باربارا و جک دیویس هال

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
باربارا و جک دیویس هال
اطلاعات کلی
کاربری آموزش و پرورش, Research Center
مکان دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو, امهرست، نیویورک
مختصات ۴۳°۰۰′۱۰″ شمالی ۷۸°۴۷′۱۴″ غربی / ۴۳.۰۰۲۷۹۵° شمالی ۷۸.۷۸۷۱۴۵° غربی / 43.002795; -78.787145مختصات: ۴۳°۰۰′۱۰″ شمالی ۷۸°۴۷′۱۴″ غربی / ۴۳.۰۰۲۷۹۵° شمالی ۷۸.۷۸۷۱۴۵° غربی / 43.002795; -78.787145
مستأجر فعلی UB Engineering
Department of Computer Science and Engineering
Department of Electrical Engineering
Center of Excellence for Document Analysis and Recognition (CEDAR)
Center for Unified Biometrics and Sensors(CUBS)
کلنگ‌زنی May 2009
تکمیل شدن Late 2011
افتتاح May 10, 2012[۱]
هزینه $۷۵m (2010 dollars)
جزئیات فنی
تعداد طبقات ۳, plus penthouse[۲]
مساحت طبقات ۱۳۰٬۰۰۰ فوت‌مربع (۱۲٬۰۰۰ مترمربع)[۲][۳]
طراحی و ساخت
مشتری دانشگاه ایالتی نیویورک[۲]
مالک دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو
طرف قرارداد Turner Construction[۲]
معمار Robert Goodwin[۱]
معمار اخراجی پرکینز و ویل[۲][۳]
Awards and prizes پیشرو در طراحی محیطی و انرژی Gold Certificate[۲][۴]
وب‌گاه
Davis Hall

باربارا و جک دیویس هال (به انگلیسی: Barbara and Jack Davis Hall) در ۱۰ ماه مه سال ۲۰۱۲، بخشی از دانشگاه در طرح راهبردی بوفالو ساخته شد. این ساخت و ساز جز مجموعه باربارا و جک دیویس هال (به انگلیسی:Barbara and Jack Davis Hall) بود که به عنوان دیویس هال هم شناخته می‌شود.

روند ساخت پروژه[ویرایش]

پروژه در سال ۲۰۰۹ با خاک برداری و تخریب زمین آغاز شد و در اواخر سال ۲۰۱۱ با هزینه ۷۵ میلیون دلار به پایان رسید. که این هزینه شامل ۴۹٫۶ میلیون دلار بودجه از ایالت نیویورک بود و بقیه ازسرمایه گذاری‌های شرکت‌ها و افراد به دست آمد. علاوه بر مهندسی UB، دیویس هال مجهز به علم کامپیوتر و برق است و شامل چندین آزمایشگاه جدید و مراکز تحقیقاتی است. ساختمان ویژگی‌های منحصربه‌فردی شامل پایگاه هنر، امکانات متعدد و آزمایشگاه‌هایی را دارا است. این ویژگی‌ها به منظور بهبود کیفیت مناسب و رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده در دانشگاه و حوزه پژوهش برش لبه در مهندسی UB و همچنین چشم انداز جامعه، تبدیل UB به عنوان به عنوان پیشرو در سطح عمومی دانشگاه‌ها بود. این ساختمان توسط ترنر ساخته شد و طراحی بیرونی آن به صورت مدار دایره‌ای شکل است که یادآور تعامل بین دانشکده و دانشجویان است که توسط پرکینز و شرکت ویل طراحی شده است. سازمان حمایت از محیط زیست گواهینامه استاندارد لید طلایی را به این ساختمان داده است.

نامگذاری ساختمان[ویرایش]

این ساختمان به نام باربارا و جک دیویس هال نام گذاری شده بود، زن و شوهری که بزرگترین سرمایه‌گذاری را در میان افراد مختلف برای این ساختمان کرده بودند. این زوج اولین کمک مالی خود را که ۱٫۵ میلیون دلار بود برای تامین منابع مالی پروژه در سال ۲۰۰۸ پرداخت کرده بودند.

جک، فارغ‌التحصیل مهندسی UB در سال ۱۹۵۵ و همسرش، ۳٫۵ میلیون دلار بیشتر کمک کردند و در تاریخ این دانشگاه به عنوان بزرگترین سرمایه‌گذار به مردم معرفی شدند.

فضاهای ساختمان[ویرایش]

ساختمان دپارتمان خانه‌ای جدید برای مهندسان کامپیوتر و مهندسان برق شد. همچنین، ساختمان از پنج بخش دیگر مانند مکانیک و مهندسی هوا فضا، مهندسی پزشکی، عمران، سازه و مهندسی محیط زیست، مهندسی سیستم‌ها و مهندسی بیولوژیک شیمیائی نیز حمایت می‌کرد.

ویژگی‌های قابل توجه[ویرایش]

دیویس هال یک ساختمان اقتصادی پسند است که دروازه جدیدی به سمت پژوهش لبه برش‌های جدید، پایگاه هنر، امکانات و آزمایشگاه‌ها باز کرده است.

امکانات و مراکز پژوهشی[ویرایش]

  • ۵۰۰۰ فوت مربع (۴۶۰ m2) از فضای اتاق تمیز
  • دو آزمایشگاه سه بعدی مهندسی برق
  • اتاق‌های هوشمند
  • آزمایشگاه جراحی
  • آزمایشگاه‌های چند رسانه‌ای
  • آزمایشگاه‌های امنیتی
  • دو آزمایشگاه تجسم
  • یازده آزمایشگاه چند منظوره
  • قطب تجزیه و تحلیل و تشخیص سند
  • مرکز متحد بیومتریک و سنسور

مدرک طلایی لید[ویرایش]

در ۴ آوریل ۲۰۱۲ اعلام شد که ساختمان موفق به دریافت گواهینامه لید طلایی شده است. این ساختمان بیشترین میزان انرژی که اسفاده می‌کند ۳۴ درصد است. برخی از ویژگی‌های آن سبز ساختن ساختمان است و به شرح زیر می‌باشد:

منابع[ویرایش]