اگزاسیلین
اگزاسیلین، (Oxacillin) از دسته پنیسیلینهای مقاوم به بتالاکتاماز است. از لحاظ اثر ضدمیکروبی و خواص فارماکولوژیکی بسیار مشابه فلوکلوگزاسیلین است. این دارو همچنین متعلق به دسته ایزوگزازولیل پنیسیلینها (Isoxazolyl Penicillins) هست. این دسته که مقاومت خوبی نسبت به اسید دارند میتوانند به صورت خوراکی مصرف شوند.
محتویات |
[ویرایش] مکانیزم اثر
این دارو همانند سایر بتالاکتامها با اتصال به پروتئین متصل شونده به پنیسیلین (PBP) باعث مهار ترانس پپتیدازها میشود و باعث ممانعت از ساخت پپتیدو گلیکانهای دیواره سلولی باکتری و تخریب دیواره سلولی باکتری میشود. تغییر ساختار شیمیایی آن را مقاوم به آنزیم بتالاکتاماز تولید شده توسط برخی باکتریها ساخته است.
[ویرایش] طیف ضد میکروبی
باکتریهای حساس شامل:
- انواع استافیلوککها به جز استافهای مقاوم به متیسیلین (Methicillin resistant staph aureus، MRSA) این اثر ضعیفتر از اثر نافسیلین است.
- استرپتوکک پیوژن، پنوموکک و بعضی انواع ویریدنس.
ایزوگزازولیل پنیسیلینها جایگزین خوبی برای پنی سیلین در درمان عفونتهای حساس به پنیسیلین نیستند و روی انتروکک و لیستریا بیاثر هستند. همچنین به علت متغیر بودن جذب خوراکی در درمان عفونتهای شدید نوع خوراکی آنها جایگزینی برای انواع تزریقی نمیتواند باشد.[۱]
[ویرایش] اشکال دارویی
این دارو جذب خوراکی دارد ولی غذا جذب آن را کاهش میدهد. این دارو به اشکال خوراکی، تزریق عضلانی و درون رگی موجود است.
[ویرایش] کاربردهای بالینی
این دارو در عفونتهای استافیلوککی مقاوم به پنیسیلین به کار میرود.
[ویرایش] عوارض جانبی
این دارو عوارض جانبی مشابه پنیسیلین را دارد.
[ویرایش] منابع
- ↑ GOODMAN & GILMAN'S THE PHARMACOLOGICAL BASIS OF THERAPEUTICS - 11th Ed. (2006)
- Sweetman S (35Ed), Martindale: The complete drug reference. London: Pharmaceutical Press. Electronic version, (Ed35 [2005]).
