ایرج آذرین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

ایرج آذرین از فعالاون اتحاد مبارزان کمونیست بود. بعدها از موسسین حزب کمونیست ایران (حکا) و سر دبیر نشریه تئوریک [بسوی سوسیالیسم] در حکا بود. هم اکنون از چهره‌های اصلی اتحاد سوسیالیستی کارگری است.

آذرین پیش از انقلاب در اروپا، دانشجو بود و علیه رژیم سلطنتی فعالیت می‌کرد. در آن سال‌ها او به همراه کسانی چون منصور حکمت و حمید تقوایی فعالیت‌های مطالعاتی مارکسیستی می‌کردند.

او در تاریخ فعالیت کمونیستی از اعضای کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران بود[نیازمند منبع]. در جریان اختلافات در آن حزب عضو «کانون کمونیسم کارگری» بود و بعدها یکی از بنیان‌گذاران حزب کمونیست کارگری ایران گشت. آذرین در همان اوایل تشکیل حزب کمونیست کارگری بعلت مخالفت با کمیته مرکزی وقت بر سر اساسنامه تدوین شده از فعالیت سیاسی کناره گیری کرد و در بحران آوریل ۱۹۹۹ که منجر به استعفای بخش عظیمی از کادرهای حزب شد، ایرج به صحنه سیاست بازگشت. اختلافات آذرین با حکمت بگفته خود آذرین، بر سر ویژن‌های مختلف از بحث کمونیسم کارگری بود. آذرین نقد خود بر حکمت را بعد از استعفاهای سال ۱۹۹۹ در کتابی به نام «در دفاع از مارکسیسم» منتشر کرده‌است. کتاب دیگر آذرین مورد نقدهای بسیاری در جنبش چپ قرار گرفت. مباحث این کتاب در حقیقت مبنای برخوردی بود که آذرین و سازمان متبوعش اتحاد سوسیالیستی کارگری در رابطه با مساله جنبش دانشجویی در سال 1387 کردند. این موضعگیری مورد نقد عمومی سازمان های چپ قرار گرفت.

آذرین در حال حاضر در «اتحاد سوسیالیستی کارگری» فعالیت می‌کند.

  • در دفاع از مارکسیسم، در نقد مشی جدید حزب کمونیست کارگری
  • چشم انداز و تکالیف سوسیالیسم کارگری در آغاز قرن بیست و یکم

[ویرایش] منابع و جستارهای بیرونی

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار