ایالت چاکو

ایالت چاکو Provincia del Chaco
—  ایالت  —
Flag Seal
محل ایالت چاکو در نقشهٔ آرژانتین
مختصات: ‏۱۲″ ۵۹′ ۵۸°غربی ‏۰۵″ ۲۷′ ۲۷°جنوبی
کشور	آرژانتین
مرکز ایالت	رزیستنسیا
فرمانداری
• فرماندار	خورخه کاپیتانیچ
مساحت
• جمعاً	۹۹٬۶۳۳ km۲ (۳۸٬۴۶۹ sq mi)
جمعیت (۲۰۱۰)
• کل	۱٫۰۵۳٫۴۶۶
Demonym	chaqueño
منطقه زمانی	ART (یوتی‌سی ۳-)
کد ایزو ۳۱۶۶	AR-H
وب‌گاه	portal1.chaco.gov.ar

ایالت چاکو ، یکی از ایالات 23 گانه آرژانتین، واقع در شمال کشور و در مرز پاراگوئه می‌باشد که از غرب با ایالات سالتا و سانتیاگو دل استرو، از شرق و شمال با فورموزا، از جنوب با سانتافه و از جنوب شرق با کورینتس مرز مشترک دارد . چاکو بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵ پرزیدنته پرون نامیده میشد .

مشخصات

• مرکز : رزیستنسیا
• مساحت : ۹۹٬۶۳۳ کیلومترمربع
• جمعیت : ۹۸۴,۴۴۶ ( تا ۲۰۰۱ )
• فرماندار : خورخه کاپیتانیچ
• شهرهای عمده : سائنز پنیا

تاریخچه

پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، ایالتی که اکنون چاکو نام دارد مانند دیگر ایالات آرژانتین، زیستگاه بومیان ( گوارانی، ویچی و توبا ) بود . از آنجا که ایالت، منبع عمدهٔ غذایی برای ساکنان اولیه بود، آن را چاکو ( در زبان کچوا به معنای شکار ) نامیدند . نخستین شهری که در ایالت تاسیس شد " کونسپسیون ده بوئنا اسپرانزا " متعلق به سالهای ۱۵۸۵ تا ۱۶۳۲ بود . اما حملات بومیان، ساکنان شهر را وادار به ترک آنجا کرد . در قرن ۱۷ یک قرارگاه متعلق به هیأت تبلیغی ژزوییت‌ها با نام سان فرناندو دل ریونگرو در محل کنونی شهر رزیستانسیا تاسیس شد اما ۱۵ سال بعد خالی از سکنه شد . در پایان سدهٔ ۱۹ درگیری هایی موسوم به جنگ اتفاق مثلث بین آرژانتین و پاراگوئه در منطقه گران چاکو درگرفت . این درگیری‌ها موجب شد که شهر خالی از سکنهٔ سان فرناندو ( رزیستانسیای کنونی ) بازسازی و به یک مقر نظامی بدل شود . ( ۱۸۷۶ ) در سال ۱۸۷۲ " منطقهٔ ملی گران چاکو " که ایالت فورموزا ی کنونی و بخش هایی از پاراگوئه را در بر می گرفت تشکیل شد اما این بخش اداری ۱۲ سال بعد تجزیه و در سال ۱۹۵۱ تبدیل به یک ایالت شد . نام جدید آن " ایالت پرزیدنته پرون " بود که در سال ۱۹۵۵ و در پی سرنگونی دولت خوان دومینگو پرون توسط نظامیان، نام تاریخی خود را به دست آورد . بین سال‌های پایانی سده ۱۹ و اوایل دهه ۲۰ مهاجران بسیاری از آلمان، کانادا و روسیه به چاکو آمدند .

جغرافیا و اقلیم

ایالت بخشی از منطقه گران چاکو می‌باشد که به سبب شرایط آب و هوایی غیر عادی اش " جهنم سبز " نام دارد . خشکسالی‌های مکرر، جغرافیای ایالت را به بیابان می‌کند . در مقابل، باران‌های شدید و سیل‌های اتفاقی نیز، منطقه را به شکل جنگل‌های گرمسیری درمی آورد .

تفاوت نواحی مختلف در پوشش گیاهی از ریزش نابرابر ناشی می‌شود : در غرب جنگل‌های بی باران غیر قابل نفوذ با بارش سالانه ۶۰۰ میلیمتر و در شرق جنگل ( سلوا چاکنیا ) با رطوبت زیاد و بارش سالانه ۱۱۰۰ میلیمتر

رودهای سالادو، ریونگرو، پالومتا، ریو ده اورو، گوایکورو و تاپه ناگا از مهم‌ترین رودهای ایالت هستند که از غرب به شرق جریان دارند و به دو رود پارانا و پاراگوئه می ریزند . حیات وحش منطقه شامل گونه‌های غیربومی چون کروکدیل، میمون، رتیل، گراز، جاگوار، آرمادیلوی بزرگ، آناکوندا، مار زنگی و انواع مارهای سمی است .

اقتصاد

ایالت چاکو با تولید ناخالص داخلی برابر۴/۴ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درامد سرانه ۴۴۷۰ همچون سایر ایالات شمالی از نظر اقتصادی کم توسعه می‌باشد . کشاورزی در چاکو به علت خشکسالی‌های دهه‌های گذشته محدود است، با این وجود محصولات عمده ( ۱۷ درصد اقتصاد ایالت ) آن پنبه ( ۶۰ درصد تولید ملی )، سویا، ذرت، برنج، نیشکر، توتون و چوب می‌باشد . صنایع ۱۰ درصد اقتصاد چاکو را تشکیل می دهد . از جمله آنها : صنایع نساجی و صنایع تولیدی ( کاغذ، الکل، شکر، زغال، ذرت خوشه ای، روغن ) می باشند . صنعت جهانگردی در ایالت منبع چندان درامدزایی نمی باشد . از جاذبه‌های توریستی ایالت میتوان پارک ملی چاکو را نام برد .

تقسیمان سیاسی

ایالت به 25 بخش ( دپارتمان ) تقسیم می‌شود .

1 – بخش آلمیرانته براون 2 – بخش برمه خو 3 – بخش چاکابوکو 4 – بخش کماندانته فرناندز 5 – بخش دوسه ده اکتوبره 6 – بخش دوس ده آبریل 7 – بخش فرای خوستو سانتاماریا دل اورو 8 – بخش خنرال بلگرانو 9 – خنرال دونووان 10 – بخش خنرال گمس 11 – بخش ایندپندنسیا 12 – بخش لیبرتاد 13 – بخش لیبرتادور خنرال سان مارتین

14 – بخش مایپو 15 – بخش مایور لوئیز خورخه فونتانا 16 – بخش نووه ده خولیو 17 – بخش اوهیجین 18 – بخش پرزیدنسیا دلاپلازا 19 – بخش پریمرو ده مایو 20 – بخش کوئیتی لیپی 21 – بخش سان فرناندو 22 – بخش سان لورنزو 23 – بخش سارخنتو کابرال 24 - بخش تاپه ناگا 25 – بخش ونتیسینکو ده مایو

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ایالت چاکو موجود است.

• ویکی‌پدیای انگلیسی