اَبش خاتون
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| اَبش خاتون | |
|---|---|
| دوران | ملکه ایران قرن هفتم هجری قمری (قرن سیزدهم میلادی) |
| زادگاه | شیراز |
| مرگ | ۶۸۵ (قمری) |
| محل مرگ | شیراز |
| آرامگاه | (چرنداب تبریز) سپس (رباط اَبش, شیراز) |
| همسر | منکو تیمور |
| دودمان | اتابکان |
| پدر | اتابک سعد بن ابوبکر بن سعد زنگی |
| مادر | ترکان خاتون (بی بی خاتون) |
اَبش خاتون دختر اتابک سعدبن ابوبکر بن سعد زنگی و ترکان خاتون ٬ ملکه ایران در قرن هفتم قمری بود.
هلاکوخان مغول وی را به همسری پسر خود منکوتیمور درآورد و فارس به طور رسمی ضمیمهٔ دولت ایلخانان گردید. وی در سال ۶۸۵ قمری به دلیل بیماری از دنیا رفت.
وی را همانند مغولان با ظرفهای سیمین و زرین پر از باده در چرنداب تبریز دفن کرند. اما پس از مدتی دخترش جنازه وی را از تبریز به شیراز آورد و در رباط اَبش به خاک سپرد.
