بازی دیکتاتور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بازی دیکتاتور یک بازی در حیطه‌ی اقتصاد تجربی (به انگلیسی: experimental economics) است. این بازی بسیار شبیه به بازی اتمام حجت (به انگلیسی: ultimatum game) است.

شرح[ویرایش]

در این بازی یکی از بازی کننده‌ها (دیکتاتور) یک مقدار سرمایه دارد که می‌تواند در مقابل باقی بازیکنان تصمیم بگیرد که همه‌ی سرمایه، مقداری از آن، یا هیچ مقدار از آن را به آنها بدهد. بقیه بازیکنان هم چاره‌ای جز دریافت مقدار سرمایه‌ای که به آنها تخصیص شده‌است را ندارند. طبق قوانین نظریه بازی‌ها (game theory)، می‌توان گفت که بازی دیکتاتور در حقیقت بازی محسوب نمی‌شود چون استراتژی رفتار این بازیکن (غیر دیکتاتور) به بازیکنان دیگر بستگی ندارد. به صورت منطقی دیکتاتور باید همه پول را برای خود نگاه دارد ولی در عمل اینگونه اتفاق نمی‌افتد. تحقیقات نشان می‌دهد که نیمی از دیکتاتور‌ها ترجیح می‌دهند که همه‌ی سرمایه را برای خود نگاه دارند. درصد کمی از دیکتاتور‌ها تمام سرمایه را به طور مساوی بین همه‌ی بازیکنان تقسیم می‌کنند و باقی دیکتاتور‌ها یک مقدار کمی به باقی بازیکنان می‌دهند.

پس در کل درباره‌ی باقی بازی کننده‌ها می‌توان اینگونه گفت که وضعیت سرمایه‌ی آنها به سه صورت زیر است:

  1. هیچ پول و سرمایه‌ای دریافت نمی‌کنند.
  2. مقدار کمی پول و سرمایه از طرف دیکتاتور دریافت می‌کنند.
  3. دیکتاتور تمامه سرمایه را به طور مساوی بین بازیکنان تقسیم می‌کند و همه بازیکنان و دیکتاتور دارای سهم مساوی از سرمایه می‌شوند.

چالش‌ها[ویرایش]

در تحقیقات ارائه شده مشخس می‌شود که افرادی که در بازی دیکتاتور، در نقش دیکتاتور، مقداری از سرمایه‌ی خود را به باقی بازیکنان می‌دهند برای این نیست که دارایی آنها را زیاد کنند، بلکه برای آن است که می‌خواهند در بین اکثریت خیلی حریص دیده نشوند. برای این که این موضوعات بهتر مشخس شود در جامعه تحقیقات بسیار زیادی انجام شده تا نتیجه‌ی این تئوری در عمل دیده شود.

در یک آزمایش به بازیکنان (غیر دیکتاتور) یک امکان تصمیم گیری دادند به این صورت که آنها می‌تواند همه‌ی سرمایه‌ی دیگران، مقداری از سرمایه‌ی دیگران و یا هیچ مقدار از سرمایه‌‌ی دیگران را بردارند. بیشتر افراد از سرمایه دیگران برمی‌داشتند، یعنی همه‌ی کسانی که در بازی دیکتاتور مقداری پول به دیگران می‌دادند تا حریص جلوه نکنند، در این قسمت به دور از انسان دوستی، بقیه سرمایه را می‌گرفتند. بنابراین این که بخواهیم دادن سرمایه به دیگر بازیکنان را اینگونه توصیف کنیم که برای این بوده‌ است که حریص جلوه نکنند، با توجه به این آزمایش اشتباه است.

بازی اعتماد[ویرایش]

بازی اعتماد یک نمونه‌ی پیشرفته شده از همان بازی دیکتاتور است که در آن این قابلیت را برای باقی بازیکنندگان قائل شده‌اند که آن‌ها هم می‌توانند در باره‌ی سرمایه‌ی خود تصمیم گیری کنند. یعنی آن‌ها می‌توانند مقداری از سرمایه‌ی خود (که همان پول و سرمایه‌ایست که دیکتاتور به آنها داده است) را به عنوان پاداش به دیکتاتور برگردانند. تجربه نشان می‌دهد وقتی این قابلیت اضافه می‌شود، دیکتاتور بیشتر بر آن می‌شود که سرمایه را به بازیکنان بدهد، به امید آن که پاداش دریافت کند.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Dictator game»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.