ایستگاه راه‌آهن تهران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۵°۳۹′۲۹.۴۴″ شمالی ۵۱°۲۳′۵۲.۱۵″ شرقی / ۳۵.۶۵۸۱۷۷۸° شمالی ۵۱.۳۹۷۸۱۹۴° شرقی / 35.6581778; 51.3978194

ایستگاه راه آهن تهران
Istgah rahahan tehran.JPG
نام ایستگاه راه آهن تهران
کشور  ایران
استان تهران
شهرستان تهران
اطلاعات اثر
نوع بنا ایستگاه
بانی اثر رضا شاه
مالک فعلی اثر وزارت راه و ترابری
اطلاعات ثبتی
شمارهٔ ثبت ۳۶۳۹
تاریخ ثبت ملی ۲۰/۱۲/۱۳۷۹
اطلاعات بازدید
امکان بازدید دارد
وبگاه www.raja.ir

ایستگاه راه آهن و در ابتدای خیابان ولیعصر و ضلع جنوبی میدان راه آهن قرار دارد.

کلنگ ساختمان ایستگاه راه آهن تهران در ۲۳ مهر ماه سال۱۳۰۶، با حضور رضا شاه پهلوی در اراضی جنوبی تهران‌، که تمامی آن بیرون از دروازه گمرک به همین منظور در نظر گرفته شده بود، به زمین زده شد. وسعت ایستگاه راه آهن تهران بطور تقریبی ۱۷۴ هکتار می‌باشد که محدود است به خیابانهای شوش – کشتارگاه ( بهمن ) بزرگراه بعثت وخیابان شهید رجائی.

معمار اصلی ایستگاه راه اهن یک معمار اکراینی بنام ولادیسلاو ولادیسلاوویچ گارادیتسکیی Городецкий بود که در سال ۱۸۶۳ متولد شده و در سال ۱۹۲۰ به لهستان مهاجرت می‌کند بعد توسط یک شرکت آمریکایی برای احداث ایستگاه راه اهن تهران به ایران دعوت می‌شود و در سال ۱۹۳۰ در تهران فوت می‌کند و در گورستان ارامنه تهران به خاک سپرده می‌شود

البته آقای کریم طاهر زاده بهزاد (متولد ۱۲۷۶ تهران - برادر مینیاتوریست مشهور حسین بهزاد) بر کار نظارت داشته است. وی در ترکیه به تحصیل پرداخت و فارغ التحصیل دانشکده فنی استانبول است . در سال ۱۲۹۷ ( دو سال قبل از روی کار آمدن رضاخان ) به برلین رفت و پس از پایان تحصیلات در سال ۱۳۰۶ به ایران بازگشت .

بنای ایستگاه مرکزی راه آهن، با الهام از عظمت و شوکت معماری ایران باستان‌، با استفاده از شیوه اکسپرسیونیسم آرمان گرا ساخته شد. ورودی ایستگاه مرکزی وسیع است و این ریتم از طریق پنجره‌ها، بازشوها و جرزهای سراسری دیوارها نیز کاملاً آشکار است‌.

ایستگاه از پی تا سقف با آهن وسیمان ساخته شده است وپنجره‌های آن تماما از برنز وآهن برونمای خارجی آن از سنگ سفید تراورتین است که از معدن سنگ پل سفید استخراج گردیده

ازکل وسعت ایستگاه تهران مساحتی در حدود ۳۰/۰۰۰ متر مربع به ایستگاه مسافری اختصاص دارد که شامل سالن انتظار و ۵ سکوی مسافری است .

خط راه‌آهن[ویرایش]

منابع[ویرایش]