اورانیوم ضعیف شده
اورانیوم ضعیفشده (رقیق شده یا فرسوده) به اورانیومی گفته میشود که میزان ایزوتوپ قابل شکافت ۲۳۵ در آن کمتر از اورانیوم طبیعی باشد. این فلز فرآورده جانبی غنیسازی اورانیوم است و با توجه به چگالی بسیار بالای آن که نزدیک به دو برابر سرب است، در صنایع مختلف از جمله وزنههای تعادلی هواپیما، حفاظهای ضد تشعشعات رادیواکتیو، تجهیزات رادیوتراپی، کانتینرهای حمل مواد رادیواکتیو، گلولهها و مهمات ضد زره توپها و تفنگهای جنگی، و زرههای دفاعی مثل زره تانکها کاربرد دارد. کاربرد اورانیوم ضعیفشده در گلولههای ضدزره علاوه بر چگالی بالای آن به دلیل قابلیت اشتعال آن در دمای بالای ۶۰۰ درجه نیز هست.
در اورانیوم طبیعی غلظت ایزوتوپ ۲۳۸ حدود ۹۹٫۲۷٪، ایزوتوپ ۲۳۵ حدود ۰٫۷۲٪ و ایزوتوپ ۲۳۴ حدود ۰٫۰۰۵۵٪ است. در حالیکه در اورانیوم ضعیفشده غلظت ایزوتوپ ۲۳۸ حدود ۹۹٫۸٪، ایزوتوپ ۲۳۵ حدود ۰٫۲٪ و ایزوتوپ ۲۳۴ حدود ۰٫۰۰۱٪ است. بر این اساس تنها تفاوت اورانیوم رقیقشده و طبیعی در میزان ایزوتوپ ۲۳۵ است که در اورانیوم رقیقشده بایستی دستکم یکسوم اورانیوم طبیعی باشد.
عوارض احتمالی [ویرایش]
نگرانیهایی درباره آثار زیانبار احتمالی اورانیوم بر روی افرادی که زیاد در معرض آنها قرار دارند مطرح شدهاست. در گزارش سال ۲۰۰۳ سازمان بهداشت جهانی در مورد اورانیوم ضعیفشده آمده که کلیه بیش از بقیه ممکن است از آثار مضر احتمالی اورانیوم تاثیر پذیرد و برخی تحقیقات نیز از افزایش سرطان ریه در بین کارگران معادن اورانیوم حکایت دارد، هرچند با توجه به سمیت بسیار پایین اورانیوم ضعیفشده فقط در صورت استنشاق حجم بزرگی ار غبار اورانیوم غنیشده (در حد چند گرم) احتمال سرطان ریه افزایش خواهد یافت. در این گزارش همچنین اعلام شده که مدرکی در مورد آثار تخریبی اورانیوم بر استخوانبندی، کبد، سیستم باروری و رشد بدن وجود ندارد. همچنین با توجه به این که در اغلب مواقع میزان اورانیوم ضعیفشده نسبت به اورانیومی که به طور طبیعی در محیط وجود دارد ناچیز است، خطر آلودگی با اورانیوم غنیشده احتمالا تنها در جریان درگیریهای نظامی مطرح میشود که در آن از مهمات حاوی اورانیوم ضعیفشده استفاده شده باشد. گزارش برنامه محیط زیست ملل متحد پس از اندازهگیری اورانیوم در مکانهایی در کوزوو که در آنها در جریان جنگ از مهمات حاوی اورانیوم ضعیفشده استفاده شده بود، نشان میداد که غلظت اورانیوم در سبزیجات و منابع آب این محلها بسیار کم بوده و در نتیجه احتمال آلودگی عمده جوامع محلی به اورانیوم ضعیفشده بسیار ناچیز ارزیابی شده بود.[۱]
منابع [ویرایش]
- ↑ Depleted uranium WHO Website
