ایالت خوخوی

ایالت خوخوی Provincia de Jujuy
—  ایالت  —
پرچم مهر
محل ایالت خوخوی در نقشهٔ آرژانتین
مختصات: غربی′۳۰°۶۵ جنوبی′۴۵°۲۳
کشور	آرژانتین
مرکز	سان سالوادور ده هوخوی
دولت
- فرماندار	والتر باریو نووو
مساحت
- جمعاً	۵۳٬۲۱۹ کیلومترمربع
جمعیت (۲۰۱۰)
- کل	۶۷۲٬۲۶۰
- تراکم	۱۲٫۶/کیلومترمربع
Demonym	jujeño
منطقه زمانی	ART (یوتی‌سی ۳-)
پیش‌شماره تلفن	۵۴
کد ایزو ۳۱۶۶	AR-Y
وب‌گاه	jujuy.gov.ar

ایالت هوخوی (به اسپانیایی: Provincia de Jujuy) یکی از ۲۳ ایالت آرژانتین، واقع در شمال غربی کشورمی باشد که با ایالت سالتا و کشورهای بولیوی و شیلی مرز مشترک دارد.

مشخصات

• مساحت : ۵۳۲۱۹ کیلومتر مربع
• جمعیت : ۶۱۱۸۸۸ نفر (تا ۲۰۰۱)
• فرماندار : والتر باریو نووو

تاریخچه

ساکنان بومی هوخوی که بعدها با اینکاها آمیزش کردند به زراعت و پرورش گواناکو (نوعی لاما) مشغول بودند. آنان کلبه‌های گلی و دژهای سنگی برای محافظت از روستاهای خود می‌ساختند. پوکارا ده تیلکارا از نمونه‌های چنین دژهایی ست.

در سال ۱۵۹۳ اقامتگاه کوچکی در درهٔ هوخوی با تلاش فرانسیسکو ده آرگانیاراز ای مارگیا ایجاد گشت. با وجود حملات بومیان کالچاکیس و اوماگواکاس، جمعیت و فعالیت آن خطه رو به فزونی گذاشت.

در پایان سدهٔ ۱۷ میلادی، با ایجاد بخش‌هایی که تحت نایب السلطنه بودند، هوخوی قسمتی از نایب السلطنه پرو شد. پس از جدایی از پرو و تشکیل نایب السلطنه ریو د لاپلاتا ، هوخوی نیز از اهمیت و اعتبار افتاد.

در خلال انقلاب مه و جنگ استقلال ایالات متحدهٔ جنوبی، درگیری‌هایی در هوخوی به سبب استقرار نیروهای اسپانیایی در پرو به وجود آمد. اهالی هوخوی ناچار به پیش گرفتن سیاست تخریب مسکن که از سوی ژنرال مانوئل بلگرانو اتخاذ شد گشتند. این جنگ اقتصاد منطقه را به شدت تحت تاثیر قرار داد.

پس از چند رشته درگیری داخلی و جدایی از ایالت سالتا و توکومان، اوضاع اقتصادی و اجتماعی ایالت رو به بهبود گذاشت. در پایان سدهٔ ۱۹ صنعت نیشکر آغاز گرفت. در اوایل سدهٔ ۲۰ خطوط راه آهن، ایالت را به بوئنوس آیرس و لاپاز (پایتخت بولیوی) متصل کرد. صنایع سنگین نخستین بار و به وسیله ژنرال مانوئل ساویو، مشاور اقتصادی ریاست جهموری، به هوخوی پا گذاشت.

جغرافیا و اقلیم

سه منطقه عمدهٔ هوخوی عبارتند از : فلات ۳۸۰۰ متری آلتی پلانو، با قله‌های ۵۰۰۰ متری که بیشتر ایالت را در بر می‌گیرد. ناحیه مربوط به رود بزرگ هوخوی که از دره تنگ کبرادا ده اومائوکا عبور می‌کند و منطقه گران چاکو در جنوب شرق و در پای رشته کوه سیه راس

با وجود چنین نواحی متنوعی، آب و هوای هوخوی عمدتا خشک، کم باران و نیمه بیابانی است (به استثنای درهٔ ال رامل). اختلاف دمای روز و شب نیز در نواحی مرتفع بسیار زیاد است.

رود برمه خو که از این ایالت می‌گذرد رودهای گرانده و سان فرانسیسکو را تغذیه می‌کند.

اقتصاد

ایالت هوخوی با وجود تنوع، هنوز از نظر اقتصادی توسعه نیافته‌است. زراعت در هوخوی با وجود پیشینه کشاورزی درصد کمی از اقتصاد را تشکیل می‌دهد. مهم‌ترین محصول آن نیشکر است که نیمی از تولید ناخالص ایالت و ۳۰ درصد تولید کشوری را تشکیل می‌دهد. در مورد سایر محصولات می‌توان به توتون، حبوبات، لیمو، گوجه فرنگی و سبزیجات اشاره کرد.

صنایع و کارخانجات در هوخوی نسبت به سایر ایالات همسایه چشمگیر تر است به طوریکه ۱۵ درصد اقتصاد را تشکیل می‌دهد. این ایالت همچنین دومین ایالت تولید کننده آهن میباشد.

از منابع درآمدزای ایالت میتوان به تولید نمک، کاغذ، مصالح ساختمانی، استخراج نفت، پرورش دام و انواع لاما، توریسم (فرهنگ آیمارا و کچوآ، بقایای تمدن اینکاها، دژ باستانی پوکارا د تیلکارا، دره کبرادا، پارک ملی کالیله گوا در جنگل یونگاس ) اشاره نمود.

تقسیمات سیاسی

ایالت هوخوی به ۱۶ بخش (دپارتمان) تقسیم میشود.

• ۱ – بخش کوچینوکا
• ۲ – بخش ال کارمن
• ۳ – بخش دکتر مانوئل بلگرانو
• ۴ – بخش اومائواکا
• ۵ – بخش لدسما
• ۶ - بخش پالپالا
• ۷ – بخش رینکونادا
• ۸ – بخش سان آنتونیو
• ۹ – بخش سان پدرو
• ۱۰ – بخش سانتا باربارا
• ۱۱ – بخش سانتا کاتالینا
• ۱۲- بخش سوسکس
• ۱۳ – بخش تیلکارا
• ۱۴ – بخش تومبایا
• ۱۵ – بخش واله گرانده
• ۱۶ – بخش یاوی

گالری

• 
• 

منبع

ویکی‌پدیای انگلیسی

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ایالت خوخوی موجود است.