باغمیشه
مختصات: شرقی′۲۰°۴۶ شمالی′۰۴°۳۸ / ۴۶٫۳۳۳غرب ۳۸٫۰۶۷جنوب باغمیشه(باغمئشه یا باغمَشه)یکی از محلههای تاریخی شهر تبریز است.[۱] این محله در شمال شرق شهر واقع شده و از سمت شمال به دامنههای کوه عون بن علی و از سمت جنوب به کرانههای رود اسبهریز محدود شدهاست. خیابان عباسی " فرح سابق " از میان این محله عبور کرده و از سمت شرق به شهرک باغمیشه و از سمت غرب به پلقاری و درب باغمیشه منتهی میشود.
در زبان ترکی آذربایجانی، میشه به معنای جنگل است که بهعلت وجود باغهای فراوان و جنگلمانند در باغمیشه، این محله بدین نام مشهور گشتهاست.
[ویرایش] باغها
در گذشته باغمیشه باغهای بسیاری را در خود جای داده بود و اغلب ساکنان آن به باغبانی و کشاورزی مشغول بودند. از مهمترین محصولات باغی آن که علاوه بر تأمین نیاز شهر به سایر نقاط صادر میشد، میتوان به زردآلو، آلبالو، آلوچه، انگور، سیب، شفتالو و گلابی اشاره کرد.
آب باغهای باغمیشه از طریق چشمهها، رودها و قناتها تأمین میشدهاست؛ به گونهای که برروی رود اسبهریز، چندین آسیاب جهت تهیه آرد ایجاد شده بود.[۲]
بعدها با مهاجرت مردم از روستاها به شهر و تخریب باغها برای احداث خانههای مسکونی، اکثر باغهای باغمیشه نابود شدند و امروزه تنها چند باغ کوچک در کنار رود اسبهریز باقی مانده که آنها نیز در حال تخریباند.
[ویرایش] کویها
فهرست کویهای محلهٔ باغمیشه:
- پاچراغ
- پلسنگی
- بیلانکو
- کلانتر
- حسن کوچهسی
- حمپالآباد
- پل سنگی
- سرچشمه
- سیاوان
- ششگلان
- قله
- کلانترکوچه
- حاج هاشم
- حاج فخر
- میرآقا
محله ای به همین نام نیز در شهر اردبیل وجود دارد که از محلههای قدیمی آن شهر محسوب می شود.
هم اکنون باغمیشه نام شهرک نسبتا بزرگی در شمال شرقی تبریزاست. این شهرک دارای سه میدان بزرگ به نام های اطلس ونک و ارغوان است و مهمترین نقطه آن خانه چوبی جالبیست که در نزدیکی میدان ارغوان آن قرارا دارد.
[ویرایش] منابع
- ↑ «باغمیشه». لغتنامهٔ دهخدا. بازبینیشده در ۲۴ اکتبر ۲۰۰۹.
- ↑ خاماچی، بهروز.شهر من اردبیل. اردبیل:انتشارات ندای شمس ، ۱۳۸۸
 |
این یک نوشتار خُرد تبریز است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
