اینترنت پرسرعت

مشترکین اینترنت پهن‌باند در سال ۲۰۰۵

اینترنت پرسرعت (به انگلیسی: Broadband Internet که گاهی اوقات به تنهایی با Broadband بیان می‌شود) یا اینترنت پَهن‌باند، گونه‌ای از دسترسی به اینترنت است که در مقایسه با شیوه دیال‌آپ و مودم ۵۶ کیلوبیتی از سرعت بیبشتری برخوردار است.

در شیوه دیال‌آپ برای اتصال محدودیت ۵۶ کیلوبیتی وجود دارد و در هنگام اتصال خط تلفن به طور کامل اشغال می‌شود. ولی در اینترنت پهن‌باند بدون اشغال خطوط تلفن می‌توان از پهنایی دوبرابر دیال‌آپ استفاده کرد. حداقل پهنای باند در این شیوه از ۶۴ کیلوبیت تا ۳ مگابیت می‌تواند باشد.

دسترسی پَهن‌باند به اینترنت معمولاً پرسرعت نامیده می شود چرا که معمولاً نرخ بالایی از انتقال داده وجود دارد. عموماً هر اتصال بالاتر از ۲۵۶ کیلوبیت بر ثانبه به اختصار دسترسی اینترنت پَهن‌باند نامیده می شود.

در عمل همیشه حداکثر پهنای باند در اختیار مشتری قرار نمی گیرد چرا که کیفیت ارتباط فیزیکی متغیر است. زمانی که ترافیک بالا است، شرکت های خدمات اینترنتی ممکن است عمداً ترافیک را پایین بیاورد. به این کار شکل‌دهی ترافیک می گویند. استفاده دقیق از شکل دهی ترافیک توسط شرکت خدمات اینترنتی می تواند ضامن کیفیت سرویس حتی در ساعات شلوغ شبکه ها باشد.

جستارهای وابسته

• خط اشتراک دیجیتال (دی‌اس‌ال)
• وای‌مکس
• اچ‌اس‌دی‌پی‌ای
• اینترنت
• وب جهان‌گستر
• فهرست کشورها بر پایه شمار کاربران اینترنت
• فهرست کشورها بر پایه شمار کاربران اینترنت پهن‌باند

منبع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Broadband Internet access»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ‏۲۱ مه ۲۰۱۰).

پیوند به بیرون

• Broadband World Forum (International Engineering Consortium)