اونا فورتیوا لاگریما

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اونا فورتیوا لاگریما (به ایتالیایی: Una furtiva lagrima)، (به انگلیسی: A Furtive Tear)، به معنی قطره اشکی پنهانی یا گریه پنهانی، آوازی است که در پرده دوم از صحنه هشتم اپرای ایتالیایی کیمیای عشق نوشته گائتانو دونیزتی آمده‌است. این آواز را شخصیت نمورینو (Nemorino) در بازه صدای تنور هنگامی می‌خواند که درمی‌یابد اکسیر عشقش در معشوقه‌اش، آدینا (Adina) اثر کرده‌است.

نمورینو به عشق آدینا گرفتار آمده در حالیکه آدینا علاقه‌ای به ارتباط با مرد ساده‌دل روستایی چون نمورینو ندارد. او اکسیر عشقی را با تمام پولی که دارد می‌خرد. اکسیر عشق در واقع شراب قرمز کم‌ارزشی است که یک مسافر شیاد به او می‌فروشد. اما نمورینو با دیدن گریهٔ آدینا درمی‌یابد که او نیز عاشقش شده و اکسیر عشق کار خود را کرده‌است.

این قطعه با صدای انریکو کاروسو در خاطره‌ها ماندگار شده‌است.

متن ترانه[ویرایش]

بکارگیری[ویرایش]

  • در یک پویانمایی با همین نام از کارلو وجل (Carlo Vegele) از این آواز با صدای انریکو کاروسو استفاده شده‌است.
  • در فیلم امتیاز نهایی به کارگردانی وودی آلن هم از این آواز با صدای انریکو کاروسو استفاده شده‌است.

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]