اپشتین بار ویروس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اپشتین بار ویروس (به انگلیسی: Epstein–Barr virus) به صورت مخفف EBV عامل بیماری مونونوکلئوز عفونی از گروه هرپس ویریده‌ها است. این ویروس با برخی از انواع سرطان مانند لنفوم هوچکین و لنفوم بورکیت وبیماریهایی مانند ایدز (HIV) و مولتیپل اسکلروز در همراهی است.

ویروس[ویرایش]

اپشتین بار ویروس از خانواده هرپس ویروسها ژنوم DNA دورشته‌ای دارد و اندازه ویروس ۱۲۰ nm تا ۱۸۰ nm است. هرپس ویروس تیپ چهار (HHV-۴) نیز نامیده می‌شود. عفونت طبیعی EBV تنها در انسان رخ می‌دهد و بسیار شایع است. بررسیهای سرواپیدمیولوژی نشان می‌دهد که بیش از ۹۵% از بزرگسالان در جهان با ویروس EBV مواجه شده‌اند.

بیماریزایی[ویرایش]

انتقال این ویروس عمدتاً از طریق مواجهه با ترشحات دهان مانند بزاق (مانند بوسیدن و سرفه کردن) و در موارد کمتری به روش انتقال جنسی انجام می‌گیرد. این ویروس لنفوسیت‌های بی و سلولهای اپی تلیومی را آلوده می‌کند. دوره نهفتگی از زمان مواجهه اولیه تا شروع علایم، ۵۰-۳۰ روز تخمین زده می‌شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

مونونوکلئوز عفونی

منابع[ویرایش]

Epstein–Barr virus