باتوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
باتوم قدیمی پلیس

باتوم، باطوم یا باتون، میلهٔ کوتاهی از چوب یا لاستیک است که نیروهای پلیس و پاسبانان بر کمر می‌آویزند و برای سرکوب کردن شورش و جنجال از آن استفاده می‌کنند.[۱]

کاربرد[ویرایش]

باتوم، میله‌ای است با طول کمتر از بازو، که معمولاً از چوب، پلاستیک یا فلز ساخته می‌شود، و توسط ضابطان قضایی، زندانبانان، ماموران امنیتی، و (کم‌تر) توسط پرسنل نظامی برای دفاع شخصی غیرکشنده، و نیز برای کنترل و متفرق کردن ستیزه‌جویان و افراد نامنطبق به کار می‌رود.

از باتوم می‌توان به منظور ضربه‌زدن، سیخ‌زدن، انسداد، و کمک در بازوقفل (armlock) استفاده کرد. باتوم‌ها به دلیل امکان پنهان‌سازی آسان، در گستره‌یی کم‌تر توسط افراد غیررسمی و معمولی نیز استفاده می‌شوند، که البته در بسیاری از حوزه‌های قضایی (کشورها) ممنوع است. همچنین معمولاً برای نجات مردمی که مثلاً در خودرو یا خانهٔ آتش گرفته گرفتار شده‌اند، به منظور شکستن پنجره‌ها و درها، به کار می‌رود.

پیرامون واژه[ویرایش]

این واژه از ریشهٔ فرانسوی می‌باشد.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فرهنگ فارسی معین، سرواژهٔ «باتون».

منابع[ویرایش]