بارق (قبیله)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بارق یکی از قبیلهٔ عرب اصلی عربستان سعودیبود ، بارق این متعلق به قبیله باستانی ازد[۱] است که بسیاری از خاندان های مرتبط به آن است که بسیاری از خاندان های مرتبط به آن تعلق دارد تا آنجا که به عنوان اصل و نسب می رود، اوس و خزرج و بنی‌خزاعه بانو[۲]، و دیگران همه به آل-ازد تعلق دارد. بارق قبیله پس از سد مأربسقوط برای سومین بار در 1 قرن پیش از میلاد مهاجرت کرده بودند.[۳]

کایتانی بر آن است که قبیلة بارق پس از ظهور اسلام بر شرک خود باقی ماندند.[۴] اما به نوشتة ابن سعد، در «عام الوفود» هیئتی از بارق نزد پیامبر اکرم صلی اللّه علیه وآله وسلّم آمدند و اسلام آوردند، و با پیامبر پیمان بستند.[۵] از همراهی این قبیله با مسلمانان در جنگهای نخستین اسلامی نیز شواهد فراوانی وجود دارد.[۶]

بزرگان و مشاهیر بارق[ویرایش]

  • عروة بن جعد بارقی.
  • ام‌الخیر بنت حریش.
  • حذیفة بارقی.
  • سراقةبن مرداس بارقی. شاعر و اهل ذوق بود و بسيار به نزد پادشاهان مى‌رفت و خوش سخن بود.
  • معقر بارقی: از شاعران عرب دوران جاهلی بود.
  • هرثمةبن عرفجه ٔ بارقی: رجوع به هرثمة و اصحاب جزایر شود.
  • عبداﷲ علی بن عبداﷲ بارقی:وی از عبدالله بن عمر (رض ) روایت کرده. مجاهد گوید: علی ازد در رمضان در هر شب قرآن ختم میکرد.
  • حیان بن ایاس بارقی ازدی: از صحابه بود و از ابن عمر (رض ) روایت کرد و شعبه از وی روایت دارد.
  • ابوالنصر عاصم بن هلال بارقی: از صحابه و امام مسجد ایوب سختیانی بود.
  • عمروبن نعجة یشکری بارقی: وی از علی (ع ) روایت کرد و ابواسحاق سبعی از او روایت دارد.

پانویس[ویرایش]

  1. ;Dāʼirat al-maʻārif-i buzurg-i Islāmī ،
  2. ;Sahâif ül-ahbâr fî vekâyi il-asâr،
  3. لغتنامه دهخدا: بارق واژه یاب (به نقل: ريحانة الادب)
  4. به نقلِ د. ا. د. ترک ، همانجا.
  5. ; دانشنامه جهان اسلام المؤلف : موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي    مجلد : 5  صفحة: 1970 ،
  6. رجوع کنید به طبری ، ج 2، جزء 3، ص 232، 242؛ ابن اثیر، ج 2، ص 310.

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی
  • ویکی‌پدیای عربی