ایرج آذرین
|
|
این نوشتار احتمالاً فاقد شرایط یاد شده در رهنمود سرشناسی است. اگر با موضوع نوشتار آشنایید، لطفاً با بازنویسی یا گسترش آن، سرشناسی را نشان دهید. بهترین راه برای این کار ارجاع به منابع مستقل است. اگر سرشناسی احراز نشود، مقاله ممکن است برای تغییر مسیر، ادغام یا حذف آن اقدام شود. لطفاً این الگو را به بحث کاربر ایجاد کننده بیفزایید: {{جا:پیام سرشناسی|ایرج آذرین}}~~~~ |
| در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
| این مقاله نیازمند ویکیسازی است. لطفاً با توجه به راهنمای ویرایش و شیوهنامه، محتوای آن را بهبود بخشید. |
ایرج آذرین از فعالاون اتحاد مبارزان کمونیست بود. بعدها از موسسین حزب کمونیست ایران (حکا) و سر دبیر نشریه تئوریک [بسوی سوسیالیسم] در حکا بود. هم اکنون از چهرههای اصلی اتحاد سوسیالیستی کارگری است.
آذرین پیش از انقلاب در اروپا، دانشجو بود و علیه رژیم سلطنتی فعالیت میکرد. در آن سالها او به همراه کسانی چون منصور حکمت و حمید تقوایی فعالیتهای مطالعاتی مارکسیستی میکردند.
او در تاریخ فعالیت کمونیستی از اعضای کمیته مرکزی حزب کمونیست ایران بود[نیازمند منبع]. در جریان اختلافات در آن حزب عضو «کانون کمونیسم کارگری» بود و بعدها یکی از بنیانگذاران حزب کمونیست کارگری ایران گشت. آذرین در همان اوایل تشکیل حزب کمونیست کارگری بعلت مخالفت با کمیته مرکزی وقت بر سر اساسنامه تدوین شده از فعالیت سیاسی کناره گیری کرد و در بحران آوریل ۱۹۹۹ که منجر به استعفای بخش عظیمی از کادرهای حزب شد، ایرج به صحنه سیاست بازگشت. اختلافات آذرین با حکمت بگفته خود آذرین، بر سر ویژنهای مختلف از بحث کمونیسم کارگری بود. آذرین نقد خود بر حکمت را بعد از استعفاهای سال ۱۹۹۹ در کتابی به نام «در دفاع از مارکسیسم» منتشر کردهاست. کتاب دیگر آذرین مورد نقدهای بسیاری در جنبش چپ قرار گرفت. مباحث این کتاب در حقیقت مبنای برخوردی بود که آذرین و سازمان متبوعش اتحاد سوسیالیستی کارگری در رابطه با مساله جنبش دانشجویی در سال 1387 کردند. این موضعگیری مورد نقد عمومی سازمان های چپ قرار گرفت.
آذرین در حال حاضر در «اتحاد سوسیالیستی کارگری» فعالیت میکند.
- در دفاع از مارکسیسم، در نقد مشی جدید حزب کمونیست کارگری
- چشم انداز و تکالیف سوسیالیسم کارگری در آغاز قرن بیست و یکم