اینگمار برگمن
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| اینگمار برگمن | |
|---|---|
 ارنست اینگمار برگمن در ۱۹۵۷ |
|
| نام اصلی | ارنست اینگمار برگمان |
| زمینه فعالیت | کارگردان |
| تولد | ۱۴ ژوئیه ۱۹۱۸ ۲۲ تیر ۱۲۹۷ اوپسالا  سوئد |
| مرگ | ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷ ۸ مرداد ۱۳۸۶ فارو سوئد |
| سالهای فعالیت | ۱۹۴۴-۲۰۰۵ |
| همسر(ها) | الس فیشر الن لوندشتروم گون گروت کابی لارتی اینگرید فون روزن |
| صفحه در دادگان فیلمها | |
اینگمار برگمان با نام کامل ارنست اینگمار برگمان (به سوئدی: Ernst Ingmar Bergman) (۱۴ ژوئیه ۱۹۱۸- ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۷) کارگردان و نویسنده و تهیه کننده ی معاصر سوئدی بود.
وی از برجسته ترین فیلمسازان سوئد است.پدرش یک کشیش لوتری بود. او نخستین فیلمش را در سال ۱۹۴۵ به نام بحران ساخت. وی پس از فیلم «خانه بازی» که آن را در سال ۱۹۴۹ میلادی ساخت, به آفرینش شاهکارهای سینمایی همت گماشت. نخستین فیلم سینمایی تحسین برانگیز او به زبان انگلیسی فریادها و نجواها نام دارد.
از دیگر فیلمهای مشهور وی میتوان به پرسونا و مهر هفتم اشاره کرد.
آخرین فیلم سینمایی به کارگردانی برگمن ساراباند (۲۰۰۳) نام دارد که فیلمی تلویزیونیست. [۱]
[ویرایش] جایزههای سینمایی برگمن
- برنده ی شیر طلایی جشنواره ی برلین برای فیلم «توت فرنگی های وحشی»
- برنده ی جایزه ی ویژه ی هیات داوران جشنواره ی کن برای فیلم «مهر هفتم»
- برنده ی جایزه ی ویژه ی هیات داوران جشنواره ی ونیز برای فیلم «چهره»
- چهار بار نامزد دریافت نخل طلایی جشنواره ی کن
- پنج بار نامزد اسکار بهترین فیلمنامه
- سه بار نامزد اسکار بهترین کارگردانی [۲]
- نامزد اسکار بهترین فیلم سینمایی خارجی سال برای فیلم «فــریادها و نجواها»
- نامزد اسکار بهترین فــــیلم سینمایی خارجی سال برای فیلم «فانی و آلکساندر» , «چشمه باکرگی» (۱۹۵۹)
- نامزد اسکار بهترین فــــیلم سینمایی خارجی سال برای فیلم «همچون در یک آیینه» (۱۹۶۰)
- نامزد اسکار بهترین کارگردانی برای چهره به چهره (۱۹۷۵)
- جایزه ایروینگ تالبرگ از سوی آکادمی اسکار در سال ۱۹۷۰ میلادی.
پرونده:IngmarBergmanR 468x490.jpg
[ویرایش] فیلمها
- بر عشق ما می بارد (۱۹۴۶)
- سرزمین آرزو (۱۹۴۷)
- زندان (۱۹۴۹)
- رازهای زنان (۱۹۵۳)
- تابستان با مونیکا (۱۹۵۳)
- شب عریان (۱۹۵۴)
- درسی در عشق (۱۹۵۴)
- لبخندهای یک شب تابستانی (۱۹۵۵)
- مهر هفتم (۱۹۵۷)
- توت فرنگی های وحشی (۱۹۵۷)
- چشمه باکره (۱۹۶۰)
- چشم شیطان (۱۹۶۰)
- نور زمستانی (۱۹۶۲)
- سکوت (۱۹۶۳)
- شرم (۱۹۶۸)
- پرسونا (۱۹۶۶)
- صحنه یک ازدواج (۱۹۷۴)
- فلوت جادویی (۱۹۷۵)
- چهره به چهره (۱۹۷۶)
- سونات پاییزی (۱۹۷۸)
- فانی و الکساندر (۱۹۸۰)
- ساراباند (۲۰۰۳)[۳]
[ویرایش] پانویس
