اکسس پوینت بی‌سیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
یک نمونهٔ اکسس پوینت
Iاکسس پوینت بیسیم، مدل صنعتی.

نقطهٔ دسترسی بی‌سیم یا اکسس پوینت بی‌سیم (به انگلیسی: Wireless access point)‏، وسیله‌ای است در یک شبکه رایانه‌ای بی‌سیم که به دستگاه‌های مجهز به ارتباط بیسیم نظیر وای-فای، بلوتوث، یا سایر پروتکل‌های مرتبط اجازه میدهد تا به عضویت شبکه‌های بیسیم درآمده و با سایر دستگاه‌ها و شبکه‌های دیگر ارتباط برقرار کنند. این وسلیه را غالباً به یک رهیاب (روتر) متصل می‌کنند و با این کار ارتباط بین شبکه‌های بیسیم و سیمی برقرار می‌شود. این نوع دستگاه‌ها، امروزه از فرکانس‌های رادیویی استانداردی برای دریافت و ارسال داده‌ها پشتیبانی می‌کنند. این استانداردها توسط آی‌تریپل‌ئی تعیین شده‌اند و غالب نقاط دسترسی بیسیم از استاندارد ۸۰۲.۱۱ استفاده می‌کنند.

محتویات

[ویرایش] مزایا

قبل از ظهور شبکه‌های بی‌سیم، راه‌اندازی یک شبکه کامپیوتری در محل کار، خانه و یا مدرسه به کابل‌کشی فراوانی از میان دیوارها و سقف‌های موجود در مسیر داشت. با پیدایش اکسس پوینت‌های بی‌سیم، کاربران می‌توانند دستگاه‌های شبکه‌ای جدید را بدون استفاده از کابل یا با حداقل کابل‌کشی ممکن به شبکه خود اضافه کنند.

[ویرایش] واژه‌گزینی

کماکان فرهنگستان زبان و ادب فارسی واژه مناسبی برای Wireless access point اختصاص نداده است. از ترجمه کلمه به کلمه این وسیله به «نقطه دسترسی بی‌سیم» می‌رسیم.

[ویرایش] جستارهای وابسته

[ویرایش] منابع

  1. Wireless Access Point

[ویرایش] پانویس