اپیکا

اپیکا
رهبران گروه، مارک یانسن و سیمونه سیمونس
اطلاعات هنرمند
اهل کشور	لیمبورخ، هلند
سبک‌ها	سمفونیک متال پراگرسیو متال
کار(ها)	۲۰۰۲ - اکنون
ناشر(ها)	نوکلیر بلست
وب‌گاه	Epica.nl
اعضا
سیمونه سیمونس مارک یانسن ایزاک دلایه یویس هوتس کوئن جانسن آرین فان ویزنبیک
اعضای پیشین
جرون سیمونس هلنا میشلسون اِی‌دی سلچر

اپیکا (به انگلیسی: Epica) نام یک گروه موسیقی سمفونیک متال هلندی که توط گیتاریست و خواننده، مارک یانسن پس از خروجش از گروه موزیک افتر فوراور بنیانگذاری شد.

تاریخچه

گریستن برای ماه (۲۰۰۲–۲۰۰۳)

در اوایل سال ۲۰۰۲، مارک یانسن گروه موزیک افتر فوراور را ترک کرد. پس از آن وی به‌دنبال کسانی گشت که تمایل به‌سوی پروژهٔ موسیقی کلاسیک/سمفونیک دارند وی نخست گروه موسیقی‌اش را غبار صحرا نامید. در اواخر ۲۰۰۲ هلنا میشلسون به‌عنوان زن اصلی به گروه پیوست (از گروه دنبالهٔ اشک‌ها)، اما پس از مدت کوتاهی او توسط فرد ناشناخته‌ای در سبک مدزو سوپرانو به‌نام سیمونه سیمونس، کسی که دوست دختر جنسن در آن زمان بود جایگزین شد. صف افراد گروه با پیوستن گیتاریست اِی‌دی سلچر، طبل‌زن جرون سیمونس، ویلون‌زن یویس هوتز و ارگ‌زن کوئن جنسن کامل شد. نام گروه بعداً با الهام از آلبوم eponymous Kamelot به اپیکا تغییر یافت.

پس از آن اپیکا مجموعه‌ای از گروه کر متشکل از دو مرد و چهار زن شد، و رشته ارکسترها از سه ویلون، دو ویولا، دو ویلونسل و یک کنترباس جهت اجرا بود. آن‌ها آن موقع هنوز تحت نام گروه غبار صحرا (Sahara Dust) یک نسخهٔ نمایشی دوآهنگه به نام گریستن برای ماه در ۲۰۰۲ تولید و اجرا کردند.

رنج فانتوم (۲۰۰۳–۲۰۰۴)

نخستین آلبوم آن‌ها با نام «رنج فانتوم» (The Phantom Agony) تولیدشده توسط ساشا پیت (مشهور برای داشتن تولید گروه‌هایی همچون انگرا، راپسودی آتش و کملوت) که بعداً در ۲۰۰۳ پخش شد. آهنگ «نمای واقعیت» (Façade of Reality) این آلبوم که دربارهٔ حملات ۱۱ سپتامبر نوشته شده بود شامل تکه‌هایی از سخنان تونی بلر، نخست وزیر وقت بریتانیا بود.

آلبوم یادشده سه تک‌آهنگ به‌نام‌های «رنج فانتوم» (The Phantom Agony)، «تظاهر» (Feint) و «گریستن برای ماه» (Cry for the Moon) را به‌دنبال داشت.

سپردن به فراموشی / نمره (۲۰۰۵–۲۰۰۷)

دومین آلبوم پخش‌شدهٔ آن‌ها، با عنوان «سپردن به فراموشی» (Consign to Oblivion) متأثر از فرهنگ قوم مایا، که می‌توان در سری آهنگ‌های «طلوع‌های نسل جدید» (A New Age Dawns) متوجه آن شد. "طلوع‌های نسل جدید" به سیستم زمانی قوم مایا اشاره می‌کند که هیچ اشاره‌ای دربارهٔ آن‌چه ممکن است در گذشته اتفاق افتاده باشد نمی‌کند، و تا سال ۲۰۱۲ امتداد دارد. سپردن به فراموشی به‌عنوان یک پایه با فیلم اسکورها (موسیقی‌های گونهٔ اتفاقی) مرکب شد و به‌همراه هانس زیمر و دنی افمن به‌عنوان عمده‌ترین عامل الهام‌بخش ذکر شد. مهمان ویژهٔ آلبوم روی خان از گروه موسیقی کملوت در آهنگ «ترویس ویرجس» بود. همچنین اپیکا به‌عنوان یک گروه پشتیبانی در سفر گروه موسیقی کملوت در اجرای آلبوم هالهٔ سیاه (The Black Halo) برای تسریع کار در بخش‌هایی از سفرشان حضور داشت، تا جایی که سیمونه سیمونس در اجرای آهنگ «فراموش نشدنی» (The Haunting) (یا در نام دیگر: "جایی در زمان" Somewhere In Time) مشارکت داشت.

دو تک‌آهنگ از این آلبوم (سپردن به فراموشی) به‌نام‌های «زمین منزوی» (Solitary Ground) و «تبرئه (رؤیای خاموش)» (Quietus (Silent Reverie)) عرضه شد.

آلبوم غیرمتال اپیکا تحت عنوان «نمره - سفری حماسی» (The Score – An Epic Journey) در سپتامبر ۲۰۰۵ پخش شد و موسیقی متن یک فیلم هلندی به‌نام Joyride بود، اگرچه آن را می‌توان سومین آلبوم ایشان به‌حساب آورد اما مارک یانسن در توصیف آن به‌عنوان یک آلبوم اپیکا اینگونه گفت "فقط بدون خوانندگی، بدون گیتار، بدون باس و بدون طبل" .

در ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ اپیکا نخستین سفرشان را به‌همراه گروه موزیک کملوت به سراسر آمریکای شمالی رفتند. پس از این سفر طبل‌زن جرون سیمونس گروه را برای تحقق پیوستن آرزوهای دیگرش و پی‌گیری دیگر منافع موسیقی‌اش ترک کرد. در پائیز ۲۰۰۶ سیمونه سیمونس بار دیگر در اجرای یک کدام از آلبوم‌های گروه کملوت همکاری کرد، این بار در آهنگ‌های Blücher و Season's End از آلبوم "روح اپرا" (Ghost Opera)، در ماه دسامبر همان سال، آرین فان ویزنبیک از گروه موزیک "خدا را خلع کرد" (God Dethroned) از طیق وب‌گاه رسمی اپیکا اعلام کرد که نه به‌عنوان عضو دائمی بلکه به‌عنوان نوازندهٔ درامز (طبل‌زن) مهمان گروه برای آلبوم جدید حضور خواهد یافت.

توطئهٔ الهی (۲۰۰۷–۲۰۰۹)

در سپتامبر ۲۰۰۷ گروه اپیکا نخستین سفر خود را از طریق آمریکای شمالی کردند و سومین آلبوم‌شان با نام توطئهٔ الهی (به انگلیسی: The Divine Conspiracy) را پخش کردند، این‌بار ناشر آن‌ها شرکت نوکلیر بلست بود، در دسامبر آرین فان ویزنبیک اعلام کرد که به‌عنوان نوازندهٔ درامز دائمی در گروه خواهد ماند. اپیکا بار دیگر در آوریل ۲۰۰۸ به‌همراه دو گروه موسیقی اینتو اترندی و سیمفونی ایکس به آمریکای شمالی سفر کرد، اما در این‌بار به‌علت مبتلا شدن سیمونه سیمونس به نوعی بیماری عفونی آماندا سامرویل به‌جای او گروه را همراهی کرد.

نخستین تک‌آهنگ این آلبوم با عنوان «هرگز کافی نیست» (Never Enough) در ۱۰ آگوست ۲۰۰۷ عرضه شد.

دومین آهنگ با عنوان «تعقیب اژدها» (Chasing the Dragon) در ۲۰۰۸ البته بدون موزیک ویدئو پخش شد.

در ۱۶ دسامبر ۲۰۰۸ اِی‌دی سلچر گروه را ترک گفت. او پیامی در صفحهٔ مای‌اسپیس خود گذاشت که ناامیدی باعث از بین رفتن لذت موسیقی و آهنگسازی در وی شده‌است، جانشین گیتاریست ای‌دی سلچر در ژانویهٔ ۲۰۰۹ آیزاک دلایه معرفی شد که پیش‌تر در گروه موسیقی مشهور گاد دیترونت (God Dethroned) عضو بود.

در ماه مهٔ همان سال، اپیکا نخستین آلبوم لایو خود را با نام «توطئهٔ کلاسیک» (The Classical Conspiracy) ضبط کرد. کنسرت زنده در چهارچوب فستیوال اپرای میشکولتس (جائی که تریون نمایش مشابهی در سال گذشته‌اش اجرا کرده بود)، در ۱۴ ژوئن ۲۰۰۸ در میشکولتس، مجارستان برگزار شد. آلبوم شامل ۴۰ ارکستر و ۳۰ تکه گروه کر و فهرست موسیقی‌ها فقط شامل خود آلبوم نمی‌شد، بلکه بخش‌هایی از آهنگ‌های افرادی چون آنتونیو ویوالدی، آنتونین دورژاک، جوزپه وردی، ادوارد گریگ و همچنین آهنگ فیلم‌هایی چون جنگ ستارگان، مرد عنکبوتی و دزدان دریایی کارائیب می‌شد، آلبوم یادشده توسط شرکت نوکلیر بلست در ۸اُم ماه می ۲۰۰۹ پخش شد.

کیهان خود را طراحی کن (۲۰۰۹–۲۰۱۱)

اپیکا در حال اجرا در فستیوال موسیقی راک نروژ در ۲۰۱۰

در ۴ مارس ۲۰۰۹ اپیکا اعلام بازگشتشان را به استودیو در جهت انجام ضبط آلبوم اعلام کرد. در آپریل ۲۰۰۹ آلبوم اپیکا با نام «کیهان خود را طراحی کن» (Design Your Universe) مشخص شد. این آلبوم ادامه‌دهندهٔ سری آهنگ‌های «طلوع‌های نسل جدید» (A New Age Dawns) از آلبوم سپردن به فراموشی بود. آلبوم یادشده در ۱۶ اکتبر ۲۰۰۹ پخش شد. برای گسترش این آلبوم، اپیکا آن را در منطقهٔ پارادیزو، آمستردام در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۰۹ اجرا کردند. این آلبوم نخستین آلبوم گروه با همراهی عضو جدید، آیزاک دلایه بود. در این آلبوم در آهنگ "آب‌های سفید" (White Waters) تونی کاکو از گروه موسیقی سناتا آرتیکا به‌عنوان مهمان حضور داشت. آلبوم یادشده رتبهٔ هشتم را در آمار نموداری هلند کسب کرد. در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۹ گروه از طریق وب‌سایت خود اعلام کرد که تک‌آهنگ به‌نام «این زمانش است» جدیدی منتشر خواهد شد.

پنجمین آلبوم استودیویی (۲۰۱۱–اکنون)

در یک مصاحبه در ماه نوامبر ۲۰۱۰, سیمونه سیمونس اظهار کرد که گروه پس از پایان سفرشان به آمریکای لاتین، شروع به نوشتن موسیقی پیرامون فوریهٔ ۲۰۱۱ می‌کند. او همچنین اظهار داشت که برای یک پخش در نخستین فصل ۲۰۱۲ امیدوار هستند. همچنین در می ۲۰۱۱، ۱۴ آهنگ بدون ترانه نوشته شد، گروه اپیکا قصد دارد تا پس از تابستان وارد استودیو بشود، آلبوم در ۹ مارس سال ۲۰۱۲ عرضه خواهد شد.

سبک

تضاد بین صدای خوانندهٔ اپرای گروه، سیمونه سیمونس با صدای تند و خشن مارک یانسن یکی از ویژگی‌های موسیقی اپیکاست.

سبک موسیقی گروه اپیکا ترکیبی از پراگرسیو متال, گوتیک متال و سمفونیک متال است؛ یکی دیگر از سبک‌های اپیکا پاور متال است. گیتاریست سابق گروه، اِی‌دی سلچر سبک گروه را چیزی بین پاور متال و گوتیک متال توصیف می‌کرده‌است." خوانندهٔ گروه، سیمونه سیمونس ابراز داشته اولویت نخست برای توصیف گروه سبک سمفونیک متال می‌باشد. این در حالی است که بنیانگذار گروه، مارک یانسن اظهار می‌دارد که مشکلی ندارد که سبک ایشان را گوتیک متال بدانند.

موسیقی اپیکا غلیظ، پرخاشگرانه و مفرط است. اپیکا با برخی از آهنگ‌ها "حماسی، بزرگ و باشکوه"، و با دیگر از آهنگ‌ها "مقهور و درونگرا" شدند. این گروه همچنین برای گرایش‌های پیشرونده‌اش مشهور است چنانچه که یک فضای گوتیک و احساساتی در موسیقی آن‌ها حضور دارد.

اعضا

اعضای فعلی

• سیمونه سیمونس: خوانندهٔ متزو سوپرانو (۲۰۰۳ تاکنون)
• مارک یانسن: نوازندهٔ گیتار ریتم، خوانندهٔ بخش‌های دث، فریادهای بخش‌های آوازی (۲۰۰۲ تاکنون)
• ایزاک دلایه: لید گیتار، خوانندهٔ زمینه (۲۰۰۹ تاکنون)
• ایو هوتس: نوازندهٔ گیتار باس (۲۰۰۲ تاکنون)
• کوئن یانسن: سینث‌سایزر، پیانو (۲۰۰۲ تاکنون)
• آرین فان ویزنبیک: نوازندهٔ درامز، گویندهٔ بخش‌های غیر آوازی (۲۰۰۷ تاکنون)

اعضای پیشین

• هلنا ایرن میکلسن: خوانندهٔ سوپرانو (۲۰۰۲)
• ایوان هندریکس: نوازندهٔ درامز (۲۰۰۲)
• دنیس لیفلان: نوازندهٔ درامز (۲۰۰۲)
• یرون سیمونس: نوازندهٔ درامز (۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶)
• اِی‌دی سلچر – گیتاریست (۲۰۰۲–۲۰۰۸)

اعضای موقت

• کوئن هرفست – زنندهٔ درامز (سفر ۲۰۰۷ گروه)
• Amanda Somerville – vocals (North American tour 2008), background vocals on The Phantom Agony, Consign to Oblivion, The Divine Conspiracy, and Design Your Universe.
• Oliver Palotai – keyboards (North American tour 2010)

آلبوم‌ها

دموها

• ۲۰۰۲: «گریستن برای ماه» (Cry for the Moon)

آلبوم‌های استودیویی

• ۲۰۰۳: «رنج فانتوم» (The Phantom Agony)
• ۲۰۰۵: «سپردن به فراموشی» (Consign to Oblivion)
• ۲۰۰۷: «توطئهٔ الهی» (The Divine Conspiracy)
• ۲۰۰۹: «کیهان خود را طراحی کن» (Design Your Universe)
• ۲۰۱۲: «تی‌بی‌ای» (TBA)

تک‌آهنگ‌ها

• ۲۰۰۳: «رنج فانتوم» (The Phantom Agony)
• ۲۰۰۴: «تظاهر» (Feint)
• ۲۰۰۴: «گریستن برای ماه» (Cry for the Moon)
• ۲۰۰۵: «زمین منزوی» (Solitary Ground)
• ۲۰۰۵: «تبرئه» (Quietus)
• ۲۰۰۷: «هرگز کافی نیست» (Never Enough)
• ۲۰۰۸: «تعقیب اژدها» (Chasing the Dragon)
• ۲۰۰۹: Unleashed
• ۲۰۱۰: «این زمانش است» (This Is the Time)

دی‌وی‌دی

• ۲۰۰۴: We Will Take You With Us

تلفیقی‌ها و دیگر آهنگ‌ها

• ۲۰۰۵: The Score – An Epic Journey
• ۲۰۰۶: The Road to Paradiso
• ۲۰۰۹: The Classical Conspiracy

موزیک ویدئوها

• ۲۰۰۳: The Phantom Agony
• ۲۰۰۴: Feint
• ۲۰۰۵: Solitary Ground
• ۲۰۰۵: Solitary Ground (Alternative Version)
• ۲۰۰۵: Quietus
• ۲۰۰۷: Never Enough (Light Version)
• ۲۰۰۷: Never Enough (Dark Version)
• ۲۰۰۹: Unleashed
• ۲۰۱۰: This Is the Time

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اپیکا موجود است.

• وب‌سایت رسمی
• Epica در مای‌اسپیس
• Interview with Epica by Lebmetal.com