نوع شیرینی می‌توان به ماست و نشاسته و خمیرمایه اشاره کرد که بعد از ترش شدن و به اصطلاح ور آمدن آن را به آرد اضافه می‌کنند. سپس از تخم مرغ برای پف کردن بامیه استفاده می‌شود که البته این روش به تازگی به کار می‌رود و در گذشته کاربردی نداشته است؛ این تنها تفاوت میان بامیه قدیم با حال است. هنگامی که بامیه آماده شد آن را در شکر قوام‌یافته می‌اندازند تا شیره را به خود جذب کند. مصرف زولبیا و بامیه در روزهای ماه قمری رمضان در میان ایرانیان آنچنان به یک سنت بدل گشته‌است که می‌توان ادعا کرد امروزه زولبیا و بامیه تنها در این ماه قمری میان ایرانیان رایج است.

شیعیان ایرانی که در ماه قمری رمضان روزه می‌گیرند از زولبیا و بامیه برای سفره افطاری خود استفاده می‌کنند.

بامیه در فرهنگ دیگر کشورها[ویرایش]

چورو - اسپانیا [۱] لوکومادس - یونان [۲] گلاب جامون - هندوستان [۳] بورتساگ - آسیای میانه [۴] چتروی نوک - ویتنام [۵] تانگ یوئان - چین [۶]

جستجو در ویکی‌نَسک کتاب آشپزی ویکی‌کتاب یک دستور آشپزی در این ارتباط دارد:
جستجو در ویکی‌نَسک کتاب آشپزی ویکی‌کتاب یک دستور آشپزی در این ارتباط دارد:

منابع و پیوندهای خارجی[ویرایش]