اوخوس دل سالادو
| اوخوس دل سالادو | |
|---|---|
| نوادو اوخوس دل سالادو | |
 نمایی از قلهٔ اوخوس دل سالادو 
 اوخوس دل سالادو
موقعیت کوه اوخوس دل سالادو
|
|
| جغرافیا | |
| ارتفاع | ۶۸۸۷متر[۱] یا ۶۸۹۳ متر[۲][۳] |
| مکان | مرز بین شیلی و آرژانتین |
| رشتهکوه | آند[۲][۴] |
| ارتفاع نسبی | ۳۶۸۸ متر[۵] |
| مختصات | ۳۲٫۱″ ۳۲′ ۶۸°غربی ۳۴٫۶″ ۰۶′ ۲۷°جنوبی / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۲۷٫۱۰۹۶۱۱شمالیمختصات: ۳۲٫۱″ ۳۲′ ۶۸°غربی ۳۴٫۶″ ۰۶′ ۲۷°جنوبی / خطای عبارت: عملگر < دور از انتظار ۲۷٫۱۰۹۶۱۱شمالی |
| زمینشناسی | |
| گونه | آتشفشان چینهای[۱] |
| آخرین فوران | ۷۰۰ (میلادی) ± ۳۰۰ سال[۱] |
| کوهنوردی | |
| نخستین صعود | ۱۹۳۷ توسط گروهی لهستانی[۲] |
| فهرستبندی | هفت کوه آتشفشانی هفت قله دوم |
اوخوس دل سالادو، اوخوز دل سالادو[۳] یا نوادو اوخوس دل سالادو (به اسپانیایی: Nevado Ojos del Salado) واقع در مرز شیلی و آرژانتین بلندترین آتشفشان جهان است.[۱] این آتشفشان در ۲۰ کیلومتری جنوب جادهای که از مرز بینالمللی در پاسو د سان فرانسیسکو میگذرد[۱] و در مرکز زنجیرهای آتشفشانی به طول بیش از ۸۰ کیلومتر قرار گرفته است.[۶] اوخوس دل سالادو همچنین دومین قلهٔ مرتفع در رشتهکوههای آند [۲] پس از کوه آکونکاگوا در آمریکای جنوبی بهشمار میرود[۵]
محتویات |
مشخصات [ویرایش]
قلهٔ مرکب اوخوس دل سالادو که در مسیری شمال شرقی-جنوب غربی امتداد یافته است و روی کالدرایی تقریباً مدفون را میپوشاند دارای شمار زیادی دهانه، مخروط آذرآواری و گنبدهای گدازهٔ آندزیتی تا ریولیتی بوده و منبع جریانهای گدازهٔ هولوسینی است.[۱] همچنین مطالعات اکتشافی گونزالس فران (۱۹۷۷) و بیکر (۱۹۸۷) در منطقه، این احتمال را مطرح ساخته است که تاریخ شکلگیری قلهٔ مرکب اوخوس دل سالادو ممکن است به اواخر دورهٔ پلیستوسن برسد.[۶]
مطالعهٔ این آتشفشان چینهای در عین حال نشان میدهد که جدیدترین فعالیتهای فورانی آن در اصل در امتداد کافتی شمالی-شمال شرقی به موازات قلهٔ مرکب کوه صورت گرفته و شامل شکلگیری جریان گدازهای ضخیم و چسبناک و تشکیل دست کم ۱۲ دهانهٔ انفجاری، گنبد گدازه و مخروط کوچک بوده است.[۱]
ارتفاع [ویرایش]
برنامهٔ جهانی آتشفشانی (به انگلیسی: Global Volcanism Program) وابسته به مؤسسه اسمیتسونین ارتفاع کوه اخوس دل سالادو را ۶۸۸۷ متر اعلام نموده است[۱] اما منابع دیگر این ارتفاع را تا ۶۸۹۳متر نیز دانستهاند.[۲][۵] همچنین در سال ۱۹۵۶ یک گروه اکتشافی شیلیایی ارتفاع این آتشفشان را ۷٬۰۸۳ متر اعلام کردند، یعنی بلندتر از کوه آکونکاگوا و درنتیجه بلندترین قله در نیمکره غربی. اما درستی این گزارش تایید نگردید.[۴]
دریاچه آتشفشانی [ویرایش]
در ارتفاع ۶۳۹۰متری در دیوارهٔ شرقی کوه، دریاچه آتشفشانیای دائمی به قطر ۱۰۰ متر و عمق احتمالی ۵ تا ۱۰ متر وجود دارد و گمان میرود که این دریاچه، مرتفعترین دریاچهٔ جهان باشد.[۲]
منابع [ویرایش]
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ ۱٫۵ ۱٫۶ ۱٫۷ «Nevados Ojos del Salado». Global Volcanism Program - Smithsonian Institution. بازبینیشده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ «Ojos del Salado 6893m». Andes Website. بازبینیشده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ واحد پژوهش و تألیف گیتاشناسی زیر نظر سعید بختیاری. «نقشهٔ طبیعی آمریکای جنوبی». در اطلس جامع گیتاشناسی ۸۷-۸۸. چاپ اول. تهران: موسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی، تابستان ۱۳۸۷. ص ۷۲. ISBN 978-964-342-270-7.
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ «Ojos del Salado». The Columbia Electronic Encyclopedia, Sixth Edition. Columbia University Press., 2011. Answers.com. بازبینیشده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ «Argentina and Chile North, Ultra-Prominences». peaklist.org. بازبینیشده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۱.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ «Nevados Ojos del Salado». oregonstate.edu. بازبینیشده در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۱.
|
|||||
|
|||||||||||||||||||||||
 |
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ اوخوس دل سالادو موجود است. |
