اوراق درآمد ثابت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اوراق درآمد ثابت به هر نوع سرمایه گذاری اطلاق می شود که حقوقی از نوع حقوق صاحبان سهام[E ۱] برای دارنده آن ایجاد نکند و منتشر کننده/قرض گیرنده آن را موظف کند تا تحت یک برنامه زمانی مشخص، مبالغ معینی را به دارنده آن اوراق پرداخت کند.

برای مثال، اگر شما پولی را به کسی قرض دهید و قرض گیرنده موظف شود که بهره ای را هر ماه به شما پرداخت کند، در واقع شما یک ورقه بهادار درآمد ثابت را که توسط قرض گیرنده منتشر شده، خریداری نموده اید. دولت ها اوراق قرضه دولتی به واحد پول خود و اوراق فرمانروایی[E ۲] به واحد پول دیگر کشورها منتشر می کنند. دولت های محلی برای تأمین سرمایه خودشان اوراق قرضه شهرداری[E ۳] منتشر می کنند. بدهی منتشره توسط آژانس های وابسته به دولت، اوراق قرضه آژانس[E ۴] نامیده می شود. شرکت ها می توانند اوراق قرضه شرکتی منتشر کنند و یا از بانک ها از طریق وام شرکتی پول قرض کنند (سهام ممتاز[E ۵] را میتوان از منظر بعضی مفاهیم اوراق درآمد ثابت در نظر گرفت). وام دهی بانکی ضمانت شده (مثل بدهی کارت اعتباری یا وام ماشین) می توانند دیگر انواع محصولات درآمد ثابت را شکل دهند، همچون اوراق بهادار پشتیبانی شده با کالا[E ۶] که مثل اوراق قرضه دولتی و شرکتی در بورس قابل معامله است.[E ۷] عبارت درآمد ثابت همچنین به درآمد شخصی که در طول دوره های مختلف تغییری نمی‌کند، اطلاق می شود. علاوه بر این به سرمایه گذاری های درآمد ثابتی جون اوراق قرضه، سهام ممتاز یا حقوق مستمری بگیری(بازنشستگی)[E ۸] که میزان ثابت آن تضمین شده، درآمد ثابت گفته می شود. وقتی مستمر بگیرها یا بازنشستگان به مستمریشان به عنوان منبع اصلی درآمد متکی باشند، عبارت «درآمد ثابت» این مفهوم را هم می رساند که آنها نسبتاً درآمد احتیاطی[E ۹] محدود یا آزادی مالی کمی برای هزینه کردن دارند.

اوراق بهادار درآمد ثابت با اوراق مربوط به حقوق صاحبان سهام[E ۱۰] مثل سهام عادی که اجباری برای پرداخت سود ایجاد نمی‌کنند فرق دارد. یک شرکت به منظور رشد تجاری اغلب لازم است سرمایه اش را جهت خرید تجهیزات یا سرمایه گذاری در توسعه و تولید محصول جدید، افزایش دهد. سرمایه گذاران اگر مطمئن باشند که در صورت قرض دادن پول، متناسب با ریسک فعالیت های شرکت، بهره ای را دریافت می کنند، در شرکت سرمایه گذاری می کنند. وثیقه ای که شرکت به سرمایه گذار ارائه می دهد، هم می تواند بخشی از خودش باشد (مثل دادن بخشی از حقوق صاحبان سهام که همان سهام عادی است)، یا دادن تعهدی است مبنی بر پرداخت بهره و اصل وام در یک دوره زمانی معین (مثل اوراق قرضه، وام بانکی یا سهام ممتاز).

عبارت «ثابت» در «درآمد ثابت» تنها به برنامه زمانی پرداخت های اجباری اشاره داد و نه به میزان آن ها. «اوراق بهادار درآمد ثابت» شامل اوراق قرضه وابسته به تورم، اسناد بهره متغیر و مشابه آن می شود. اگر یک منتشر کننده اوراق در انجام پرداختی ناتوان شود، ذی‌نفع می تواند منتشر کننده را وادار به اعلام ورشکستگی کند. در مقابل اگر شرکتی ناتوان از پرداخت سود سهام عادی (که درآمد ثابت نیست) شود، تخطی قانونی صورت نگرفته و سهام دار نمی‌تواند ادعای طلب خود را بکند.

پانویس[ویرایش]

  1. Equity
  2. Sovereign bond
  3. Municipal bond
  4. Agency bond
  5. Preferred stock
  6. Asset-backed securities
  7. Discretionary income
  8. Pensions
  9. Discretionary income
  10. Equity securities

منابع[ویرایش]

  • مشارکت کنندگان ویکی‌پدیا، Fixed income ویکی‌پدیا انگلیسی