بابا فغانی شیرازی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از بابافغانی شیرازی)
پرش به: ناوبری، جستجو

بابا فغانی شیرازی از آخرین شاعران سبک عراقی در سدهٔ نهم هجری بود که برخی او را از پیشگامان سبک هندی در شعر فارسی می‌دانند.[۱] او در جوانی به هرات سفر کرد و به ملاقات جامی رسید. از طریق او با عرفان آشنا شد. پس از چندی به آذربایجان و سپس به خراسان و فسا رفت و در آخر در طوس ساکن شد. در سال آخر عمر از میگساری توبه کرد و در مشهد ساکن شد.[۲]

بابا فغانی در ۹۲۵ هجری قمری درگذشت. اواخر زندگی او مقارن با سلطنت شاه اسماعیل صفوی بود.

نمونه اشعار[ویرایش]

هر گل که بر دمید زهامون کربلا دارد نشان تازه مدفون کربلا
پروانه نجات شهیدان محشرست مهر طلا ببین شده گلگون کربلا
در جستجوی گوهر یکدانه نجف کردم روان دو رود به جیحون کربلا
نیل است هر عشور به بیت الحزن روان از دیده‌های مردم محزون کربلا
در هر قبیله، از قِبَل خوان اهل بیت ماتم رسیده‌ای شده مجنون کربلا
بس فتنه‌ها که بر سرِ مروانیان رسید وقت طلوع اختر گردون کربلا
بردند داغ فتنه آخرْ زمان به خاک مرغانِ زخم خورده مفتون کربلا
گرگان پیر، دامن پیراهن حسین ناحق زدند در عرق خون کربلا
خونابه روان جگر پاره حسین در هر دیار سر زده بیرون کربلا

منابع[ویرایش]

  1. تاریخ ادبیات ایران، ذبیح‌الله صفا
  2. بیوگرافی چهره‌های درخشان جهان. ناصر خلیلی. کتابخانه مرکزی.

الگو:فهرست افراد اهل شیراز