باروت سیاه
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
باروت سیاه نخستین گونهٔ باروت بود که احتمالاً مردم چین آن را در سده ۷ تا ۹ میلادی اختراع کردند. باروت سیاه از مواد منفجره کندشکن است و در محیط باز به آرامی میسوزد و در محیط بسته به سبب آزاد شدن گازهای کربن دیاکسید و نیتروژن و نیز گرما، منفجر میشود.
[ویرایش] تاریخچه
باروت سیاه تا سالها در انواع سلاح گرم و نیز بهعنوان ماده منفجره در معدنکاری بکار میرفت تا آن که اختراع انواع باروت بیدود و مواد منفجره قویتر در سده ۱۹، جای آن را گرفت.
[ویرایش] روش ساخت
باروت سیاه مخلوطی از گوگرد و ذغال و شوره به ترتیب به نسبتهای 11٪ و 14٪ و ۷۵٪ است. این نسبتها برای کاربردهای مختلف تغییر میکند. براي درست كردن فيتيله باروت را با اب خيس كرده نخ را در ان ميخوابنيم سپس نخ را بيرون كشيده و ميگذاريم خشك شود
2 KNO3 + 3 C + S → K2S + 3 CO2 + N2 + q
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
