بازرس بهداشت محیط

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مطابق با گایدلاین بازرسی بهداشتی مراکز تهیه و توزیع مواد غذایی و اماکن عمومی مرکز سلامت محیط و کار، تعریف بازرس بهداشت محیط عبارتست از: شخصی که مسئول توسعه، پیاده‌سازی و اجرای سیاست‌های بهداشتی از جمله بهداشت محیط می‌باشد. بازرس بهداشت محیط خطرات بهداشتی بالقوه پیرامون محیط زندگی را شناسایی نموده و روش یا روش‌های آن را توصیه می‌نماید. بازرسان بهداشت محیط باید دارای مدرک دانشگاهی در مقطع کاردانی، کارشناسی یا کارشناسی ارشد در رشته مهندسی بهداشت محیط و گرایش‌های مرتبط باشند.[۱][۲] همچنین مطابق بند 3 ماده یک آیین‌نامه اجرایی قانون اصلاح ماده 13 قانون مواد خوردنی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی بازرس بهداشت محیط فردی است که با دریافت کارت بازرسی از وزارت بهداشت، به عنوان بازرس بهداشت محیط شناخته می‌شود و به عنوان ضابط قضایی (ضابط خاص) جهت کنترل و نظارت‌های حوزه موضوع آیین‌نامه اجرایی مذکور فعالیت می‌نماید.[۳]

در سال ۱۳۹۲ شمسی حدود ۴۰۰۰ نفر بازرس بهداشت محیط در سطح مراکز بهداشتی‌درمانی ایران مشغول به فعالیت هستند.[۴] بازرسان بهداشت محیط با کاربرد توانایی‌ها و دیدگاه مهندسی خود و تلفیق آن با جنبه‌های بهداشتی و انجام مداخلات لازم از طریق کنترل فاکتورهای محیطی موثر بر سلامت، در خط مقدم ارتقاء سطح بهداشت و پیشگیری از بیماری‌ها در شبکه‌های بهداشتی ایران محسوب می‌گردند.

بازرسان بهداشت محیط در کشورهای مختلف با نام‌های گوناگونی از جمله:

  • افسر بهداشت محیط (به انگلیسی: environmental health officer)
  • افسر حفاظت از محیط (به انگلیسی: environmental protection officer)
  • بازرس بهداشت عمومی (به انگلیسی: public health inspector)
  • متخصص بهداشت محیط (به انگلیسی: environmental health specialist)
  • متخصص محیط (به انگلیسی: environmental specialist)

نیز نامیده می‌شوند.[۵]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://www.iaeh.ir/downloads/file/51/
  2. http://ier.tums.ac.ir/files/site1/pages/bm_10.pdf
  3. آیین‌نامه اجرایی قانون اصلاح ماده 13 قانون مواد خوردنی، آشامیدنی، آرایشی و بهداشتی مصوب 1392/2/18
  4. http://farsnews.com/newstext.php?nn=13920105000195
  5. http://en.wikipedia.org/wiki/Environmental_health