ایرباس-۳۴۰

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایرباس A340-600 شرکت Cathay Pacific

ایرباس آ-۳۴۰ (Airbus A340) یک هواپیمای مسافربری پهن‌پیکر و چهار موتوره ساخته شرکت ایرباس است. کاربرد اصلی این هواپیما در جابجایی تعداد زیادی مسافر در مسافت های طولانی است. ساخت ایرباس آ-۳۴۰ از سال ۱۹۸۷ آغاز شد و نخستین بار در ۳ آبان ۱۳۷۰ (۲۵ اکتبر ۱۹۹۱ به پرواز در آمد [۱]. طراحی و ساخت این هواپیما همزمان با ایرباس آ-۳۳۰ انجام شد.آ-340 در 3 مدل 300 -500 و 600 ارائه می شود که مدل 300 برای مسیرهای بیش از 7400 ناتیکال مایل (13704 کیلومتر) طراحی شده است که همه نیازهای 300 مسافر را برای این سفرها براورده کرده است .تاکنون این مدل 246 فروند را تحویل داده است و 241 فروند هم در حال ساخت است .مدل 500 که دوربردترین مدل است و قادر به جابجایی بیش از 313 مسافر در 3 کلاس برای مسیرهای بیش از 9000 ناتیکال مایل (16668 کیلومتر)را دارد .هواپیمایی سنگاپور از این مدل برای مسیر سنگاپور لس آنجلس استفاده میکند که بیش از 19 ساعت طول میکشد.همچنین این مدل از موتورهای رویزرویز استفاده میکند.مدل 600 که طویلترین مدل 340 است قابلیت حمل 360 مسافر در 3 کلاس یا 419 مسافر در 2کلاس را برای مسیرهای بیش از 7900 ناتیکال مایل دارد.این مدل هم مثل مدل 500 از موتورهای رویزرویز ترنت 500 بهره میگیرد. [۲].

محتویات

مشخصات [ویرایش]

ایرباس آ-۳۴۰ دارای چهار موتور توربوفن در زیر دو بال است.

  • فاصله نوک دو بال: ۶۰٫۳ متر
  • طول: ۶۳٫۶ متر
  • ارتفاع: ۱۶٫۸ متر
  • ظرفیت مسافر: ۴۴۰ نفر
  • بیشینه سرعت: ۸۶/۰ ماخ (۹۱۲ کیلومتر بر ساعت)
  • محدوده پرواز: ۱۳۱۵۰ کیلومتر

مدل‌ها [ویرایش]

  • A340-200 طراحی شده برای مسافت‌های طولانی.
  • A340-300 شبیه مدل 200 با ظرفیت مسافر بیشتر.
  • A340-330E مدل بهبود یافته با طول پرواز بیشتر و باک اضافه مرکزی.
  • A340-500 مسافت پرواز خیلی طولانی.
  • A340-600 قدرت بیشتر
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ایرباس-۳۴۰ موجود است.

پانویس [ویرایش]

  1. Endres, G. & Gething M.J. Aircraft Recognition Guide. New York: Collins, 2005
  2. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Airbus A320»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۶ فوریه ۲۰۰۸).

منابع [ویرایش]

  • Endres, G. & Gething M.J. Aircraft Recognition Guide. New York: Collins, 2005