اورانوس
اورانوس از دید ویجر ۲
|
||||||||||
|
اکتشاف
|
||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| کشف توسط | ویلیام هرشل | |||||||||
| تاریخ کشف | ۱۳ مارس ۱۷۸۱ | |||||||||
| مبدا J۲۰۰۰ | ||||||||||
| نیممحور بزرگ | ۲٬۸۷۶٬۶۷۹٬۰۸۲ کیلومتر ۱۹٫۲۲۹ ۴۱۱ ۹۵ AU |
|||||||||
| خروج از مرکز | ۰٫۰۴۴ ۴۰۵ ۵۸۶ | |||||||||
| آنومالی متوسط | ۱۴۲٫۹۵۵ ۷۱۷° | |||||||||
| زاویه انحراف | ۰٫۷۷۲ ۵۵۶° نسبت به دایرهالبروج ۶٫۴۸° نسبت به استوای خورشید ۱٫۰۲° نسبت به Invariable plane[۱] |
|||||||||
| اوج | ۳٬۰۰۴٬۴۱۹٬۷۰۴ km ۲۰٫۰۸۳ ۳۰۵ ۲۶ AU |
|||||||||
| حضیض | ۲٬۷۴۸٬۹۳۸٬۴۶۱ km ۱۸٫۳۷۵ ۵۱۸ ۶۳ AU |
|||||||||
| تناوب مداری | ۳۰٬۷۹۹٫۰۹۵ روز ۸۴٫۳۲۳ ۳۲۶ yr |
|||||||||
| میانگین سرعت مداری | ۶٫۸۱ km/s[۳] | |||||||||
| قمرها | ۲۷ | |||||||||
|
مشخصات فیزیکی
|
||||||||||
| شعاع استوایی | ۲۵٬۵۵۹ ± ۴ km ۴٫۰۰۷ برابر زمین[۴][c] |
|||||||||
| شعاع قطبی | ۲۴٬۹۷۳ ± ۲۰ km ۳٫۹۲۹ برابر زمین[۴][c] |
|||||||||
| پختگی قطبین | ۰٫۰۲۲ ۹ ± ۰٫۰۰۰ ۸[b] | |||||||||
| مساحت سطح | ۸٫۱۱۵ ۶×۱۰۹ km²[۵][c] ۱۵٫۹۱ برابر زمین |
|||||||||
| حجم | ۶٫۸۳۳×۱۰۱۳ km³[۳][c] ۶۳٫۰۸۶ Earths |
|||||||||
| جرم | (۸٫۶۸۱۰ ± ۰٫۰۰۱۳)×۱۰۲۵ kg ۱۴٫۵۳۶ برابر زمین[۶] GM=۵ ۷۹۳ ۹۳۹ ± ۱۳ km³/s² |
|||||||||
| متوسط چگالی | ۱٫۲۷ g/cm³[۳][c] | |||||||||
| گرانش سطحی | ۸٫۶۹ m/s²[۳][c] ۰٫۸۸۶ g |
|||||||||
| سرعت فرار | ۲۱٫۳ km/s[۳][c] | |||||||||
| تناوب چرخش |
−۰٫۷۱۸ ۳۳ day ۱۷ h ۱۴ min ۲۴ s[۴] |
|||||||||
| سرعت چرخش در استوا | ۲٫۵۹ km/s ۹٬۳۲۰ km/h |
|||||||||
| انحراف محوری | ۹۷٫۷۷°[۴] | |||||||||
| بعد قطب شمال | ۱۷ h ۹ min ۱۵ s ۲۵۷٫۳۱۱°[۴] |
|||||||||
| میل قطب شمال | −۱۵٫۱۷۵°[۴] | |||||||||
| آلبدو | ۰٫۳۰۰ (bond) ۰٫۵۱ (geom.)[۳] |
|||||||||
| دمای سطح ۱ بار مرحله[۸] ۰٫۱ bar (تروپوسفر)[۹] |
|
|||||||||
| قدر ظاهری | ۵٫۹[۷] تا ۵٫۳۲[۳] | |||||||||
| قطر زاویهای | ۳٫۳"–۴٫۱"[۳] | |||||||||
| Scale height | ۲۷٫۷ km[۳] | |||||||||
| ترکیب | (زیر ۱٫۳ بار) { | |||||||||
اورانوس(
/ˈjʊərənəs/ راهنما·اطلاعات یا
/jʊˈreɪnəs/ راهنما·اطلاعات[۱۰]) (در اسطورههای یونان οὐρανός، خدای آسمان و معادل پارسی سره آن آهوره[۱۱]) هفتمین سیاره از نظر نزدیکی به خورشید[۱۲] وچهارمین سیاره از نظر اندازه و سومین سیاره از نظر جرم است. اورانوس هر 84 سال و 7 روز یک بار به دور خورشید میگردد و همچنین هر 10 ساعت و 48 دقیقه یک دور به دور خودش میچرخد. اورانوس دارای 5 ماه به نامهای میراندا، آریل، آمبریل، تیتانیا و ابرون است. این سیاره را ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۱ میلادی کشف کرد.[۱۳]
یکی از سیارات هشت گانه منظومه شمسی که از لحاظ بعد فاصله اش نسبت به خورشید در ردیف هفتم پس از زحل قرار گرفتهاست فاصله متوسط این سیاره تا خورشید۲٬۸۶۹٬۶۰۰٬۰۰۰ کیلومتر[۱۳] و۶۳ بار از کره زمین بزرگتر است.اورانوس ۲۷ ماه طبیعی دارد.این سیاره با چشم غیرمسلح دیده میشود[۱۴] . محور حرکت وضعی این سیاره کاملاً با مدار حرکت انتقالیش منطبق است.سفرهای اکتشافی به این سیاره کمتر از ده ماموریت بوده[۱۵] که شاخصترینش ماموریت ویجر ۲ بود که این فضاپیما در ژانویه ۱۹۸۶ به آن رسید.[۱۶]
محتویات |
[ویرایش] تاریخچه
[ویرایش] افسانهشناسی
اورانوس نام یکی از اسطورههای یونانی است که تجسم آسمان (و بهشت[۱۷]) محسوب شده و پدربزرگ زئوس و پدر کرونوس میباشد.وی با گایا (تجسم زمین و مادر اورانوس[۱۷]) همبستر شد و فرزندان متعددی از وی به دنیا آورد گایا که از این موضوع خسته شدهبود از کرونوس(یکی از فرزندان)کمک خواست و وی آلت تناسلی اورانوس را با داس برید و به دریا افکند بنابر افسانهای که بین تاریخشناسان مورد اختلاف است آفرودیته الهه عشق از عطری(یا خون[۱۷]) به وجود آمده است که هنگام افکنده شدن آلت تناسلی اورانوس به دریا، بلند شد.[۱۸]
[ویرایش] کشف
این سیاره قبل از کشف به صورت یک ستاره در کاتالوگ جان فلاستمد در سال ۱۶۹۰ به عنوان ستاره «۳۴ ثور» ثبت شده بود. . اخترشناس فرانسوی پیر لمونیر این سیاره را بین ۱۷۵۰ تا ۱۷۶۹ دوازده بار رصد کرده بود[۱۹] including on four consecutive nights.
ولی توسط ویلیام هرشل و در خانهاش(اکنون موزه اخترشناسی) در شهر بث، سامرست و در ۱۳ مارس ۱۷۸۱ رصد شد,[۲۰] و در ۲۶ آوریل ۱۷۸۱ به عنوان دنبالهدار گزارش شد.[۲۱] هرشل آن را به عنوان جرمی که در برابر ستارگان اختلاف منظر دارد گزارش داد,[۲۲] u
او اینگونه در ژورنال نگاشت "در نزدیکی زتا ثور … یا یک سحابی است یا یک دنبالهدار".[۲۳] در ۱۷ مارس نگاشت "به دنبال سحابی یا دنبالهدار به این نتیجه رسیدم که دنبالهدار است زیرا جایش را تغییر میدهد".[۲۴] و حتی هنگامی که این جرم را به عنوان کشف به انجمن سلطنتی گزارش میداد باز براین باور بود که دنبالهدار است و این عقیده را داشت تا زمانی که به طور مطلق اثبات شد که اورانوس یک سیاره است.[۲۵]
هرشل در ۲۳ آوریل به ستارهشناس سلطنتی نویل ماسکلین نگاشت: "من نمی دانم چه باید صدایشش کرد. شاید بتوان آن را به سیاره نامید.".[۲۶]
توسط ویلیام هرشل و در ۱۳ مارس ۱۷۸۱ به عنوان دنبالهدار کشف شد و نام آن توسط جان بوده پیشنهاد گردید[۱۵]
[ویرایش] علائم اختصاری
[ویرایش] وجه تسمیه
اورانوس واژهایست یونانی به معنای آسمان، و نیز خدایگان آسمان نیز در میان یونانیان به همین نام خوانده میشد. میان غربیان در بین سیارات هشگانه اورانوس تنها سیارهای است که نام خود را از افسانههای یونانی برگرفتهاست. (برخلاف سایرین که نامی برگرفته از افسانههای رومی دارند.[۱۷]).
[ویرایش] مدار و چرخش
فاصله متوسط آن از خورشید ۳ میلیارد کیلومتر(۲۰ واحد نجومی است)[۲۷].در مدار آن بینظمیهایی دیده شدهاست[۲۸] به علت اینکه کجی محور چرخش آن از ۹۰ درجه بیشتر و برابر ۹۸ درجه[۲۹][۳۰] یا دقیقتر '97º54 [۳۱] است چرخش سیاره پادساعتگرد است.[۲۹] نزدیکترین فاصله آن به زمین 27٬200 میلیون کیلومتر است.[۳۲]خروج از مرکز آن 0.0742 بوده که بسیار به دایره نزدیک است.به علت اینکه این سیاره 98 درجه انحراف دارد در یک چهارم حرکت آن به دور خورشید یکی از قطبهایش به سمت زمین است و یک چهارم بعد استوایش و یک چهارم پس از آن قطب مخالف و در انتها دوباره استوایش به سمت زمین خواهد بود.[۳۳][۳۴] نور خورشید در اورانوس ۱/۴۰۰ نور خورشید در زمین است[۲۷]حرکت آن به درو خورشید ۸۴.۰۱ سال طول میکشد.[۳۵]
اولین بار عناصر مداری آن در سال ۱۷۸۳ توسط پیر سیمون لاپلاس محاسبه شد.[۳۶] بی نظمی در مدار آن اولین بار توسط جان کوچ آدامز و در سال ۱۸۴۱ مطرح شد و او پیشنهاد داد که جاذبه سیارهای کشف نشده بر آن تاثیر میگذارد.در سال ۱۸۴۵ اوربین له وریر مستقلا شروع به پژوهش در زمینه مدار اورانوس پرداخت.در ۲۳ سپتامبر ۱۸۴۶ یوهان گوتفیلد گاله سیاره را کشف و نام نپتون را بر آن نهاد[۳۷] [۳۸]
[ویرایش] کجی محور
تنها ناهید کجی محور بیشتری از اورانوس و برابر ۱۷۷ درجه دارد.اما علت این کجی احتمالا برخورد جسمی به ابعام زمین به این سیاره و در اوایل دوران زندگیاش بودهاست.[۳۰][۳۹] البته کاندیدهای دیگری هم مطرح هستند مانند برخورد یک دسته بزرگ از دنبالهدارها در اوایل تشکیلش که این خود وجود یک اقیانوس بزرگ داخلی آن را نیز توجیه میکند.[۴۰]
[ویرایش] بینایی
از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۶ قدر ظاهری اورانوس بین +۵.۶ تا +۵.۹ متغیر بوده است و در صورتی که در حالت ایدهآل چشم غیرمسلح توانایی دیدن قدر ۶.۵ را دارد*[۴۱](این به این معنی است که میتوان در شرایط ایدهآل این سیاره را دید)[۷] اندازه زاویهای این سیاره بین ۳.۴ تا ۳.۷ ثانیه قوسی متغیر است[۷]اما در حالت مقابله به ۳.۶ ثانیه قوسی میرسد.[۴۲] در صورتی که اندازه زاویهای زحل ۱۶ تا ۲۰ ثانیه قوسی و مشتری بین ۳۲ تا ۴۵ ثانیه قوسی است.[۷]
[ویرایش] ساختار درونی
جرم این سیاره برابر (۰٫۰۰۱۳ ± ۸٫۶۸۱۰)×۱۰۲۵ kg و ۱۴٫۵۳۶ برابر زمین است[۶]و چگالی آن ۱.۲۵ برآورد میشود[۳۰] در نتیجه احتمال میرود از جو بسیار ضخیم، گوشتهای مایع و هستهای جامد و کوچک تشکیل شده باشد[۴۳][۴۴].شتاب گرانشی آن نیز ۹۰ درصد شتاب گرانشی زمین تخمین زده شدهاست.[۳۰] دمای بخش مایع آن ۲۳۰۰ درجه سانتیگراد و هسته آن ۷۰۰۰ درجه سانتیگراد است.[۳۰]
[ویرایش] گرمای درونی
این سیاره برخلاف دیگر سیارات مشتریگون منبع گرمای داخلی قابل توجهی ندارد.[۳۵]
[ویرایش] جو
در جو آن هیدروژن(به شکل H2) و ۱۲ درصد هلیوم و ۲ درصد[۳۵] متان وجود دارد اما از آنجایی که متان به شدت نور قرمز را جذب میکند این سیاره به رنگ آبی مایل به سبز دیده میشود.[۴۵][۴۶] برررسی مادون قرمز حاکی از آن است که دمای این سیاره برابر 58 درجه کلوین است.[۴۷][۳۲][۳۰][۴۸]
تصاویر رایانهای نشان میدهدابرهای آمونیاکی به بزرگی ۲ تا ۴ کیلومتر[۴۹] در زیر جو اورانوس و در ارتفاعات پایین قرار دارند و این ابرها در استوا در طی 15 ساعت یک بار دور سیاره میزنند ولی در نزدیکی قطب این مقدار به 15 ساعت میرسد.[۵۰] به نظر میرسد این سیاره دارای یونیسفر قوی باشد.[۱۳]بیشتر بادهای این سیاره برخلاف دیگر سیارههای مشتریگون منظومه شمسی از شرق به غرب میوزند نه از شمال به جنوب.[۴۰]
[ویرایش] جنس سطح سیاره
[ویرایش] تروپوسفر
[ویرایش] جو بالایی
در ارتفاعات بالایی دما ۶۴ کلوین (با تلورانس ۵ کلوین) میگردد[۴۰] و در این ارتفاعات آن بادهایی با سرعت ۳۰۰ تا ۴۰۰ متر میوزند و البته گردبادهایی نیز در آن وجود دارند که به شکل لکههایی دیده میشوند.[۳۰]
[ویرایش] حلقهها
حلقههای اورانوس در ده مارس ۱۹۷۷ در رصدخانه ایربورن کوئیپر ناسا و توسط جیمز الیوت[۵۱] کشف شد شد بدین گونه که قبل و بعد از اختفای یک ستاره پشت اورانوس، نور ستاره متناوبا کم و زیاد میشد و با بررسی های انجام گرفته در آن هنگام ثابت شد این سیاره ۵ حلقه دارد و بعدا به ۹ حلقه رسید[۵۲] بعد از گذر ویجر 2 از اورانوس به یازده حلقه افزایش یافت.[۵۳] این حلقهها به ترتیب از بیرونیترین به درونیترین عبارتند از:اپسیلون،1986U1R، دلتا، گاما، اتا، بتا، آلفا،4،5،6 و 1986U2R[۵۴][۵۵] پهنای حلقه اپسلیون به صد کیلومتر میرسد و خرده ریزههای آن بین ۱۳ تا ۱۳.۶ سانتیمتر است اما پهنای بقیه حلقهها از ۱۰ کیلومتر تجاوز نکرده و از خرده ریزهای حلقه اپسیلون کوچکترند اما کل حلقه آلبدویی برابر ۵ درصد دارد.[۵۱]
[ویرایش] میدان مغناطیسی
میدان مغناطیسی این سیاره ۵۵[۵۶] تا 58.5 درجه[۱۳] نسبت به محور چرخش آن تفاوت دارد و این بیشترین مقداری است که در میان سیارات ثبت شدهاست[۴۰] و پیشبینی میشود که مرکز مغناطیسی آن در مکان متفاوتی نسبت به مرکز سیاره و با فاصلهای حدودا 8٬000 کیلومتری[۱۳] باشد.[۵۷] ویجر 2 اثبات نمود که در اطراف اورانوس میدان مغناطیسی قویای قرار دارد اما شدت آن یک دهم میدان مغناطیسی زحل است.[۵۸] با این حال قدرت آن به طور متوسط 50 بار نیرومندتر از میدان مغناطیسی زمین است و دنبالهای به طول 465٬000 کیلومتر(18 برابر شعاع خودش[۴۰]) دارد.[۵۱] و در این مغناطوکره به علت برخورد طوفانهای خورشیدی و دیگر پرتوهای کیهانی پلاسماهایی با دمای ۱۰٬۰۰۰ کلوین به وجود میآید.[۴۰]
[ویرایش] اقلیم
[ویرایش] قمرها
اورانوس ۲۷ قمر طبیعی دارد که از آن ده قمر توسط ویجر ۲ کشف شد.[۵۹](9 قمر در ژانویه 1996 کشف شده و در نام آنها 1996 وجود دارد و یک قمر در 31 دسامبر 1995 کشف و در نام آن 1995 وجود دارد.[۶۰])بیرونیترین قمر آن اوبرون[۵۴] و بزرگترین قمر آن تیتانا با قطر 1٬580 کیلومتر است.[۶۰]دو قمر کوردلیا و اوفلیا لبههای حلقه اپسلیون را جاروب میکنند.[۶۱]
| نام | قطر(کیلومتر) | شعاع مدار گردش(کیلومتر) |
|---|---|---|
| اوبرون | ۱۵۵۰ | ۵۸۰۱۶۰ |
| تیتانا | ۱۵۸۵ | ۴۳۳۴۴۰ |
| اومبریل | ۱۱۸۵ | ۲۶۴۸۰۰ |
| آریل | ۱۱۶۰ | ۱۸۹۹۲۰ |
| میراندا | ۴۸۰ | ۱۲۸۶۴۰ |
| پوکا | ۱۶۰×۱۶۸ | ۸۵۴۹۰ |
| بلیندا | ۴۸ | ۷۴۶۶۰ |
| روالیند | ۴۸ | ۶۹۵۲۰ |
| پورشیا | ۹۶ | ۶۵۷۱۰ |
| ژولیت | ۸۰ | ۶۳۹۸۰ |
| دزدیمونا | ۴۸ | ۶۲۳۴۰ |
| کرسدا | ۸۰ | ۶۱۳۹۰ |
| بیانکا | ۴۸ | ۵۸۷۵۰ |
| اوفیلیا | ۲۴ | ۵۲۹۹۰ |
| کوردلیا | ۱۶ | ۴۹۰۱۰ |
[ویرایش] در فرهنگ
اورانوس در اختربینی(با نماد
) مورد استفاده قرار میگیرد و به عنوان سیاره برج دلو محسوب میشود.
عنصر کشف شده در سال ۱۷۸۹ به خاطر اورانوس اورانیوم نامیدهشد.[۶۲]
عملیات اورانوس همچنین نام یک عملیات در جنگ جهانی دوم بود که توسط ارتش شوروی در مقابل ورماخت به اجرا درآمد و موجب بازپس گیری استالینگراد شد.
[ویرایش] پینوشتها
- ↑ . 2009-04-03. Retrieved on 2009-04-10. (produced with Solex ۱۰ written by Aldo Vitagliano; see also Invariable plane)
- ↑ Yeomans, Donald K.. July 13 2006. Retrieved on 2007-08-08. — At the site, go to the "web interface" then select "Ephemeris Type: ELEMENTS", "Target Body: Uranus Barycenter" and "Center: Sun".
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ ۳٫۶ ۳٫۷ ۳٫۸ Williams, Dr. David R.. January 31 2005. Retrieved on 2007-08-10.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ Seidelmann, P. Kenneth. Archinal, B. A.; A’hearn, M. F.; et.al.. Celestial Mech. Dyn. Astr. 90 (2007): 155–180.
- ↑ Munsell, Kirk. 14 مه 2007. Retrieved on 2007-08-13.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ Jacobson, R.A.. Campbell, J.K.; Taylor, A.H.; Synnott, S.P.. The Astronomical Journal 103, no. 6 (1992): 2068–2078.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ ۷٫۲ ۷٫۳ Fred Espenak. NASA ed. 2005. Retrieved on 2007-06-14.
- ↑ Podolak, M.. Weizman, A.; Marley, M.. Planet. Space Sci. 43, no. 12 (1995): 1517–1522.
- ↑ ۹٫۰ ۹٫۱ Lunine, Jonathan. I.. Annual Review of Astronomy and Astrophysics 31 (1993): 217–263.
- ↑ “Uranus”. In Oxford English Dictionary. Second edition ed. 1989.
- ↑ دائره المعارف بزرگ اسلامی
- ↑ دهخدا, علیاکبر. بازیابیشده در تاریخ 21-04-2009.}}
- ↑ ۱۳٫۰ ۱۳٫۱ ۱۳٫۲ ۱۳٫۳ ۱۳٫۴ جولاندز، دیوید. اطلس منظومه خورشیدی
- ↑ فضای بیرون، فضای درون. انتشارات مدرسه، پاییز ۱۳۷۹.. ۱۶.
- ↑ ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ Asteroids, Meteorites, and Comets
- ↑ «سفرهای اکتشافی». در اسرار کائنات. بهنگار، 1385.. ISBN ISBN ۹۷۸-۰۶۴-۶۳۳۲-۵۵-۳
- ↑ ۱۷٫۰ ۱۷٫۱ ۱۷٫۲ ۱۷٫۳ Daly, Kathleen (2004) (in English). Greek and Roman Mythology A to Z. Facts on File. pp. 130. ISBN 978-0-8160-5155-7.
- ↑ برن, لوسیا; عباس مخبر(مترجم) (۱۳۸۶) (in فارسی). اسطورههای یونانی. اسطورههای ملل. نشر مرکز. pp. ۱۵،۱۷. ISBN 978-964-305-119-8.
- ↑ Dunkerson, Duane. "Uranus—About Saying, Finding, and Describing It". thespaceguy.com. http://www.thespaceguy.com/Uranus.htm. Retrieved 2007-04-17.
- ↑ "Bath Preservation Trust". http://www.bath-preservation-trust.org.uk/. Retrieved 2007-09-29.
- ↑ William Herschel; Watson, Dr. (1781). "Account of a Comet, By Mr. Herschel, F. R. S.; Communicated by Dr. Watson, Jun. of Bath, F. R. S". Philosophical Transactions of the Royal Society of London 71: 492–501. doi:10.1098/rstl.1781.0056. http://adsabs.harvard.edu/abs/1781RSPT...71..492H.
- ↑ Journal of the Royal Society and Royal Astronomical Society 1, 30, quoted in Miner, p. 8
- ↑ Royal Astronomical Society MSS W.2/1.2, 23; quoted in Miner p. 8
- ↑ RAS MSS Herschel W.2/1.2, 24, quoted in Miner p. 8
- ↑ Journal of the Royal Society and Royal Astronomical Society 1, 30; quoted in Miner p. 8
- ↑ RAS MSS Herschel W1/13.M, 14 quoted in Miner p. 8
- ↑ ۲۷٫۰ ۲۷٫۱ . 1986. Retrieved on 2007-06-09.
- ↑ Linda T. Elkins-Tanton.. Asteroids, Meteorites, and Comets. Chelsea House. 81. ISBN ISBN 0-8160-5195-X.
- ↑ ۲۹٫۰ ۲۹٫۱ دیکسون، رابرت تی.. نجوم دینامیکی. 268..
- ↑ ۳۰٫۰ ۳۰٫۱ ۳۰٫۲ ۳۰٫۳ ۳۰٫۴ ۳۰٫۵ ۳۰٫۶ . بازیابیشده در تاریخ 25-04-2009.}}
- ↑ {{یادکرد|فصل= Jovian Planets and Their Satellites|کتاب=
- ↑ ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ پلارد, میکائیل. «مدخل:اورانوس». ترتمن، فلیستی. در فرهنگ مصور فضا. ۱۵۰.
- ↑ نجوم و اخترفیزیک مقدماتی.
- ↑ {{یادکرد|فصل=|کتاب=|ناشر= |چاپ= |شهر= |کوشش= |ویرایش= |سال=|شابک=|نویسنده= |نویسندگان سایر بخشها=|ترجمه=|صفحه= |زبان=fa |مقاله= اعضای دور این اورانوس و فصلهای نهایی (فارسی) بازیابیشده در تاریخ ۲۵-۰۴-۲۰۰۹ .
- ↑ ۳۵٫۰ ۳۵٫۱ ۳۵٫۲ جمع نویسندگان (2001) (in English). Dictionary of Geophysics,Astrophysics and Astronomy. CRC. pp. 496. ISBN 0-8493-2891-8.
- ↑ George Forbes. 1909. Retrieved on 2007-08-07.
- ↑ J J O'Connor and E F Robertson. 1996. Retrieved on 2007-06-13.
- ↑ دهخدا، علی اکبر. بازیابیشده در تاریخ ۲۵-۰۴-۲۰۰۹ .
- ↑ شگفتیهای جهان
- ↑ ۴۰٫۰ ۴۰٫۱ ۴۰٫۲ ۴۰٫۳ ۴۰٫۴ ۴۰٫۵ جمع نویسندگان (2002) (in English). Philip's Astronomy Encyclopedia. Philip's. pp. 421-423. ISBN 0-540-07863-8.
- ↑ منابع مختلف مقدارهای متفاوتی برای کمترین مقدار قدر ظاهری برای چشم غیرمسلح ذکر کردهاند به طور مثال“Explanatory Notes”. In Observer's Sky Atlas. 10. مقدار آن را ۶ نگاشته است اما در هر صورت با چشم غیرمسلح دیده میشود.
- ↑ زیلیک. اسمیت. نجوم و اخترفیزیک مقدماتی. ۲۳۵.
- ↑ . بازیابیشده در تاریخ 25-04-2009..
- ↑ شگفتیهای جهان
- ↑ دیکسون، رابرت تی.. نجوم دینامیکی. 267..
- ↑ سیارهها و سفرهای فضایی.
- ↑ نجوم و اخترفیزیک مقدماتی.
- ↑ اطلس جامع گیتاشناسی ۸۷-۸۸. ویرایش=. تهران: موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی. ISBN ISBN ۹۷۸-۹۶۴-۳۴۲-۲۷۰-۷
- ↑ مور، پاتریک. اطلس منظومه خورشیدی. 176..
- ↑ نجوم و اخترفیزیک مقدماتی
- ↑ ۵۱٫۰ ۵۱٫۱ ۵۱٫۲ اطلس منظومه خورشیدی
- ↑ دیکسون، رابرت تی.. نجوم دینامیکی. 271-272..
- ↑ «سفرهای اکتشافی». در اسرار کائنات. ISBN ISBN ۹۷۸-۰۶۴-۶۳۳۲-۵۵-۳.
- ↑ ۵۴٫۰ ۵۴٫۱ نجوم دینامیکی.
- ↑ .
- ↑ نجوم دینامیکی.
- ↑ نجوم و اخترفیزیک مقدماتی.
- ↑ «سفرهای اکتشافی». در اسرار کائنات. بهنگار، 1385.. ISBN ISBN ۹۷۸-۰۶۴-۶۳۳۲-۵۵-۳.
- ↑ ۶۰٫۰ ۶۰٫۱ اطلس منظومه خورشیدی.
- ↑ {{یادکرد|فصل= |کتاب=اطلس منظومه خورشیدی
- ↑ "Uranium". The American Heritage Dictionary of the English Language (4th edition ed.). Houghton Mifflin Company. http://www.answers.com/uranium. Retrieved 2010-04-20.
[ویرایش] منابع
- مور، پاتریک. «اورانوس». جری هانت. در اطلس منظومه خورشیدی. گیتاشناسی، تابستان ۱۳۷۴. ۱۷۶-۱۸۰.
- زیلیک. «1 سیارات مشتریگون». اسمیت. در نجوم و اخترفیزیک مقدماتی. دانشگاه امام رضا، ۱۳۸۶.
- دیکسون، رابرت تی.. «سیارات برجیسی». در نجوم دینامیکی. تهران: مرکز نشر دانشگاهی، ۱۳۸۲.
- Wikipedia contributors, "Uranus," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Uranus&oldid=377377222 (accessed August 10, 2010).
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ اورانوس موجود است. |