ایم-۷ اسپارو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایم-۷ اسپارو
USAF F-15C fires AIM-7 Sparrow.jpg
نوع موشک هوا به هوا میان برد
  خاستگاه  ایالات متحده آمریکا
تاریخ تولید
سازنده ریتون
قیمت واحد ۱۲۵٬۰۰۰ دلار
تاریخ تولید AIM-7D: ۱۹۵۹
AIM-7F: ۱۹۷۶
AIM-7M: ۱۹۸۲
خصوصیات
وزن ۲۳۰ کیلوگرم
طول ۳٫۷ متر
قطر ۲۰۰ میلی متر

موتور موتور سوخت جامد Hercules MK-58
برد
موثر
۳۲ کیلومتر (۲۰ مایل) : AIM - 7C / D
۴۵ کیلومتر (۲۸ مایل) : AIM-7E/E2
۵۰ کیلومتر (۳۱ مایل) : AIM-7E/M
سرعت ۴-۲٫۵ ماخ (بر حسب نوع)
سامانه
هدایت
راداری نیمه فعال
سکوی
پرتاب
هواپیمای جنگنده


موشک اسپارو (به انگلیسی: ایم-۷ اسپارو) یک موشک هدایت راداری نیمه فعال ساخت ایالات متحده آمریکا است. این موشک در جنگ ویتنام بطور گسترده توسط نیروی هوایی آمریکا و بر روی هواپیمای اف-۴ استفاده شد. این موشک نقش بسزایی در برتری هوایی ایالات متحده در جنگ ویتنام داشت و در مجموع پنجاه جنگنده ویتنام شمالی از انواع میگ-۱۷، میگ-۱۹ و میگ-۲۱ با استفاده از آن سرنگون شدند. برد عملیاتی این موشک تا ۴۰ کیلومتر می‌باشد. اما نسلهای اولیه آن مانند ایم-۷ بی تنها از فاصله ۱۵ تا ۲۰ مایلی از دقت قابل قبولی برخوردار بودند.

مشکل اساسی این نوع موشک نداشتن سامانه رادار مختص خود موشک می‌باشد. از این رو موشک جهت رهگیری و تعقیب هدف از رادار هواپیمای شلیک کننده استفاده می‌کند. به این ترتیب که ابتدا خلبان توسط رادار خود هدف را شناسایی و رادار هواپیما را به اصطلاح روی هدف قفل (Lock) می‌کند. چنانچه تمام شرایط شلیک فراهم باشد، خلبان موشک را شلیک می‌کند. از این پس حسگر موجود در سر موشک امواج رادار منعکس شده هواپیمای مادر از سمت هدف را تعقیب می‌کند. به همین دلیل خلبان ناگزیر است تا زمان برخورد موشک به هدف، هواپیمای هدف را تعقیب نموده و رادار خود را نیز بر روی آن قفل نگه دارد. از آنجا که رادار به منزله چشم خلبان برای مسافت‌های فراتر از میدان دید می‌باشد، خلبان در مدت حرکت موشک تا برخورد تقریبا کور بوده و حتی نمی‌تواند از مانورهای فرار استفاده کند. از این رو این موشک ها در عین دقت و کاربرد بسیار، تا حدودی خطرناک نیز هستند.

ایم-۷ اسپارو در نیروهای مسلح آمریکا به طور تدریجی در حال جایگزینی با موشک ایم-۱۲۰ آمرام است. آمرام از هدایت راداری فعال استفاده می‌کند و از قابلیت شلیک و بعد هیچ بهره‌مند است. ایران، ژاپن، ایتالیا و کانادا از دیگر کاربران موشک اسپارو بوده‌اند. آخرین نسل این موشک ایم-۷اف می‌باشد که در جنگهای اخیر آمریکا در عراق و افغانستان بطور گسترده استفاده شد.[۱]

جنگ ایران و عراق[ویرایش]

در طول جنگ ایران و عراق نیز با کمک جنگنده‌های اف-۴ و اف-۱۴ انواع مختلف جنگنده‌های عراقی از جمله میراژ اف-۱، میگ-۲۱ و ۲۳، سوخو-۲۲، سوپر اتاندارد، بمب افکن توپولف-۲۲ و چند هلیکوپتر عراقی و احتمالاً یک موشک ضد کشتی اگزوسه (به‌وسیله جنگنده اف-۱۴ تامکت) را از بین برد.[نیازمند منبع معتبر]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «موشک هوابه‌هوا»، ویکی‌پدیای فارسی، دانشنامهٔ آزاد.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ایم-۷ اسپارو موجود است.