باروت سیاه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

باروت سیاه نخستین گونهٔ باروت بود که احتمالاً مردم چین آن را در سده ۷ تا ۹ میلادی اختراع کردند. باروت سیاه از مواد منفجره کندشکن است و در محیط باز به آرامی می‌سوزد و در محیط بسته به سبب آزاد شدن گازهای کربن دی‌اکسید و نیتروژن و نیز گرما، منفجر می‌شود.

تاریخچه[ویرایش]

باروت سیاه تا سال‌ها در انواع سلاح گرم و نیز به‌عنوان ماده منفجره در معدن‌کاری بکار می‌رفت تا آن که اختراع انواع باروت بی‌دودکه مخلوطی ازنیتروسلولز و نیتروگلیسرین وذغال سنگ است، جای آن را گرفت.

روش ساخت[ویرایش]

باروت سیاه مخلوطی از گوگرد و ذغال و شوره به ترتیب به نسبت‌های 11٪ و 14٪ و ۷۵٪ است. این نسبت‌ها برای کاربردهای مختلف تغییر می‌کند. براي درست كردن فيتيله باروت را با اب خيس كرده نخ را در ان ميخوابنيم سپس نخ را بيرون كشيده و ميگذاريم خشك شود

2 KNO3 + 3 C + S → K2S + 3 CO2 + N2 + q