باز (شیمی)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
برای دیگر کاربردها، باز (ابهامزدایی) را ببینید.
| اسیدها و بازها |
|---|
| ثابت تفکیک اسیدی اسید واکنش اسید و باز تیتراسیون اسید-باز ثابت تفکیک تابع اسیدی محلول بافر پیاچ پروتونخواهی خودیونش آب قدرت اسیدی |
| انواع اسید |
| برونستد · لوئیس · معدنی آلی · قوی ابراسیدها · ضعیف |
| انواع باز |
| برونستد · لوئیس · آلی قوی · ابربازها غیرنوکلئوفیلی · ضعیف |
باز در شیمی، رایجترین برداشت از مادّهای محلول است که میتواند پروتونها را بپذیرد. از باز بیشتر بهعنوان یک قلیا نام میبرند (تنها اگر یونهای OH− در آن باشد). این موضوع به نظریه برانستد-لوری در مورد اسیدها و بازها اشاره دارد. در تعریف دیگر، باز به هر ترکیب شیمیایی گفته میشود که وقتی در آب حل شد، به آن pH بیشتر از ۷٫۰ بدهد. سدیم هیدروکسید و آمونیاک نمونههایی از بازهای ساده هستند.
باز نقطهٔ مقابل اسید است؛ چون اسیدها غلظت یون هیدرونیوم (H3O+) را در آب میافزایند و بازها از غلظت این ماده میکاهند. واکنش بین یک باز و یک اسید را خنثیسازی میگویند. بازها با اسیدها واکنش میدهند تا آب و نمک (یا محلولهای آنها) را تولید کنند.
[ویرایش] جستارهای وابسته
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ باز (شیمی) موجود است. |
