بابک (نام)

برای دیگر کاربردها، بابک (ابهام‌زدایی) را ببینید.

واژه 𐭯𐭠𐭯𐭪 پاپک به خط پهلوی کتیبه‌ای

بابک معرب نام ایرانی پاپک است ^[۱]^[۲]^[۳] بابک به معنی پدر است و نام نیای ساسانیان بوده است ^[۴]به گفته ریچارد فرای معادل نام بابک (نیای ساسانیان) در پارسی میانه «پاپک» و «پابگ» است.^[۵]شخصیت های تاریخی که بابک نام داشتند، بابک پدر اردشیر، بابک (وزیر خسرو انوشیروان)، بابک خرمدین هستند.

محتویات

«بابک» یا «پاپک» یا «باب» یک نام اصیل ایرانی است. این نام بارها در نامه‌ها و سروده‌های چامه‌سرایان پارسی‌گو به معنی «پدر» آمده‌است:^[۶]

بدو گفت این باب کارآزمای * چه داری چنین خیره ما را به پای (فردوسی)

در لغت‌نامهٔ دهخدا بابک به معنی پدر و پرورنده آمده‌ است:^[۷]

و همچنین به معنی پدر جان (پاپک) به کار می رود^[۷]

بهرامیان, علی (1381). "بابک خرمدین". دایرةالمعارف بزرگ اسلامی. جلد 11. تهران: بنیاد دایرة‏المعارف اسلامی. pp. 23-26. ISBN 964-7025-07-6.
دهخدا, علی اکبر (1336). "بابک". لغت نامه دهخدا. جلد ششم. تهران: دانشگاه تهران. pp. 101.
محسنی, محمد رضا (1389). پان ترکیسم، ایران و آذربایجان. انتشارات سمرقند.

Frye, R. N (2000). "BĀBAK". Encyclopædia Iranica. vol.3. new york: Bibliotheca Persica Press. pp. 298-299. ISBN 0-933273-51-7.
SOURDEL, D (1986). "BĀBAK". Encyclopaedia of Islam. vol.1 (2nd ed.). Leiden: E. J. Brill. pp. 844. ISBN 90-04-08114-3.

دهخدا، علی اکبر. «بابک». لغت نامه دهخدا. بازبینی‌شده در ۲۱-۰۴-۲۰۱۱.
Ḡ. -Ḥ. Yūsofī. «BĀBAK ḴORRAMI». Encyclopædia Iranica، ۱۵-۱۲-۱۹۸۸. بازبینی‌شده در ۱۳-۰۴-۲۰۱۱.
Frye, R. N. “BĀBAK”. Encyclopædia Iranica. Retrieved 17-12-2011.