بالانده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بالانده[۱] (اصطلاح هندی رایج در زبان‌های اروپایی: Vṛddhi، به هندی: वृद्धि) یکی از اصطلاحات تخصصی زبان‌شناسی برای گروهی از واکه‌های کشیده است. در زبان‌شناسی هندواروپایی از این اصطلاح برای نامیدن درجهٔ کشیدهٔ گونه‌ای از واکه‌گشت[۲] که ویژهٔ زبان‌های هنداروپایی است استفاده می‌شود.

واژه‌هایی که به روش بالانده مشتق شده‌اند در زبان سانسکریت بسیار دیده می‌شوند اما در دیگر زبان‌ها هم یافت می‌شوند.

منابع[ویرایش]

*Wikipedia contributors, "Vṛddhi," Wikipedia, The Free Encyclopedia, (accessed April 20, 2010).

  1. برابر فارسی از: ابوالقاسمی، محسن، دستور تاریخی زبان فارسی، تهران: سمت، ۱۳۷۵.
  2. ablaut برابر از فرهنگستان زبان.