بازدهی حرارتی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
بازدهی حرارتی(به انگلیسی: Thermal efficiency) کمیتی بدون بعد است که در علم ترمودینامیک و برای بررسی میزان عملکرد سیستم های ترمودینامیکی به کار می رود.مقدار عددی بازدهی بالاتر در یک سیستم ترمودینامیکی نشان دهنده کارایی بالاتر آن است.این کمیت با نماد (
) بیان می شود و به صورت کلی به صورت مقدار خالص انرژی تولیدی به مقدار کل انرژی ورودی تعریف می شود[۱]:
همچنین این عدد همواره بین صفر تا یک است:
منابع[ویرایش]
- ↑ Fundamentals of Engineering Thermodynamics, by Howell and Buckius, McGraw-Hill, New York, 1987
















