اورنامو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اور-نامّو یا اور-نامّا یا اور-اِنگور(فرمانروایی ۲۱۱۲-۲۰۹۵ (پیش از میلاد)) نام پادشاه سومری شهر اور در سده‌ها بیست‌ودوم و بیست‌ویکم پیش از زایش بود.

او بنیانگذار سومین دودمان پادشاهی اور در جنوب میانرودان بود. پیش از آن چندین سده اکدیان و گوتیان بر آن شهر فرمان رانده بودند. پس از فروپاشی امپراتوری اکد، سومر دستکم برای دوره‌ای کوتاه به مرحله شکوفایی بازگشت. در این زمان شاه اوروک Uruk به نام اوتوهگال Utu-He(n)gal – که دیگر شاهان سومر پشتیبانی اش می‌کردند – شورشی علیه جانشینان نوه سارگن به راه انداخت. در این شورش، اورنمّو Ur-d.nammu جانشین شاه اوروک شد و کار آزاد سازی را به انجام رسانید. این اورنمّو سلسله‌ای را موسوم به سلسله سوم اور Ur III در واپسین سدهٔ هزاره سوم پ. م (۲۱۱۲-۲۰۰۴ پ. م) بنیان نهاد.

پس از او پسرش، شولگی در سال ۲۰۹۵ پ. م. به سلطنت رسید.

او هجده سال پادشاهی کرد. سرانجام در جنگ با گوتیان سپاهش او را تنها گذاشتند و او کشته شد. پس از او پسرش شولگی به پادشاهی رسید. یادواره او در قطعه‌ای به زبان سومری به جا مانده است.

مهم‌ترین کار او گردآوردن قانون بوده است و این کهنترین قانون جهان است که گردآمده، به دست ما رسیده است و ما از آن آگاهیم. او همچنین دستور به ساخت زیگوراتی به نام زیگورات بزرگ اور را داد. او همچنین به لاگاش لشکر کشید و اربابان پیشین خود در اوروک را نیز شکست داد. او سرانجام در نیپور تاجگذاری کرد. او کسی بود که در زمان پس از دوره گوتی‌ها راهها و قانون را نگاه داشت. اورنمّو (گاه این نام را اور ـ نمَّ Ur-d.Namma می‌نویسند) برنامه‌ای عمرانی را به اجرا در آورد که نوه‌اش امرسین Amar-d.Suen آن را به انجام رسانید. نخست، با دیوار و خندق شهر را از سه جهت محصور کرد و فقط یک راه خشکی برای شهر باقی‌ماند. سپس سلسله بناهایی را پیرامون زیگوارت ساخت و یا تعمیر کرد. وی چند انبار و پرستشگاه بنا کرد و کاخ و چند مقبره سلطنتی ساخت. او چندین یادمان سنگی هم ساخت که بهترین آن‌ها یادمان جنگ و صلح است که در مقبره وی یافت شده است.

منابع[ویرایش]