باشگاه فوتبال برق شیراز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برق شیراز
Bargh-e Shiraz-1.svg
نام کامل باشگاه باشگاه فوتبال برق شیراز
تاریخ تأسیس ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۵[۱]
نام ورزشگاه ورزشگاه حافظیه
شیراز
(گنجایش: ۲۰٬۰۰۰ نفر)
مالک پرچم ایران حسین فارسی
مدیرعامل پرچم ایران حیدرعلی کامیاب
مربی پرچم ایران ستار زارع
لیگ لیگ دسته سوم ایران
Team colours
Team colours
Team colours
Team colours
Team colours
لباس اول
Team colours
Team colours
Team colours
Team colours
Team colours
لباس دوم

باشگاه فوتبال برق شیراز قدیمی‌ترین باشگاه فوتبال ایرانی است که در شیراز قرار دارد. برق یک بار به مقام قهرمانی و یک بار به مقام نایب قهرمانی در جام حذفی فوتبال ایران دست یافته‌است.

تاریخچه[ویرایش]

بنیانگذاری و سال‌های نخست (۱۳۵۰-۱۳۲۵)[ویرایش]

در سال ۱۳۲۵ عده‌ای از جوانان ورزش‌دوست شیرازی که در «کارخانه چراغ‌برق شیراز» کار می‌کردند، به رهبری «ابراهیم نعمت‌اللهی» تصمیم به تشکیل یک تیم فوتبال گرفتند. در روز ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۵، مهندس خمسی، مدیر کارخانه در جلسه‌ای با تاسیس باشگاه برق موافقت کرد. تیم فوتبال برق شیراز قدیمی ترین تیم فوتبال ایران می‌باشد. البته لازم به ذکر است که در سال ۱۳۲۴ یک باشگاه دوچرخه سواری به نام دوچرخه سواران[۲] در تهران تاسیس شد که بعدها به باشگاه تاج تبدیل شد اما چون در ابتدا این باشگاه در زمینه فوتبال فعالیت نداشته‌است قدیمی ترین باشگاه فوتبال ایران برق شیراز محسوب می‌شود.

باشگاه برق کار خود را با سرپرستی نعمت‌اللهی و مربیگری بهادر قهرمان آغاز کرد. حمایتهای کارخانه و مدیریت آن از ابتدا غیرمالی بود، اما همان کمک‌ها نیز چندان دوام نداشت و پس از مدت کوتاهی قطع شد. پس از آن نعمت‌اللهی با سرمایه شخصی عهده‌دار نیازهای مالی باشگاه شد. با افزایش مشکلات مالی بهادر قهرمان پس از ۶ تا ۷ ماه از تیم کناره‌گیری کرد و مسئولیت مربیگری هم بر دوش نعمت‌اللهی افتاد.

دوران جام تخت جمشید (۱۳۵۷-۱۳۵۰)[ویرایش]

در سال 1356 برق شیراز با مربیگری عباس رضوی[نیازمند منبع] به عنوان بهترین تیم شهرستانی جام تخت جمشید دست یافت وبه عنوان پاداش به جام استقلال چین اعزام شد. در این جام تیمهای مقتدری ازجمله تیم ملی چین /مراکش/غنا/ مکزیک /فلیپین وبرق شیراز حضور داشتند که در نهایت تیم برق شیراز به عنوان سومی دست یافت. بردهای پر گل این تیم مقابل دو تیم پر طرفدار آنروزها یعنی تاج و پرسپولیس موجب شگفتی کارشناسان بود حال آنکه نا تمام ماندن لیگ در این سال موجب قطع شدن نوار پیروزی‌های لاله‌های نارنجی مقابل سرخابی پایتخت شده و در ادامه این تیم به دومین بحران از سه بحران بزرگ تاریخ خود پا گذاشت، بحران سال ۵۷ و سالهای نخست پس از انقلاب که با تلاش‌های حسن منجمی این تیم به حیات خود در فوتبال کاملاً دولتی شده پس از انقلاب در ایران ادامه داد.

Bargh Shiraz.jpg

دهه ۶۰ و ۷۰ (۱۳۷۹-۱۳۵۸)[ویرایش]

دهه هفتاد را دههٔ طلایی برق شیراز میدانند. سال‌هایی که بازیکنان بزرگی همچون داریوش یزدانی، رضا استواری، افشین پیروانی، مهدی شیری و... چهره قدرتمندی از فوتبال شیراز را به نمایش می‌گذاشتند کما این که در روزهای بازی برق در ورزشگاه ارتش شیراز هیچ جای خالی روی سکوها پیدا نمی‌شد.

این تیم در دههٔ هفتاد ۲ بار به فینال جام حذفی راه یافت و یک بار به قهرمانی دست یافت. در آن سال این تیم در جام باشگاه‌های آسیا به دلیل عدم همکاری دولت صدام فقط با ۱۳ بازیکن به عراق عازم شد و به توفیق نرسید. در آن زمان مصطفوی رءیس فدراسیون فوتبال ایران بود که رابطه بسیار بدی با تیم برق شیراز و مدیرانش داشت. مصطفوی تیم برق را فردای بازگشت از عراق وادار به بازی با استقلال کرد، آنروز در حالی که یاران برق به سختی به عدد ۱۱ می‌رسیدنند شکست سختی از استقلال خوردند و در سراشیب سقوط به دسته ۲ قرار گرفتند و در همان سال در حالی که نماینده ایران در آسیا بودند به دسته دو سقوط کردند. در سال ۱۳۷۸ دوباره به سطح اول فوتبال ایران بازگشتند.

سقوط از لیگ برتر ۸۸ - ۸۷ به لیگ دسته یک[ویرایش]

این تیم پس از کسب رتبه ۱۸ لیگ برتر، به لیگ دسته اول راه یافت.

رتبه سوم لیگ دسته یک در سال ۸۸ - ۸۹[ویرایش]

تیم برق شیراز پس از کسب نتایج خوب پس از اولین سال سقوط به لیگ یک به علت کمبود یک امتیاز نسبت به تیم اول گروه و کمبود ۲ گل تفاضل نسبت به تیم دوم در جایگاه سوم قرار گرفت و از صعود دوباره به لیگ برتر باز ماند.

امکانات باشگاه[ویرایش]

در ابتدا این تیم در زمین معروف محلهٔ سعدی شیراز بازی می‌کرد که سالمندان شیرازی خاطرات بسیار زیادی از این زمین دارند. پیش از انقلاب اسلامی در دهه پنجاه، باشگاه کنونی با امکانات استخر سرپوشیده، زمین چمن استاندارد، سالن‌های فوتسال وبدنسازی و زمین بسکتبال و والیبال در بلوار رازی ساخته شد که در زمان خود منحصربه‌فرد ترین امکانات در کشور برای یک تیم فوتبال محسوب می‌شد. بخشی از این امکانات در دهه هفتاد به باشگاه اضافه شد.

مجموعه افتخارات[ویرایش]

بهترین تیم شهرستانی بعنوان نماینده ایران در تورنمنت بین‌المللی دیوار بزرگ چین ۱۳۵۶

بهترین تیم شهرستانی و بهترین خط دفاع ۱۳۷۳

قــهـرمانی جــام حذفی ۱۳۷۶

نایب قهرمانی جــام حذفی ۱۳۷۵

قهرمان اولین دوره جام اتحادیه کشور ۱۳۷۹

بهترین نتیجه تاریخ تیم برق شیراز برد ۶ بر صفر برابر استقلال رشت (داماش کنونی)۱۳۸۰-استادیوم حافظیه وضعیف ترین نتیجه این تیم شکست ۷ بر ۲ مقابل پیکان تهران ۱۳۸۴-پیکانشهر به ثبت رسیده شده.

هواداران و هماوردان[ویرایش]

برق نسبت به تیم‌های همشهری‌اش در شیراز از محبوبیت بیشتری برخوردار است،[۳] اما در بیرون از شیراز چندان هوادار ندارد.[۴] فجر سپاسی رقیب برق است، اگرچه شهرآورد شیراز نسبت به دیگر شهرآوردهای فوتبال ایران حساسیت کمتری دارد.

مربیان[ویرایش]

مربیان پیشین[ویرایش]

 

افتخارات[ویرایش]

باشگاه برق شیراز در طول تاریخ خود تنها یک بار به قهرمانی جام حذفی رسیده‌است.

منابع[ویرایش]

عمومی[ویرایش]

ویژه[ویرایش]

  1. «آشنایی با باشگاه برق شیراز». وبگاه همشهری آنلاین. بازبینی‌شده در ۲۹ آذر ۱۳۸۷. 
  2. استقلال تهران
  3. پژمان رهبر. «کوه یخ در شیراز». فوتبال میدیا. نت. بازبینی‌شده در ۲۹ آذر ۱۳۸۷. 
  4. عادل فردوسی‌پور. The great divide. . مجله وردساکر. ترجمهٔ رشید سعدلو، اکتبر ۲۰۰۸، صفحه ۶۲ (ترجمه کامل مقاله به فارسی در خبرگزاری ایسنا). 
  5. «دو بار حضور پیاپی در فینال جام حذفی». وبگاه رسمی باشگاه برق شیراز. بازبینی‌شده در ۲۹ آذر ۱۳۸۷. 
  6. «برق کاپ قهرمانی جام حذفی را در کلکسیون افتخاراتش دارد». وبگاه رسمی باشگاه برق شیراز. بازبینی‌شده در ۲۹ آذر ۱۳۸۷. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

پیشین:
پرسپولیس
جام حذفی
۱۳۷۶
نخستین قهرمانی
پسین:
بر‌گزار نشد