اکسس پوینت بی‌سیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک نمونهٔ اکسس پوینت
Iاکسس پوینت بیسیم، مدل صنعتی.

نقطهٔ دسترسی بی‌سیم یا اکسس پوینت بی‌سیم (به انگلیسی: Wireless access point)، وسیله‌ای است در یک شبکه رایانه‌ای بی‌سیم که به دستگاه‌های مجهز به ارتباط بیسیم نظیر وای-فای، بلوتوث، یا سایر پروتکل‌های مرتبط اجازه میدهد تا به عضویت شبکه‌های بیسیم درآمده و با سایر دستگاه‌ها و شبکه‌های دیگر ارتباط برقرار کنند. این وسلیه را غالباً به یک رهیاب (روتر) متصل می‌کنند و با این کار ارتباط بین شبکه‌های بیسیم و سیمی برقرار می‌شود. این نوع دستگاه‌ها، امروزه از فرکانس‌های رادیویی استانداردی برای دریافت و ارسال داده‌ها پشتیبانی می‌کنند. این استانداردها توسط آی‌تریپل‌ئی تعیین شده‌اند و غالب نقاط دسترسی بیسیم از استاندارد ۸۰۲.۱۱ استفاده می‌کنند.

مزایا[ویرایش]

قبل از ظهور شبکه‌های بی‌سیم، راه‌اندازی یک شبکه کامپیوتری در محل کار، خانه و یا مدرسه به کابل‌کشی فراوانی از میان دیوارها و سقف‌های موجود در مسیر داشت. با پیدایش اکسس پوینت‌های بی‌سیم، کاربران می‌توانند دستگاه‌های شبکه‌ای جدید را بدون استفاده از کابل یا با حداقل کابل‌کشی ممکن به شبکه خود اضافه کنند. اشاره: ايجاد و اداره يک شبکه بي‌سيم چندان دشوار نخواهدبود اگر بتوانيد همه کارمندان خودرا حول تنها يک نقطه‌دسترسي گردآوريد. به‌جاي آن‌که چندين نقطه‌دسترسي را مطابق با ملزومات امنيتي، معرف‌هاي راديويي و کيفيت خدمات يا QoS تنظيم کنيد، مي‌توانيد تنها به تنظيم يک نقطه‌دسترسي بپردازيد. ZyXEL چندي پيش به‌معرفي نقطه‌دسترسي ترکيبي يا هايبريد جديد خود موسوم به NWA-3166 پرداخت که مي‌تواند به‌مثابه يک کنترلر بي‌سيم نقطه‌دسترسي ايفاي نقش کند

واژه‌گزینی[ویرایش]

کماکان فرهنگستان زبان و ادب فارسی واژه مناسبی برای Wireless access point اختصاص نداده است. از ترجمه کلمه به کلمه این وسیله به «نقطه دسترسی بی‌سیم» می‌رسیم.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Wireless Access Point

پانویس[ویرایش]