باشگاه فوتبال شاهین تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شاهین
نام کامل باشگاه باشگاه فوتبال شاهین تهران
تاریخ تأسیس

۲۱ تیر ۱۳۲۱[۱]

تاریخ ثبت= ۸ مهر ۱۳۶۸[۲]
تاریخ انحلال ۱۸ تیر ۱۳۴۶
نام ورزشگاه ورزشگاه امجدیه
تهران
(گنجایش: ۳۰٬۰۰۰ نفر)
Kit left arm uhlsport mythos whitelines.png
Team colours
Kit body uhlsport mythos whitelines.png
Team colours
Kit right arm uhlsport mythos whitelines.png
Team colours
Team colours
Team colours
لباس اول

باشگاه فوتبال شاهین تهران یک باشگاه فوتبال ایرانی است. این باشگاه در سال ۱۳۲۱ راه‌اندازی شد و تا هنگام فروپاشی در سال ۱۳۴۶ یکی از قوی‌ترین و مهم‌ترین باشگاه‌های فوتبال ایران بود. شاهین در سال ۱۳۶۸ دوباره تأسیس شد و هم‌اکنون در سال ۱۳۸۹ در لیگ دسته سوم ایران (با احتساب لیگ برتر چهارمین لیگ ایران) بازی می‌کند.

محتویات

تاریخچه [ویرایش]

در خرداد ۱۳۲۱، عباس اکرامی، بنیانگذار باشگاه شاهین دیوان حافظ را باز کرد و این شعر را دید:[۳][یادکرد دقیق]

در هوا چند معلق زنی و جلوه کنی ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد

از این رو نام باشگاهی را که با کمک جوانان دانشجو بنیان گذاشته بود شاهین نهاد.

تیم های فوتبال این باشگاه پس از چندی به سه تیم شاهین، عقاب و شهباز افزایش یافت. بازیکنان این تیم ها را دانش آموزان دبیرستانها تشکیل می دادند.[۲] در آن سال ها شاهین و در کنار تیم‌های تاج، سرباز و دارایی در رقابت‌های اصلی فوتبال ایران بازی می‌کرد[۴].

در تیر سال ۱۳۴۶ اختلافاتی میان باشگاه شاهین و فدراسیون فوتبال و تربیت بدنی پدید آمد که منجر به فروپاشی باشگاه شاهین شد. پس از انحلال باشگاه، بازیکنان شاهین به تیم پیکان و سپس به پرسپولیس پیوستند ولی باشگاه از نظر حقوقی ثابت و پابرجا باقی‌ماند و تیم شهباز باشگاه شاهین در مسابقات تهران فعالیت داشت.[۲] پس از انقلاب و برای جلوگیری از هر گونه پیشامدی هموندان باشگاه بر آن شدند که شالوده باشگاه شاهین که دارای ورزشگاه و امکانات خود بود را از نظر حقوقی حفظ نمایند، بنابراین اساسنامه باشگاه شامل ۲۵ ماده آماده سازی و به شماره ۳۶۵۷ در تاریخ ۸ مهر ۱۳۶۸ در اداره ثبت شرکتها و موسسات غیرتجاری به ثبت رسید.[۲]

شاهین و سیاست [ویرایش]

در آن دوران سه باشگاه تاج، دارایی و شاهین که عمده مردم هوادار یکی از این سه تیم بودند،[۵] شاهد حضور شخصیت‌هایی نظامی و سیاسی بودند که جریانات ورزشی را تحت تاثیر روابط آنان قرار می‎داد.[۶] عباس اکرامی، بنیانگذار مکتب شاهین که پیشتر مناسبی دولتی را بر عهده داشته، پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و در اوج احساسات ضدانگلیسی ایرانیان، به تقابل با حکومت پهلوی مشهور بود.[۶] مردم کوچه و خیابان، شاهین را مرکز جریان ضدشاهنشاهی می‌دانستند[۶] و اکثر هواداران شاهین از مخافان بودند.[۵] با این وجود تعابیر سیاسی در میان بازیکنان تیم چندان مصداقی نداشت[۵] و سکوهای شاهین به صورت خودجوش حرکت می‌کردند.[۵]

در مراسم بازگشایی مسابقات قهرمانی کشور سال ۱۳۴۲ که پیش از بازی دارایی–شاهین در حضور محمدرضا پهلوی در ورزشگاه امجدیه برگزار شد، عده‌ای از هوادارن شاهین فریاد می زدند «شا» و عده‌ای دیگر در پاسخ فریاد می زدند «هین». در ادامه فشار سکوها به حدی افزایش یافت که شاه ورزشگاه را ترک کرد و بازی نیمه کاره ماند.[۶]

شعبه‎ها [ویرایش]

بازیکنان [ویرایش]

برای دیدن نام بازیکنان باشگاه شاهین، رده:بازیکنان باشگاه شاهین تهران را ببینید.

بازیکنان نامدار [ویرایش]

پرویز دهداری، امیرمسعود برومند، امیر عراقی، امیر آقاحسینی، حمید شیرزادگان، همایون بهزادی، جعفر کاشانی، حسین کلانی، بیوک وطنخواه، رضا وطنخواه، هادی طاووسی، نصراله عبدالهی، محمد صادقی، مهدی دینورزاده، مجتبی محرمی، محمود معمار، امیر قلعه نویی، محمد حسین ضیایی، حجت شاه نباتی، مرتضی یکه، کریم باوی، محمود پازوکی، احمد نکوبین، محمد خاکپور، علیرضا مجاوری، میرشاد ماجدی، فریدون برقی، محمود سجادی، ایرج سائلی، فرشاد پیوس، مرتضی فنونی زاده، رحیم یوسفی، احمد هادی، جواد محمودی، امیر مرزوقی، محمدرضا شکورزاده، مصطفی اردستانی، عبدالوهاب صالح ،ناصر حجازی،...

مربیان [ویرایش]

افتخارات [ویرایش]

باشگاه شاهین تهران در تاریخ خود در ۱۲ جام به قهرمانی دست یافت. شاهین هرگز موفق به قهرمانی در لیگ ایران نشده‌است، چرا که در دو دورهٔ حضور این تیم در سطح اول فوتبال ایران، این تیم در آخرین دوره جام تخت جمشید که در پی رخ دادن انقلاب نیمه‌کاره ماند نیز صدرنشین بود. پس از انقلاب اسلامی ایران، علاوه بر قهرمانی در جام باشگاه‌های تهران و جام حذفی، مقام سومی جام شهید اسپندی نیز در کارنامه دارد.

  • جام باشگاه‌های تهران
    • قهرمانی (۷): ۱۳۵۴و۱۳۴۴و۱۳۴۳و۱۳۳۸و۱۳۳۷و۱۳۳۶و۱۳۳۰
    • نایب قهرمانی (۶): ۱۳۶۵ و۱۳۶۴و ۱۳۴۲و ۱۳۴۰و ۱۳۲۸و ۱۳۲۶
  • جام حذفی
    • قهرمانی (۵): ۱۳۶۰و۱۳۴۲و۱۳۲۹و۱۳۲۸و۱۳۲۷
    • نایب قهرمانی (۳): ۱۳۳۸و۱۳۳۶و۱۳۳۲

منابع [ویرایش]

عمومی [ویرایش]

ویژه [ویرایش]

  1. زارعی، اصغر. «Iran - List of Foundation Dates»(انگلیسی)‎. RSSSF. بازبینی‌شده در ۲۲ خرداد ۱۳۸۸. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ «سابقه باشگاه فرهنگی و ورزشی شاهین». وبگاه باشگاه شاهین. بازبینی‌شده در ۳۱ خرداد ۱۳۸۸. 
  3. علی عالی. فوتبالیست‌های تحصیلکرده پرخاشگر. روزنامه دنیای فوتبال. 
  4. روزنامه اطلاعات، شنبه ۲۲ مهر ۱۳۸۹
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ لارودی، اردشیر؛ امیرپور، مهدی. تنها فوتبالیست سیاسی، پرویز دهداری بود؛ خاطرات اردشیر لارودی از شکل گیری باشگاه‌های فوتبال در ایران. . شهروند امروز، ضمیمه ماهانه تاریخ شفاهی، ش. شماره ۲ (آبان ۱۳۸۷): صفحه ۲۲. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ناصری، امیرحسین. ظهور آبی و قرمز در تاریکخانه سیاست. . روزنامه اعتماد، ش. شماره ۱۵۱۳ (۲۲ آذر ۱۳۸۶). 

پیوند به بیرون [ویرایش]