باسماچی‌ها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

باسماچیان نام گروهی از مسلمانهای آسیای میانه‌است در در بین سال‌های ۱۲۹۷ تا ۱۳۰۹ (برابر ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۰) شورش‌هایی را بر ضد شوروی انجام می‌دادند.

خاستگاه[ویرایش]

پس از پیمان آخال که ایران از تمامی سرزمین‌های خود در آسیای میانه چشم پوشید، بدرفتاری زمامداران روس با مردم، کم‌کم مردم را به آنان بدبین ساخت. پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه که روس‌ها چیرگی کامل بر تمام شهرها یافتند، آغاز به دگرگونی‌های فرهنگی و اجتماعی و سیاسی و اقتصادی زدند که بیش از پیش آنها را در بین مردم بدبین ساخت و زمینه‌ساز جنبش‌هایی بر ضد روس‌ها شد.

آغاز کار[ویرایش]

این جنبش از شهر بخارا آغاز و کم‌کم به فرغانه، خوقند، سمرقند، سیردریاو آمودریا و کوهستان‌های تاجیکستان و بخش‌هایی از قرقیزستان و در کل به همه آسیای میانه رسید.. رهبری گروه را شخص بنام ابراهیم بیک لقی پیش می‌برد که درزمان نادر بر اثر سازش دو دولت ابراهیم از افغانستان داخل ترکمنستان گردید و با ۷۰۰ سرباز کشته شد. پس از آن باسمچیها مدت ۳۵ سال با دولت اتحادشوروی جنگیدند. تا آنکه در زمان خروشچف نیمه آزادی را بدست آوردند دولت شوروی بدخشان تاجیکستان را بنام ولایت خود مختار بدخشان نام گذاشتند.

منابع[ویرایش]

دانشنامه اسلام