اودا نوبوناگا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اودا نوبوناگا
織田信長
Odanobunaga.jpg
محل تولد ولایت اواری در ژاپن
تاریخ تولد ۲۳ ژوئن ۱۵۳۴ (میلادی)
محل مرگ هوننو-جی، کیوتو
تاریخ مرگ ۲۱ ژوئن ۱۵۸۲ میلادی (۴۷ سال)
تابعیت ژاپنی
طول خدمت از ۱۵۵۱ (میلادی) تا ۱۵۸۲ (میلادی)
درجه دایمیو (امیر) ولایت اواری
جنگ‌ها محاصره مارونه (۱۵۶۰)
عملیات‌های مهم محاصره معبد انریاکو (آتش زدن کوه هیئی) (۱۵۷۱)
همسر نوهیمه (همسر رسمی)، (همسران صیغه‌ای):ایکوما کیتسونو، کیئو اونئین، هارادا نائوکو و غیره
فرزندان اودا نوبوتادا، اودا نوبوکاتسو، اودا نوبوتاکا، اودا نوبوکاتسوآگا، هاشیبا هیده‌کاتسو (به فرزند خواندگی تویوتومی هیده‌یوشی درآمد) و غیره ۲۴ یا ۲۲ فرزند (۱۲ فرزند پسر و ۱۲ فرزند دختر)
والدین اودا نوبوهیده (پدر)، تسوچیدا گوزن (مادر)


اُودا نوبوناگا (به ژاپنی: 織田 信長 Oda Nobunaga) (بیست‌وسوم ژوئن ۱۵۳۴- بیست‌ویکم ژوئن ۱۵۸۲) دایمیو (امیر) ولایت اواری در دوره سن‌گوکو یا جنگ داخلی بود. او عمر خود را در کشورگشایی سپری کرد و در نهایت بر یک‌سوم دایمیوهای ژاپن پیروز شد تا اینکه در سال ۱۵۸۲ درگذشت. جانشین او تویوتومی هیده‌یوشی، که حامی وفادار نوبوناگا بود، سرانجام به اولین کسی تبدیل شد که پس از جنگ اونین بر تمام خاک ژاپن حکم راند.

اوایل زندگی[ویرایش]

پرتره اودا نوبوناگا از نقاش یسوعی جووانی نیکولا، ۱۵۸۳-۱۵۹۰.

در تاریخ ۲۳ ژوئن ۱۵۳۴ به دنیا آمد و دوران کودکی به نام کیپوشی خوانده می‌شد. او پسر دوم اودا نوبوهیده بود. در دوران کودکی و اوایل سال‌های نوجوانی، او بداشتن رفتار عجیب و غریب شهرت داشت و به همین سبب لقب احمقِ اواری به او داده شده بود. در زمان وارد شدن سلاح گرم به ژاپن، او به سلاح گرم که به آن تانه‌گاشیما گفته می‌شد، توجه و علاقه نشان داد. او همچنین به مفارقت و رفت‌وآمد با دیگر جوانان ولایتش، بدون هیچ گونه توجه‌ای به مقام و رتبهٔ اجتماعی خود شهرت دارد. از خود او نقل است که در قلعهٔ ناگویا متولد شده‌است، اما این موضوع ثابت نشده‌است. آنچه مسلم است این است که او در منطقهٔ اواری متولد شده‌است. در سال ۱۵۷۴ نوبوناگا عنوان کوگه (یک منصب اشرافی) را دریافت کرد، پس از آن در سال ۱۵۷۷، او در مقام اودای‌جین (وزیر بزرگ)، بالاترین مقام در حکومت اواری قرار گرفت. در سال ۱۵۴۸ بدنبال بسته شدن یک قرارداد سیاسی مابین پدرش و دایمیوی ولایت مینو بنام سایتو دوسان، با نوهیمه سومین دختر دایمیوی مینو ازدواج کرد. در سال ۱۵۵۱ پس از فوت ناگهانی پدر جانشین او شد. در سال ۱۵۵۳ هیراته ماساهیده که از کودکی نوبوناگا مسئول پرورش و تربیت او بود هاراکیری کرد و بنابر فرضیه‌ها این هارکیری در اعتراض و یا احساس مسئولیت در برابر رفتارهای ناسنجیدهٔ نوبوناگا بوده‌است. خودکشی او سبب غم و اندوه شدید نوبوناگا شد و برای بزرگداشت استادش معبد سی‌شوجی را ساخت.

پیروزی‌های اولیه[ویرایش]

در سال ۱۵۶۰ میلادی، در نبرد اوکه‌هازاما، ایماگاوا یوشیموتو را شکست داد و با این پیروزی ناگهان در سراسر ژاپن به شهرت رسید. پیروزی او از آن جهت غیر مترقبه بود که ایماگاوا یوشیموتو دایمیوی بزرگی بود که بر ولایت سوروگا، ولایت توتومی (در استان شیزوئوکای کنونی) و ولایت میکاوا (در قسمت شرق استان آیچی کنونی) فرمان می‌راند اما منطقه زیر سلطهٔ نوبوناگا تنها نیمی از ولایت اواری (در قسمت غرب استان آیچی کنونی) بود. پس از آن نوبوناگا ولایت مینو را تصرف کرد و خاندان سایتو را برانداخت و به دنبال آن مناطق نزدیک به پایتخت را تحت تسلط خود درآورد.[۱]

تسخیر پایتخت[ویرایش]

در ۱۵۶۸ میلادی، آشی‌کاگا یوشی‌آکی به گیفو رفت و از نوبوناگا درخواست کرد که به کیوتو لشکرکشی کند. یوشی‌آکی برادر شوگون سیزدهم آشی‌کاگا یوشی‌ترو (زمان حکمرانی ۱۵۶۵–۱۵۴۶) بود که به قتل رسیده بود. او می‌خواست که انتقام خون برادرش را از قاتل او شوگون چهاردهم آشی‌کاگا یوشی‌هیده بگیرد. نوبوناگا توافق کرد که یوشی‌آکی را به عنوان شوگون جدید منصوب کند تا بتواند از این فرصت برای ورود به کیوتو، استفاده کند. مانع بر سر راه او در جنوب و ولایت امی بود که به دست خاندان روکاکو اداره می‌شد. بزرگ خاندان روکاکو یوشی‌کاتا بود که او حاضر به رسمیت شناختن آشی‌کاگا یوشی‌آکی به عنوان شوگون نشد و آماده برای جنگ بود. در پاسخ، نوبوناگا بسرعت یک حمله سریع را تدارک دید و خاندان روکاکو را از قلعه‌های خود بیرون راند.

در مدت زمان کوتاهی پس از آن، نوبوناگا به کیوتو رسید و خاندان میوشی را از آن شهر اخراج کرد. او یوشی‌آکی را به عنوان شوگون پانزدهم به منصب رساند. نوبوناگا منصب کانری را برای خود نپذیرفت و بالاخره شروع به محدود کردن قدرت شوگون کرد. آشی‌کاگا یوشی‌آکی نیز از اینکه دست نشانده بود راضی نبود و مخفیانه با دایمیوهای مناطق مختلف در ارتباط بود تا بتواند یک اتحاد بر ضد نوبوناگا تشکیل دهد.

محاصره کوه هیئی[ویرایش]

نوبوناگا عقیده‌ای به اصول آیین بودایی نداشت و از قدرت و نفوذ مراکز بودایی راضی نبود. او در سال ۱۵۷۱ میلادی به معابد انریاکو در کوه هیئی حمله کرد و در طی این حمله که به نام آتش زدن کوه هیئی شناخته می‌شود، هر چه بنا در بالای این کوه بود را به آتش کشید و ۳۰۰۰ زن و مرد و کودک در این حمله قتل‌عام شدند. در سال ۱۵۷۲ میلادی نیز که او در کار مستقر کردن قدرت بی‌منازع خود در ژاپن بود، به دو پایگاه بودایی حمله کرد. گفته می‌شود که در این حمله در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر زن و مرد در آتش سوختند. پس از این حملات نوبوناگا حوزه‌های بودایی در معابد خود محصور و گوشه‌گیر شدند.[۲]

نبرد میکاتاگاهارا[ویرایش]

یکی از قوی ترین حاکمان بر ضد نوبوناگا، تاکدا شینگن بود، شینگن بطور معمول روابط مسالمت آمیزی با خاندان اودا داشت. در سال ۱۵۷۲ میلادی شینگن تصمیم گرفت تا به پایتخت حمله کند و برای این حمله نخست لازم بود از قلمروی توکوگاوا ایه‌یاسو بگذرد. نوبوناگا کمک‌های خود را به متحد خود توکوگاوا ارسال کرد اما توکوگاوا در نبرد میکاتاگاهارا در سال ۱۵۷۳ میلادی از شینگن شکست خورد. مدت کوتاهی پس از آن، شینگن در اثر بیماری در ۱۵۷۳ میلادی درگذشت و نیروهای او مجبور به عقب نشینی شدند. مرگ شینگن برای نوبوناگا فرصت خوبی بود چرا که او پس از آن توانست بر روی شکست شوگون پانزدهم آشی‌کاگا یوشی‌آکی تمرکز کند، که آشکارا خصومت خود را اعلام کرده بود. نوبوناگا قادر شد نیروهای یوشی‌آکی را شکست دهد و او را به تبعید بفرستد، بدین ترتیب در همان سال حکومت شوگون‌سالاری آشی‌کاگا در ژاپن پایان یافت.

زندگی شخصی[ویرایش]

در دوران سنگوکو افزودن به تعداد فرزندان یک نوع وظیفه و کار برای دایمیوها به حساب می‌آمد. نیاز به جانشین و همچنین پیوند با دایمیوهای دیگر از طریق پیمان‌های زناشویی و بوجود آوردن فرزندی که دارای خون مشترک دو خاندان باشد از سیاست‌های رایج آن دوران بود. هر چند به تابعیت از آن احتمال درگیری‌های مرسوم بر سر جانشینی نیز بیشتر می‌شد. نوبوناگا دارای ۲۲ فرزند بود که حتی در مقایسه با دیگر دایمیوهای پرفرزند آن دوران نیز تعداد بسیار فرزندانش به چشم می‌آید. پدر نوبوناگا اودا نوبوهیده نیز دارای ۲۴ فرزند بود. تعداد زیاد خواهر و برادران نوبوناگا نشان از ثروت خانوادهٔ او و توان مالی پدرش برای نگهداری از زنان متعددش را دارد. به غیر از داشتن زن رسمی و زنان صیغه‌ای نوبوناگا با برخی از مردانی که در خدمت او بودند نیز در رابطه بود که دو تن از کوشوهای او (منشی سامورایی) به نام‌های موری رانمارو و مائدا توشی‌ایه به عنوان شریک جنسی او شناخته شده‌اند.[۳]

مرگ[ویرایش]

قلمروی اودا در سال ۱۵۶۰ با رنگ آبی و در سال ۱۵۸۲ با رنگ خاکستری و مناطق مخالف او با رنگ قرمز مشخص شده‌است.

در ۲۱ ژوئن ۱۵۸۲ در کودتایی که به نام حادثه هوننو-جی نامبرده می‌شود، اودا نوبوناگا توسط ساموراییِ شورشی آکِچی میتسوهیدِه (از زیردستانش) به خودکشی اجباری دست زد. دلایل این کودتا روشن نیست.[۴]

در فرهنگ عامه[ویرایش]

شخصیت نوبوناگا در بسیاری از انیمه‌ها، مانگاها، بازی‌های ویدئویی و فیلم‌های سینمایی به تصویر کشیده شده‌است. شخصیت او در فرهنگ عامه بیشتر به عنوان فردی فاسد و یا حتی شیطانی نشان داده می‌شود، هر چند در برخی از موارد تصویر مثبت‌تری از او نیز به چشم می‌خورد. برخی این آثار عبارتند از:

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • 蟹江、 征治。 日本全史: ジャパン∪クロニック = Japan Chronik。 講談社、 1990。 ISBN ‎9784062039949 
  • 青原، 伸一. «織田信長». 歴史をつくった先人たち 日本の۱۰۰人 ناشر= デアゴスティーニ ジャパン، ش. 001 (۲ ۲۰۰۶). 
  • 飯倉、 晴武。 日本の歴史―Wide color 小学館の学習百科図鑑。 小学館; 改訂版、 1983。 ISBN ‎978-4092170063