انگاس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۶°۱۸′۶″ شمالی ۵۱°۴۰′۴۶″ شرقی / ۳۶.۳۰۱۶۷° شمالی ۵۱.۶۷۹۴۴° شرقی / 36.30167; 51.67944[۱]

انگاس
تصویری از انگاس
اطلاعات کلی
کشور Flag of Iran.svg ایران
استان مازندران
شهرستان نوشهر
بخش کجور
دهستان توابع کجور
مردم
جمعیت ۱۲۱ نفر
رشد جمعیت منفی
مذهب شیعه ۱۲ امامی
جغرافیای طبیعی
ارتفاع از سطح دریا ۱۹۰۰متر
اطلاعات روستایی
وب‌گاه رسمی http://angas.blogfa.com/

انگاس، روستایی است از توابع بخش کجور شهرستان نوشهر در استان مازندران ایران.

این روستا در ۹ کیلومتری جنوب بخش کجور از توابع شهرستان نوشهر در ۳۶ درجه و ۱۵ دقیقه عرض شمالی و ۵۱ درجه و ۴۵ دقیقه طول جغرافیایی از نصف النهار گرینویچ قراردارد.این روستا در ارتفاع حدود ۱۹۰۰ متری از سطح دریای آزادودر دامنه کوههای سر بفلک کشیده سلسله جبال البرز همچون کنگلو(کنگر لو) در سمت جنوب به ارتفاع ۳۶۰۰ متر و شاه کوه در سمت شمال غرب به ارتفاع ۲۹۷۴ متر و دشتان در سمت شرق به ارتفاع ۲۹۱۳ متر و گته چال در سمت جنوب به ارتفاع ۲۸۰۵ متر وحمزه چال در سمت شمال غرب به ارتفاع ۲۸۹۵ متر واقع شده است، این کوهستان ها همچون دیواری بلند آنرا احاطه کرده اند.

وجه تسمیه[ویرایش]

کلمه انگاس برگرفته از واژه ایست پهلوی که از دو جز ء (ان و گاس) تشکیل میگردد

  • ان در ترکیب پهلوی ( گاتو gatha) بمعنی (to live)یعنی هواخوری ونفس کشیدن،
  • گاس در پهلوی بمعنی جا ومکان،

که از ترکیب این دو کلمه انگاس یعنی جای خوش آب ومحل هوا وزندگی بدست می آید. البته در واژه طبری،افزار پیشه وران نیز معنی شده است .

جمعیت روستا و معیشت مردم[ویرایش]

این روستا در دهستان توابع کجور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۱۲۱ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.[۲]این جمعیت که بین ۳۰ تا ۴۰ خانوار متغیر است،جمعیت دائمی روستا بشمار می آید که در فصل زمستان شاهد آن هستیم.

در فصل تابستان جمعیت روستا به بیش از ۳۰۰ خانوار افزایش می یابد.مراجعت ساکنین قدیمی روستا که در سالهای اخیر به شهر مهاجرت کرده اند،در فصل تابستان برای استفاده از هوای مطبوع و کوهستانی وگاها انتقال دام برای فصل گرم به روستا، علت اصلی این افزایش جمعیت در فصل تابستان محسوب میشود.البته افراد غیر بومی علاقمند به طبیعت و گردشگرها که بعضا منزل مسکونی نیز در روستا دارند،بخشی از این جمعیت فصلی را تشکیل می دهند.شغل غالب مردم روستا کشاورزی،باغداری و دامداری است.زمین های کشاورزی عمدتا برای کاشت گندم،جو،شبدر و یونجه استفاده می شود.

این روستا دارای ۱۱ شهید و دو جاویدالاثر می باشد که در سالهای جنگ تحمیلی در راه حفظ میهن اسلامی جان فشانی کردند.اسامی آنها به شرح زیر است:

  • شهید شاهرخ شاه حسینی
  • شهید عباس شاه حسینی
  • شهید هادی شاه حسینی
  • شهید علی اشرف عالی
  • شهید علی عالی
  • شهید عزت الله ربیعی
  • شهید دانش خجیر
  • شهید مهدی شاه حسینی
  • شهید عباس جمشیدی
  • شهید محمد نوری
  • شهید زمان شاه حسینی
  • حسن جمشیدی(جاوید الاثر)
  • ذکریا جمشیدی(جاوید الاثر)

شرایط آب و هوایی[ویرایش]

از نظر آب وهوا با ارتفاع ۱۹۰۰ متر از سطح دریا دارای آب وهوایی بسیار سرد در زمستان ودلچسب در تابستان است( قابل توجه خوانندگان عزیز که به ازای ۱۰۰۰ متر افزایش ارتفاع،۶ درجه سانتی گراد از دمای هوا کاسته میشود یعنی اگر در تابستان هوای شهر نوشهر ۲۵ درجه باشد دمای هوا درانگاس ۱۳ درجه است ).

جاذبه های گردشگری[ویرایش]

طبیعت بکر و دست نخورده ی روستا،رودخانه های زلال و چشمه های جوشان،بافت سنتی محل و جریان زندگی ساده و به دور از هیاهوی شهر در روستا،از امتیازات بارز انگاس برای جذب توریست به شمار می آید.از چشمه های زیبای این دهکده ی کوهستانی که آبی گوارا دارند میتوان به ۱- آبشار جناب ۲- آبشار پنجاه چم ۳ - آبشار چشمه موزیا ۴ - آبشار اوسیاره ۵ - بز چشمه اشاره کرد.

علاوه بر جاذبه های طبیعی متعدد و مناظر بدیع که بر دامنه ی ارتفاعات مجاور این روستا به چشم میخورد،اماکن زیارتی نظیر مرقدامام زاده یحیی از نوادگان امام حسن (ع)،امام دوم شیعیان وهمچنین مقبره ی امام زاده محمد که خارج از بخش مسکونی روستا واقع شده است را میتوان از وجوه جذب گردشگر در روستای مزبور بشمار آورد.شایان ذکر است که مقبره ی امام زاده یحیی به تازگی مورد تجدید بنا قرار گرفته است.


انگاس در شعر نیما[ویرایش]

علی اسفندیاری ملقب به نیما یوشیج پدر شعر نو ادبیات فارسی که خود از اهالی روستای یوش است که فاصله ی زیادی با انگاس ندارد، به طور تمثیلی به زن روستایی اهل انگاس اشاره می کند و از آن به عنوان نماد فهم ساده و سطحی انسان از خود و جهان اطرافش استفاده می کند.

سوی شهر آمد آن زن انگاس

سیرکردن گرفت از چپ و راست

دید آینه ی فتاده به خاک

گفت :حقا که گوهری یکتاست

به تماشا چو بر گرفت و بدید

عکس خود را، فکند و پوزش خواست

که :ببخشید خواهرم ! به خدا من ندانستم این گهر زشماست

ما همان روستا زنیم درست

ساده بین، ساده فهم، بی کم و کاست

که در آیینه ی جهان بر ما

از همه ناشناس تر، خود ماست

منابع[ویرایش]