ایزوگام
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایزوگام، نام بازرگانی گونهای عایق آمادهٔ ضد نم و رطوبت برای پوشاندن پشت بام، استخر و مانند آن است.[۱] ایزوگام پوششی است برای عایق کردن که برای جلوگیری از رخنه و نفوذ آب بهکار میرود، و از فرآوردههای نفتی بدست میآید.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] پیشینه
عایق بندی رطوبتی ساختمانها که تا چهل سال گذشته به صورت سنتی، با آسفالت و قیر گونی انجام میگرفت با پیدایش عایقهای رطوبتی و مزیتهای این نوع عایقها به تدریج جای خود را به این عایقها دادند. امروزه در بیشتر ساختمانها چه در مرحلهٔ پی و فونداسیون و چه در ایزولاسیون دیوارها , سرویسها و پشت بام , ایزولاسیون با لایه عایق رطوبتی انجام میگردد.
[ویرایش] چیستی و کاربرد
ایزوگام پوشش مقاومی از قیر و الیاف مصنوعی است که با گرما بر بستر بام چسبانده میشود و از نفوذ آب و رطوبت به محیط زیر خود جلوگیری میکند. عمر ایزوگام بطور میانگین ۱۰ سال است.
ایزوگام پدیدهای است صنعتی و متکی به دانش، آزمودگی(تجربه) و فناوری در راستای ایمن سازی سازهها در برابر نم و رطوبت پیش آمده از بارش برف و باران. ایزوگام که گونههای گوناگونی دارد، پس از گذر از آزمونهای گوناگون، در آزمایشگاههای کارخانههای فرآوری، ضریب پایداریاش را افزایش خواهند داد.
[ویرایش] لایههای گوناگون
لایههای گوناگون به ترتیب از رو به کف به شرح زیر میباشد:
- لایهٔ پلیاتیلن (polyethylene film) یا پودر معدنی(mineral powder) یا فویل آلومنیوم (aluminum foil)
- بافت (tissue)
- پلیاستر (polyester)
- مواد افزودنی ویژه
- لایهٔ پلیاتیلن (polyethylene film)
[ویرایش] پانویس
- ↑ فرهنگ واژهٔ معین
