باب المندب
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
باب المندب تنگه آبی در قسمت جنوبی دریای سرخ به اقیانوس هند. تنگهٔ باب المندب آبراهی است بسیار استراتژیک که راه کشتیهای کالاهی و تجارتی وهم همچنین مسافرتی «در دوران قدیم» از دریای عرب و اقیانوس هند به درون دریای سرخ هدایت میدهد وسپس از گذر از کانال سوئز به سوی دریای مدیترانه ادامه میدهد. این آبراهه بسیار مهم در فاصلهٔ ۳۶ کیلومتری ناحیهٔ جنوب روستای ذباب در کرانهٔ خلیج عدن واقع شدهاست، ودر حدود ۸۴ کیلومتر از شهر ساحلی مخا دوری دارد. مؤرخ وتاریخ نویس «الویسی» میگوید که «تنگه باب المندب» یکی از تنگههای بسیار مهمی است که دریای عرب و دریای هند را به دریای «قُلزُم» رسانده، وسپس به دریای «روم» متصل میکند.
[ویرایش] کوههای باب المندب
کوههای متعددی بر فراز این تنگه پراهمیت قرار دارد. این تنگه از پایه کوه «جبال المندب» گذر میکند. ارتفاع این کوه در حدود ۳۰۰ متر از سطح دریا میباشد. سپس کوه «شیخ سعید»، ودر پایهٔ همین کوه نیز روستایی به همین نام وجود دارد که تعداد ساکنانش بیش از ۶۰ نفر نیست. در سمت مشرق آن کوه «منهلی» است که ارتفاعش در حدود ۳۱۰ متر است، و کوه «جبل مراد» و کوه «العقد» میباشد. در کرانه تنگه باب المندب روستا المندب واقع شدهاست وجعیتش در حدود ۸۰۹ نفر میباشد. در بعضی از آثار وسنگ نبشتهها آمدهاست که تاریخ روستای «المندب» به دوران پادشاهی سبا و ذوریدان میرسد. همچنین در سمت جنوب روستای المندب، روستای دیگری بنام «بیت الفقیه» وجود دارد ودارای ۸۳۹ نفر جمعیت میباشد، ساکنان این روستا به صید و ماهی گیری اشتغال دارند.
[ویرایش] منبع
- المقحفی، ابراهیم، احمد، (مُعجَم المُدُن وَالقَبائِل الیَمَنِیَة) ، منشورات دار الحکمة، صنعاء، چاپ وانتشار سال ۱۹۸۵ میلادی به (عربی).
- الحموی، یاقوت، ابوعبدالله، معجم البلدان، دار الکتب العلمیة، بیروت، لبنان، جلد هفتم، چاپ سال ۱۹۹۰ مبلادی به (عربی).
