اوا هس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اِوا هِس
Eva Hesse
زادروز ۱۱ ژانویه ۱۹۳۶
هامبورگ،آلمان
درگذشت ۲۹ می ۱۹۷۰
پیشه مجسمه ساز
سبک پست مینیمالیسم، هنر فمینیستی

اِوا هِس (به آلمانی: Eva Hesse)‏ (۱۱ ژانویه، ۱۹۳۶ -- ۲۹ اردیبهشت، ۱۹۷۰)، مجسمه ساز (متولد آلمان) آمریکایی است که برای استفاده از مواد مختلف از جمله لاتکس، فایبر گلاس و پلاستیک در کارهای خود شناخته شده‌است.

اوا هس و کارهایش بعد از مرگ به روش‌های گوناگونی توسط منتقدین و مورخان شرح داده شده‌اند. هنر او اغلب از دریچه تجارب دردناک زندگی اش دیده می‌شود. آثار هس سازه‌هایی بنیادی، غنی و دارای بافت هستند که در ساخت آنها مواد مختلفی به کار گرفته شده‌است و بیننده را وامی دارند تا به همان اندازه که به آثار می‌نگرد؛ به فضای اطراف آن‌ها و نیز فضای بین سازه‌ها نگاه کند.[۱]

زندگی نامه[ویرایش]

اوا هس در سال ۱۹۳۶ در هامبورگ در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. او و خواهرش در سال ۱۹۳۸ برای فرار از دست نازی‌ها به هلند فرستاده شدند؛ بعد از ملحق شدن والدینشان آنها به لندن و سپس در سال ۱۹۳۰ به نیویورک مهاجرت کردند. زمانی که اوا نه ساله بود والدینش از یکدیگر جدا شده، پدرش دوباره ازدواج کرد و مادرش چند ماه بعد با پرتاپ خود از پنجره جان خود را از دست داد.

هس نقاشی را در انجمن کوپر در نیویورک و دانشکده هنر و معماری دانشگاه ییل زیر نظر یوزف آلبرس فرا گرفت و در سال ۱۹۵۹ مدرک لیسانس خود را از دانشگاه ییل در رشته هنرهای زیبا اخذ نمود.

پس از ازدواج خود را در سال ۱۹۶۲ با تام دُیل، مجسمه ساز شناخته شده، او اولین اثر سه بعدی خود را با استفاده از مرغ، سیم و پارچه ساخت در سال ۱۹۴۶ او به همراه همسرش به آلمان بازگشتند و توسط یک تولیدکننده پارچه و حامی هنر مورد پشتیبانی قرار گرفتند. در طی این زمان او اولین نمایشگاه مجسمه خود را در انجمن هنر در راین لند و وستفالیا[۲]، در دوسلدورفبه نمایش گذاشت

آنها در بازگشت خود به نیویورک در سال ۱۹۶۵ از هم جدا شدند. پس از آن هس کار خود را با آزمایش لاتکس و بعد فایبر گلاس در سازه‌هایش آغاز کرد. او در اواخر دهه شصت میلادی کارهایش را در گالری فیشباک[۳] به نمایش گذاشت وبه تدریس در دانشگاه هنرهای تجسمی در نیویورک[۴]پرداخت. او با وجود اینکه تحت عملیات متعددی برای از بین بردن تومور مغزی اش قرار گرفت اما سرانجام در ۲۹ می ۱۹۷۰ در سن ۳۴ سالگی درگذشت.[۵]

آثار[ویرایش]

او یکی از معدود هنرمندانی است که جنبش مینیمالیسم به پست مینیمالیسم را رهبری می‌کند. در کارهای او فرم‌های هندسی و واحدهای تکرارشوندهٔ معمول در مینیمالیسمم به چشم می‌خورد، اما به کلی با شیوهٔ طراحی شده و خشک آن متفاوت است.[۶]

ترکیبی از تأثیرات اکسپرسیونیستی انتزاعی و مینیمالیستی منجر به کیفیتی گریزان در آثار او می‌شوند که نیاز به پاسخ فردی از بیننده را می‌طلبد به جای اینکه یک معنی تجویز شده صرفاً بر اساس تجربیات شخصی خود را گزارش دهد. تضاد بین تجسمی از احشا و عدم ذاتی که در مینیمالیسم وجود دارد، در آثار اوا هس بیشترین تاثیر را بر روی بیننده می‌گذارد.[۷]

پانویس[ویرایش]

  1. «Eva Hesse». 
  2. The Kunstverein fr die Rheinlande und Westfalen,
  3. Fischbach Gallery,
  4. «School of Visual Arts». 
  5. «MINIMALISM WITH A HUMAN FACE». 
  6. مایکل آرچر. هنر بعد از ۱۹۶۰. حرفه هنرمند. ۶۷. 
  7. «Eva Hesse». 

پیوند به بیرون[ویرایش]