بازگشت به سیاهی (آلبوم امی واینهاوس)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
بازگشت به سیاهی
آلبوم استودیویی اثر امی واینهاوس
ضبط ۲۰۰۶
سبک ریتم و بلوز، سول، پاپ، نئو سول
زمان ۳۴:۵۵
زبان انگلیسی
ناشر آیلند
تهیه‌کننده مارک رانسون، سلام رمی
گاه‌نگاری آلبوم‌های امی واینهاوس
فرانک
(۲۰۰۳)
بازگشت به سیاهی
(۲۰۰۶)
تک‌آهنگ‌ها از بازگشت به سیاهی
  1. «بازپروری»
    پخش: ۲۳ اکتبر ۲۰۰۶
  2. «می‌دونی من آدم به درد نخوری‌ام»
    پخش: ۷ ژانویه ۲۰۰۷
  3. «بازگشت به سیاهی»
    پخش: ۳۰ آوریل ۲۰۰۷
  4. «اشک‌ها خودشان خشک می‌شوند»
    پخش: ۱۳ اوت ۲۰۰۷
  5. «عشق بازیِ باختن است»
    پخش: ۱۰ دسامبر ۲۰۰۷
  6. «دوستان معمولی»
    پخش: ۲۱ ژوئیه ۲۰۰۸

بازگشت به سیاهی (به انگلیسی: Back to Black) دومین آلبوم استودیویی هنرمند بریتانیایی، امی واینهاوس، است که در ۴ اکتبر ۲۰۰۶ منتشر شد. این آلبوم آخرین آلبومی است که در دوران زندگی امی واینهاوس منتشر شد. سبک آلبوم بازگشت به سیاهی آمیزه‌ای است از سبک‌های سول دههٔ ۶۰ و ریتم و بلوز مدرن و مضمون آن تجربیات امی واینهاوس در زمینهٔ مشروبات الکلی، مواد مخدر و سکس است.

در پنجاهمین دورهٔ جایزه گرمی، بازگشت به سیاهی برندهٔ ۵ جایزه شد و به این ترتیب واینهاوس (همراه با لارن هیل، آلیشیا کیز، بیانسه، نورا جونز و آلیسون کراس) رکورد دومین هنرمند زنی که در یک مراسم بیشترین جایزه را برنده شده، به دست آورد. این آلبوم جایزهٔ گرمی بهترین آلبوم آوازی پاپ را به دست آورد و ترانهٔ بازپروری (به انگلیسی: Rehab) از همین آلبوم جایزهٔ بهترین اجرای آوازی پاپ توسط خوانندهٔ زن، عنوان ترانهٔ سال و جایزهٔ بهترین ترانهٔ ضبط‌شده در آن سال را برنده شد. در این مراسم امی واینهاوس به عنوان بهترین هنرمند جدید برگزیده شد. آلبوم بازگشت به سیاهی نیز کاندیدای دریافت جایزهٔ بهترین آلبوم سال بود.

منبع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Back to Black»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۱).