بازدارنده رگ‌زایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

استفاده از بازدارنده رگ‌زایی (به انگلیسی: Angiogenesis inhibitor) روشی است که طی آن به وسیلهٔ عوامل بازدارنده از جمله پروتئینها از فرایند رگ‌زایی جلوگیری می‌شود.

مهار رگ‌زایی از روش‌های بسیار موثر ضد سرطانی است که به وسیله جودا فولکمن کشف شده‌است.

رگ‌زایی در تومورها[ویرایش]

رگ‌زایی در بسیاری از فرآیندهای فیزیولوژیک و پاتولوژیک از جمله رشد تومور دخالت دارد. ایجاد رگ‌های خونرسان در درون تومورها برای رشد آنها ضروری است. اینکار در تومور با میانجی‌گری مولکول‌های مختلف القا می‌شود. تعادل بین عوامل پیش‌برنده و مهار کننده رگ‌زایی این فرایند را به شدت کنترل می‌کند. چون مهار رگ‌زایی روش مناسبی برای درمان تومور می‌باشد لذا پزشکان کوشیده‌اند با طراحی عوامل درمانی بر علیه رگ‌زایی به درمان تومور بپردازند. اخیرا مهار کننده‌های رگ‌زایی به صورت درون‌زاد (همچون اینترلوکین-۸) و برون‌زاد (‏نظیر‏ بواسیزامب Avastin) طبقه‌بندی شده‌اند. این عوامل با تشکیل رگ‌ها تداخل می‌کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی