بارگیری بال
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
.svg)
در آئرودینامیک، به وزن کل هواپیما تقسیم بر مساحت بالها بارگیری بال گفته میشود. هر چه هواپیما سریعتر حرکت کند نیروی برآی بیشتری در هر واحد مساحتی بالها ایجاد میشود، بنابر این یک بال کوچکتر میتواند در پرواز افقی وزن بیشتری را تحمل کند و در واقع بارگیری بال بیشتری را تحمل کند.
بارگیری بالاتر بال همچنین به معنای کاهش مانورپذیری آن نیز میباشد. به همین ترتیب سرعت نشست و برخاست آن نیز افزایش مییابد. این قانون در مورد جانوران زنده از جمله پرندگان و خفاشها هم صدق میکند.
توزیع نیروی برآ، روی بال به صورت منحنی می باشد، به طوری که هرچه به سمت نوک بال پیش می رویم از میزان نیروی برآ کاسته می شود تا اینکه در نوک بال این مقدار صفر می گردد.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون هوانوردی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
منبع [ویرایش]
- «Wing_loading» (انگلیسی). وبگاه رسمی. بازبینیشده در اسفند ۸۸.
- مرکز مهندسی هوافضا
