بافت (هنر)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- برای دیگر کاربردها بافت (ابهامزدایی) را ببینید.
بافت در هنرهای تجسمی مانند نقاشی، عکاسی و گرافیک یکی از مشخصههای مهم اثر و از اصول زبان بصری است.[۱][۲]
بافتهای ترسیمی را میتوان با تغییر تراکم، تکرار و ترکیب خطها، یا با ترکیبهای مختلف تیره-روشنی و لکههای رنگ ایجاد کرد. همچنین استفاده از ابزارهای مختلف نقاشی بافتهای گوناگونی میسازد[۳]. بافتهای مختلف موجب حساسیت بخشیدن به سطحهای گوناگون در اثر میشوند[۴]. هنگام مشاهده تابلو تنها تیرگی-روشنیها دیده نمیشوند، بلکه حس بینایی و لامسه با هم ترکیب شده و نرمی، خشنی، سردی، سکون و … احساس میشود[۲].
در هنر عکاسی، با پدید آمدن مکروفتوگرافی (به ویژه عکاسی هوایی) و میکروفتوگرافی (عکاسی ذرهبینی) دید تازهای به بافتهای اثر ایجاد شد که پیش از این انسان بدان دسترسی نداشت[۲].
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- پارامون، خوزه. نقاشی با مداد رنگی. ترجمهٔ قاسم روبین. چاپ نخست، نشر نی، ۱۳۷۲.
- کپس، جئورگی. زبان تصویر. ترجمهٔ فیروزه مهاجر. چاپ نخست، سروش، ۱۳۶۸.
- موناری، برونو. طراحی و ارتباطات بصری: رهنمودی بر روششناسی بصری. ترجمهٔ پاینده شاهنده. چاپ نخست، سروش، ۱۳۷۰.
- حسینیراد، عبدالمجید. مبانی هنرهای تجسمی (قسمت اول). شرکت چاپ و نشر کتابهای درسی ایران، ۱۳۸۲.
