ایالت ریو نگرو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایالت ریو نگرو
Provincia de Río Negro
ایالت
Flag of ایالت ریو نگرو
Flag
Official seal of ایالت ریو نگرو
Seal
محل ایالت ریو نگرو در نقشهٔ آرژانتین
محل ایالت ریو نگرو در نقشهٔ آرژانتین
Río Negro province (Argentina), departments and capital.png
مختصات: ۴۰°۴۸′ جنوبی ۶۳°۰۰′ غربی / ۴۰.۸۰۰° جنوبی ۶۳.۰۰۰° غربی / -40.800; -63.000مختصات: ۴۰°۴۸′ جنوبی ۶۳°۰۰′ غربی / ۴۰.۸۰۰° جنوبی ۶۳.۰۰۰° غربی / -40.800; -63.000
کشور Flag of Argentina.svg آرژانتین
مرکز ایالت ویدما
Government
 • فرماندار میگل سائیس
مساحت
 • کل
۲۰۳٬۰۱۳ km۲ (۷۸٬۰۰۰ sq mi)
جمعیت (۲۰۰۱)
 • جمعیت ۵۵۲٬۸۲۲
 • تراکم
۲٫۷/km۲ (۷٫۱/sq mi)
نام اهلیت Rionegrino
منطقه زمانی ART (UTC۳-)
کد ایزو ۳۱۶۶ AR-R
وب‌گاه www.rionegro.gov.ar

ایالت ریو نگرو یکی از ایالات ۲۳ گانه آرژانتین، واقع در در جنوب کشور آرژانتین و شمال منطقه پاتاگونیا می‌باشد . ریونگرو با ایالات مندوزا، چوبوت، نئوکن، لاپامپا و بوئنوس آیرس مرز مشترک دارد . اقیانوس اطلس نیز در شرق آن قرار دارد .

مشخصات[ویرایش]

  • مرکز : ویدما
  • مساحت : ۲۰۳۰۱۳ کیلومترمربع
  • جمعیت : ۵۵۲۸۲۲ (تا ۲۰۰۱)
  • فرماندار : میگل سائیس

تاریخچه[ویرایش]

پیش از آنکه ورود اسپانیایی‌ها به آمریکای جنوبی، ایالتی که امروزه ریونگرو نام دارد زیستگاه اقوام پوئلچس، پیکونچس و ووریلوچس از بومیان «تئوئل چه» بود . نخستین اکتشاف گر که از سواحل ایالت در سال ۱۵۲۰ دیدن کرد، فردیناند ماژلان بود . پس از ورود اسپانیایی‌ها، کشیشی به نام نیکولاس ماسکاردی یک هیأت تبلیغی وابسته به ژزوئیت‌ها در منطقه و در کرانه دریاچه نائوئل ئوآپی تاسیس کرد . در سال ۱۷۷۹ فرانسیسکو فرناندز ده ویدما viedma دو شهر ویدما و کارمن د پاتاگونس را که در دو سوی رود ریونگرو در برابر هم قرار دارند بنا کرد. پس از انقلاب مه نخستین کوشش‌ها برای کنارزدن بومیان انجام گرفت . در سال ۱۸۷۹، اسپانیایی‌ها به فرماندهی خولیو روکا و در عملیات «فتح صحرا» بومیان را شکست دادند . دکتر فرانسیسکو مورنو، سیاح معروف، جستجوی خود را از پاتاگونیا به جنوب آغاز کرد . با آغاز سدهٔ ۱۹ میلادی، اقامتگاه‌هایی چون سان کارلوس د باریلوچه، چوئل چوئل و خنرال روکا در منطقه احداث شد . بزودی تولید میوه به عمده‌ترین فعالیت اقتصادی تبدیل شد . خطوط راه آهن نیز آلتو واله را به شهرهای مجاور اقیانوس اطلس متصل کرد . ریونگرو به تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۹۵۷ به عنوان ایالت، استقلال خود را به دست آورد .

جغرافیا و اقلیم[ویرایش]

رود لیمای در بین ایالت ریونگرو و ایالت نئوکن جاری است . رود ریونگرو منبع آبی عمده‌ای است که دشت‌های کم آب ایالت را سیراب می‌کند . غالب مساکن و کشتزارها در دره‌ها شکل گرفته‌اند . این دره‌ها به سه بخش آلتو واله (غرب)، واله مدیو (مرکز) و واله اینفریور (شرق) تقسیم می‌شود . دره‌های حاصلخیز بخش آند بارش سالانه‌ای تا ۲۰۰۰ میلیمتر دارند در حالی که بارش سایر مناطق ایالت ۲۰۰ میلیمتر در سال می‌باشد . تابستان‌های ریونگرو معتدل تا گرم و زمستان‌های آن سرد است .

رود نگرو از رودهای مهم در این ایالت به شمار می رود.

اقتصاد[ویرایش]

ایالت ریونگرو با تولید ارزش ۴/۵ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۶ و درامد سرانه ۹۸۰۰ دلار می‌باشد . کشاورزی ۱۰ درصد اقتصاد ایالت را تشکیل می‌دهد که غالباً در دره‌های حاصلخیز رود ریونگرو به خصوص بخش آلتو واله (غرب) و واله مدیو (مرکز) متمرکز شده‌است . ۷۰ درصد سیب و گلابی کشور در ریونگرو و در شهر سان آنتونیو اوئسته تولید می‌شود که مصارفی چون تولید آبمیوه یا صادرات دارد . در بخش واله مدیو علاوه بر سیب و گلابی، گوجه فرنگی، پیاز و سایر سبزیجات تازه برای مصارف داخلی به عمل می‌آید . محصول عمدهٔ شهر ال بولسون میوه‌های انگوری می‌باشد . در بیرون از دره‌های حاصلخیز، پرورش دام صورت می‌گیرد به طوریکه ۱۳ درصد گوشت و پشم کشور در ریونگرو تولید می‌شود . نفت نیز در شهر کاتریل catriel به مقدار نسبتاً ضعیفی استخراج می‌شود . همچنین در بخش معادن می‌توان به معادن دیاتومیت، سنگ گچ و نمک اشاره کرد . ماهیگیری صنعتی ایالت در آب‌های اقیانوس اطلس و خلیج سان ماتیاس با صید سالانه ۱۱ هزار تن ماهی و ۸ هزار تن ماهی روغن، ماهی مرکب، صدف و انواع غذاهای دریایی (غالباً برای صادرات) صورت می‌گیرد . صنعت جهانگردی نیز یکی دیگر از منابع درامدزا می‌باشد . جاذبه‌های توریستی ایالت در دو ناحیه عمده واقع شده‌اند : ناحیه آند و ناحیه اقیانوس اطلس از جاذبه‌های ناحیه آند می‌توان به مکان‌های زیر اشاره نمود : پارک ملی لوس آرایانس، جزیره ایسلا ویکتوریا، گذرگاه‌های بین دریاچه‌ها، مرکز اسکیینگ سررو کاتدرال و شهر ال بولسون جاذبه‌های توریستی ناحیه اطلس شامل صخره‌های غارشکل کرانه لاس گروتاس، مناطق ویزه ماهیگیری در واله مدیو، رود ریونگرو به سبب ورزش‌های آبی می‌باشد .

تقسیمان سیاسی[ویرایش]

ایالت به ۱۳ بخش (دپارتمان) تقسیم می‌شود .

۱ – بخش آدولفو آلسینا

۲ – بخش آویاندا

۳ – بخش باریلوچه

۴ – بخش کونه سا

۵ – بخش ال کوی

۶ – بخش خنرال روکا

۷ – بخش نووه ده خولیو

۸ – بخش نورکوئینکو

۹ – بخش پیچی مائوئیدا

۱۰ – بخش پیلکانیو

۱۱ – بخش سان آنتونیو

۱۲ – بخش والچتا

۱۳ – بخش ونتیسینو ده مایو

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ایالت ریو نگرو موجود است.