ایالت سن خوآن (آرژانتین)

ایالت سن خوآن Provincia de San Juan
—  ایالت  —
پرچم مهر
محل ایالت سن خوآن در نقشهٔ آرژانتین
مختصات: غربی′۳۸°۶۸ جنوبی′۴۵°۳۰
کشور	آرژانتین
مرکز	سان خوان
دولت
- فرماندار	خوزه لوئیز گیوخا
مساحت
- جمعاً	۱۵۵٬۴۸۸ کیلومترمربع
جمعیت (۲۰۰۱)
- کل	۶۸۰٬۴۲۷
- تراکم	۴٫۴/کیلومترمربع
Demonym	sanjuanino
کد ایزو ۳۱۶۶	AR-J
وب‌گاه	sanjuan.cfired.org.ar/

ایالت سن خوآن یکی از ایالات ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در غرب کشور می‌باشد .

سان خوان با ایالات لاریوخا ، سان لوئیز ، مندوزا مرز مشترک دارد. در غرب ایالت، شیلی قرار دارد .

مشخصات

• مرکز : سان خوان
• مساحت : ۸۹۶۵۱ کیلومترمربع
• جمعیت : ۶۲۰۰۲۳ ( تا ۲۰۰۱ )
• فرماندار : خوزه لوئیز خیوخا

تاریخچه

پیش از ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، ایالت سان خوان کنونی زیستگاه بومیانی بود که تحت تاثیر فرهنگ و امپراتوری اینکاها بودند . از جمله آنها : هوارپس، دیاگیتاس، کاپازانس، اولون گاستاس و یاکامپیس بودند .

شهر سان خوان دلا فرونترا در سال ۱۵۶۲ توسط خوان خوفره ای مونته سا تاسیس گشت اما در سال ۱۵۹۳ به سبب طغیان رود سان خوان به ۲ کیلومتری جنوبش انتقال یافت .

در سال ۱۷۷۶ هنگامی که سان خوان به نایب السلطنه ریو دلاپلاتا واگذار شد، زمین لرزه ای تقریبا تمام شهر را ویران نمود .

رهبر و پیشوای استقلال آرژانتین، ژنرال خوزه ده سان مارتین در سال ۱۸۱۴ حاکم کویو شد ( سان خوان در آن زمان بخشی از کویو بود ) . سان خوان بعدها تبدیل به شهری شد که حامی سفرهای اکتشافی به آند بود . در سال ۱۸۲۰ سان خوان از ایالت کویو جدا شد و استقلال خود را کسب کرد . ایالت کویو بعدها به ایالت مندوزا ملحق شد .

به دنبال جدایی بین‌المللی آرژانتین و ظهور دولتی لیبرال در سال ۱۸۵۳ بسیاری از روشنفکران تبعیدی به آرژانتین بازگشتند . یکی از این روشنفکران، افسر نظامی اهل سان خوان، دومینگو سارمینتو بود . سارمینتو در سال ۱۸۶۲ فرماندار سان خوان و در ۱۸۶۸ رئیس جمهور کشور شد . از تلاش‌های او می توان به برنامه‌های عمرانی و کاربست آموزش مدرن اشاره نمود . درسال ۱۹۴۴ زمین لرزه مخربی بیشتر شهر سان خوان را ویران کرد . در این زمین لرزه ۱۰ هزار نفر کشته شدند . زمین لرزه دیگری در سال ۱۹۷۷ شهر را تکان داد .

در سال ۱۹۷۳ دانشگاه ملی سان خوان با کمک دولت ملی تاسیس شد . دولت برای پاسخ دادن به نیازهای بخش کشاورزی ایالت، سد و ذخیره آبی اویوم را احداث نمود .

جغرافیا و اقلیم

ایالت سان خوان بخشی از منطقهٔ نیمه بیابانی " کویو " است . دشت‌های خشک در بخش شرقی با ماهورها و تپه‌های کم ارتفاع و بخش‌های مرتفع در غرب آن قرار دارد . هر دو بخش ایالت در معرض بادهای سوزان زوندا هستند .

رودهای عمده ایالت رود هاچال، رود سان خوان | سان خوان و دساگادرو می باشند که دره‌های حاصلخیز و مرکز ایالت را سیراب می کنند . رود سان خوان به مرداب گواناکاچه در جنوب شرق ایالت می ریزد .

اقتصاد

ایالت سان خوان با تولید ارزشی برابر ۶/۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درامد سرانه ۵۸۲۰ دلار از نظر اقتصادی کم توسعه می‌باشد . کشاورزی عمده‌ترین فعالیت ایالت به شمار می آید . صنعت شراب سازی از مهم‌ترین صنایع منطقه می‌باشد به طوری که پس از مندوزا دومین ایالت تولید کننده شراب می‌باشد . ۵۶ درصد از زمین مولد ایالت به تاکستان‌ها اختصاص دارد . همچنین محصولاتی مانند ذرت، گوجه فرنگی، انجیر، هلو و سیب زمینی در ایالت به عمل می آید .

آب سدهای اویوم، لا روزا و سان امیلیانو مصارفی چون آبیاری و تولید برق دارد .

در بخش معادن میتوان به معادن طلا، سرب و گرافیت اشاره کرد . بخش صنایع ایالت را صنایع غذایی، شیمیایی، پلاستیکی، آهنی و نساجی تشکیل می دهد .

صنعت جهانگردی چندان منبع درامدزایی نمی باشد . با این حال شهر سان خوان ( زادگاه سارمینتو )، پارک ایسچی گالاستو، سد اویوم و بهارهای پیزمانتا از جاذبه‌های توریستی ایالت به شمار میروند .

تقسیمان سیاسی

ایالت به ۱۹ بخش ( دپارتمان ) تقسیم می‌شود .

۱ – بخش آلباردون ۲ – بخش آنگاکو ۳ – بخش کالینگاستا ۴ – بخش مرکزی ( با مرکزیت سان خوان ) ۵ – بخش کائوسه ته ۶ – بخش چیمباس ۷ – بخش ایگلسیا ۸ – بخش هاچال ۹ – بخش نووه ده خولیو ۱۰ – بخش پوسیتو

۱۱ – بخش راوسون ۱۲ – بخش ریواداویا ۱۳ – بخش سان مارتین ۱۴ – بخش سانتا لوسیا ۱۵ – بخش سارمینتو ۱۶ – بخش اویوم ۱۷ – بخش وایه فرتیل ۱۸ – بخش ونتیسینو ده مایو ۱۹ – بخش زوندا

منبع

• ویکی‌پدیای انگلیسی

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ایالت سن خوآن (آرژانتین) موجود است.